[Κασσάνδρα]

Η χειρότερη εξ αυτών εξαπλώθηκε σαν μάστιγα σε όλα τα χριστιανικά έθνη της υφηλίου στα μέσα του 10ου αιώνα. Πλήθος φανατικών θρησκόληπτων σε Γαλλία, Γερμανία και Ιταλία, άρχισαν να κηρύττουν σχεδόν ταυτόχρονα ότι τα χίλια έτη που αναφέρονται στις προφητείες της Αποκάλυψης του Ιωάννη έχουν παρέλθει και ότι το τέλος του κόσμου είναι κοντά.
Σύντομα η ανθρωπότητα θα έβλεπε τον Υιό του Θεού στον ουρανό να κρίνει αγνούς και αμαρτωλούς.

Η Ημέρα της Κρίσης τοποθετήθηκε από τους απανταχού προφήτες στην Ιερουσαλήμ, με αποτέλεσμα το έτος 999 τεράστιοι πληθυσμοί προσκυνητών να αρχίσουν να κινούνται ανατολικά.
Η μαζική υστερία της εσχατολογικής προφητείας ήταν εμφανής σε κάθε γωνιά της γης: άνθρωποι πουλούσαν όλα τα υπάρχοντα τους προτού αφήσουν την Ευρώπη.

Σχεδόν όλα τα κτίρια άρχισαν να ερειπώνουν, μιας και οι ιδιοκτήτες τους δεν έβρισκαν τον λόγο να τα επιδιορθώσουν αφού το τέλος του κόσμου ήταν τόσο κοντά.
Έως και οι εκκλησίες, που συνήθως είναι από τα πιο καλοδιατηρημένα κτίρια, άρχισαν να μετατρέπονται σε ερείπια.

Μεγάλες ομάδες ανθρώπων(ιππότες, πολίτες και δουλοπάροικοι μαζί με τις οικογένειες τους) ταξίδευαν προς την ανατολή, τραγουδώντας σε όλη τη διάρκεια της πορείας ψαλμούς και περιμένοντας κάθε στιγμή να ανοίξει ο ουρανός και να εμφανιστεί ο Ιησούς Κριτής.
Κατά το 1000ο έτος, ο αριθμός των προσκυνητών έλαβε τρομακτικές διαστάσεις.

Τρομοκρατημένοι πιστοί, οι περισσότεροι εκ των οποίων έπασχαν από πανούκλα, σε κάθε εκδήλωση φυσικού φαινομένου έβλεπαν έναν οιωνό για το επερχόμενο τέλος! Τελικά το τέλος δεν ήλθε ποτέ, όμως για αρκετές εβδομάδες ακόμα φανατικοί χριστιανοί κήρυκες κράτησαν ζωντανό τον τρόμο των απλών ανθρώπων, οι τελευταίοι από τους οποίους εγκατέλειψαν την Ιερουσαλήμ μήνες αργότερα.

Όμως η ανθρωπότητα έζησε δεκάδες ακόμα φορές παρόμοιες μαζικές υστερίες.. Εν έτη 1882, η θέα και μόνο ενός κομήτη ήταν αρκετή για να σπείρει τον τρόμο σε όλη την Ευρώπη, όπου αστρονόμοι προέβλεπαν την πτώση του πάνω στη γη και την ολική καταστροφή της.
Παρόμοια, κατά τη διάρκεια της μεγάλης πανούκλας που ξεκλήρισε την Ευρώπη (1345- 1350), η πλειοψηφία των ανθρώπων πίστεψε ότι βίωνε τις τελευταίες της ημέρες.

Πέρα όμως από τα παραπάνω, η μαζική υστερία του «τέλους» δύναται να προκληθεί από πραγματικά αστεία γεγονότα.
Η προφητεία ενός και μόνο ανθρώπου, του περιώνυμου Whiston, ήταν αρκετή ώστε να ξεσηκώσει χιλιάδες πολίτες του Λονδίνου, στις 13η Οκτωβρίου του 1736: πλήθη ανθρώπων εγκατέλειψαν την πόλη και μετακινήθηκαν στην περιοχή Islington του Hampstead, απ' όπου θα μπορούσαν να δουν την καταστροφή του Λονδίνου, την «αρχή του τέλους».

Στο Λονδίνο το ίδιο σκηνικό εξελίχθηκε δεκάδες φορές: το 1761 δύο απανωτοί σεισμοί γέννησαν το φόβο για έναν θανατηφόρο τρίτο. Κάπως έτσι, όταν ένας παράφρονας βγήκε στους δρόμους προφητεύοντας ότι ο τρίτος σεισμός θα γίνει στις 5 Απριλίου και ότι θα καταστρέψει όλο το Λονδίνο, οι κάτοικοι δεν ήθελαν και πολύ για να τον πιστέψουν. Χιλιάδες πολίτες εγκατέλειψαν την πόλη για ακόμα μία φορά ώστε να παρακολουθήσουν από τα περίχωρα ασφαλείς την καταστροφή της.

Ένα αβγό που έγραφε «Ο Χριστός έρχεται!» ήταν ικανό να πείσει όλους τους πολίτες του Leeds ότι το τέλος του κόσμου ήταν κοντά. Χιλιάδες άνθρωποι από όλη τη Βρετανία ταξίδευαν να αντικρίσουν αυτό το «προφητικό» αβγό. Τελικά, αποδείχθηκε ότι η εν λόγω φράση είχα γραφτεί με διαβρωτικό μελάνι και ότι στη συνέχεια το αβγό ξαναμπήκε με τη βία πίσω στο δύστυχο ζώο.

Ένα ολόκληρο Μιλάνο, εν έτη 1630, πίστεψε ότι θα έπεφτε θύμα δηλητηρίασης από τον Διάβολο. Ένα πρωινό του Απρίλη ανακάλυψαν σημάδια σε κάθε πόρτα της πόλης, κάτι που ήταν αρκετό ώστε να εξαπλωθεί μία μαζική υστερία. Στην προσπάθεια να βρεθούν οι συνεργοί του Διαβόλου εκτελέστηκαν δεκάδες αθώοι άνθρωποι.

Το Λονδίνο έζησε ένα ακόμα υποτιθέμενο «τέλος» στις 1 Φεβρουαρίου του 1524, όταν αρκετοί τοπικοί αστρολόγοι άρχισαν να προφητεύουν την εν λόγω ημερομηνία. Σύμφωνα με την προφητεία, τα νερά του Τάμεση θα φούσκωναν τόσο πολύ την προαναφερθείσα μέρα που θα σκέπαζαν όλο το Λονδίνο.

Μάλιστα, η υστερία δεν εξαπλώθηκε μόνο σε χιλιάδες απλούς πολίτες, αλλά και στην αριστοκρατία της πόλης: ένας ευγενής έκτισε ένας είδος οχυρού με υπέρογκο κόστος στο λόφο Harrow-on-the-Hill. Μάζεψε αρκετά εφόδια και τρόφιμα για δύο μήνες και κλείστηκε στο εσωτερικό του περιμένοντας την πλημμύρα.

Τελικά, τα νερά του Τάμεση δεν προκάλεσαν ουδεμία καταστροφή, ενώ οι αστρολόγοι ζήτησαν συγγνώμη για το μικρό τους λάθος: τους είχε ξεφύγει μία μικρή λεπτομέρεια στα άστρα η οποία μετέθετε το «τέλος» έναν αιώνα μετά!