|
Προτείνετε ένα βιβλίο
Προτείνετε ένα βιβλίο, ανεξαρτήτως θεματολογίας, προσανατολισμού και περιεχομένου. Όλες οι προτάσεις είναι καλοδεχούμενες αρκεί να το έχετε διαβάσει και να ξέρετε ή να θυμάστε έστω και περίπου να μας πείτε το θέμα του.
Εύχομαι και ελπίζω το θέμα αυτό να λειτουργήσει (κάποια στιγμή στο μέλλον, οταν γραψουν πολλοι τις προτάσεις τους) σαν βιβλιοθήκη αναζήτησης και, γιατί οχι, άντλησης πληροφοριών για συγκεκριμένους τίτλους βιβλίων για κάποιον που θελει να αγορασει ενα νεο βιβλιο ή για καποιον αναποφασιστο που εχει σχεδον καταληξει σε καποιο συγκεκριμενο αλλα θελει να μαθει καποιες λεπτομεριες που δεν γραφονται στην πισω σελιδα των βιβλιων. Θα παρακαλουσα να ακολουθούμε, όσο αυτο ειναι δυνατον βεβαια, μια συγκεκριμενη δομη. Παραθετω ενα υποδειγμα πιο κατω: http://www.world.gr/forum/images/smilies/smiley.gif Τίτλος: Συγγραφέας: Εκδοτικός Οίκος: (ή επίσης αν έχετε τον κωδικό ISBN του βιβλίου) Θεματολογία ή μια μικρή περίληψη: Τίτλος: Το εγχειρίδιο του πολεμιστή του φωτός Συγγραφέας: Paulo Coehlo Εκδοτικός Οίκος: Λιβάνης ISBN: 960-236-960-4 Σελίδες: 162 Περίληψη: Ο πολεμιστής του φωτός πιστεύει. Επειδή πιστεύει στα θαύματα, αρχίζουν να γίνονται. Αν η φασαρία του κόσμου πνίγει την εσωτερική μας φωνή, αυτό σημαίνει πως έφτασε η στιγμή της μάχης: πρέπει να ξυπνήσουμε τον πολεμιστή του φωτός που κοιμάται μέσα στον καθένα μας και να ξεκινήσουμε την πορεία σ' ένα δρόμο διάσπαρτο με κολακείες και πειρασμούς, ένα μονοπάτι όπου το κάθε βήμα μπορεί να κρύβει τις παγίδες ενός ολόκληρου λαβύρινθου, μια διαδρομή όπου η νίκη έχει το ίδιο πρόσωπο με την ήττα. Ποιος, όμως, μπορεί να μας στηρίζει στις δύσκολες στιγμές; Ποιες λέξεις πρέπει ν' ακούσουμε από τις μυριάδες που αντιλαλούν στ' αφτιά μας; Μπορούμε στ' αλήθεια να μοιραστούμε όνειρα και νοσταλγία με τους άλλους; Ο Πάουλο Κοέλο, δάσκαλος ζωής κι ελπίδας, μας παρουσιάζει ένα χάρτη για να φτάσουμε στο νησί όπου θησαυρός είναι η ευτυχία μας. Βιβλίο σταθμός, μετά απο αυτό βλέπεις την ζωή με άλλα μάτια.. φυσικά μην ξεχνάτε οτι ο Paulo Coehlo έγραψε το Αλχιμηστή εξίσου φανταστικό βιβλίο! |
απάντηση: προτείνετε ένα βιβλίο
εκατό χρόνια μοναξιά
συγγραφέας: μαρκές, γκαμπριέλ γκαρσία κατηγορία: ξένη πεζογραφία εκδότης: νέα σύνορα α. α. λιβάνη ημερ/νία έκδοσης: 1983 μεταφραστής: σωτηριάδου-μπαράχας, κλαίτη αριθμός σελίδων: 387 περιγραφη: «λίγα έργα στην παγκόσμια λογοτεχνία φέρνουν άξια τον τίτλο "τοιχογραφία" μιας εποχής, ενόςλαού, μιας συγκλονιστικής συλλογικής εμπειρίας, και η κατάχρηση του όρου θα μας έκανε πολύδιστακτικούς να τον χρησιμοποιήσουμε αν δεν επρόκειτο για ένα σημαδιακό έργο, όπωςαναμφισβήτητα είναι το εκατό χρόνια μοναξιάς του γκαμπριέλ γκαρσία μάρκες. τοιχογραφίαπράγματι της μοίρας όχι μόνο της κολομβίας, αλλά ολόκληρης της λατινικής αμερικής, που γιαδύο αιώνες τώρα παλεύει απεγνωσμένα, πιασμένη σε φοβερό δόκανο, να βρει μια διέξοδο. τηναγωνία και το σισύφειο χαρακτήρα αυτής της πάλης δίνει ο μάρκες με αξεπέραστη λογοτεχνικήμαεστρία, περιγράφοντας την τραγική πορεία του ήρωα της ελευθερίας συνταγματάρχη αουρελιάνομπουενδία από την ώρα της υπέρτατης προσφοράς ως τη στιγμή της έσχατης φθοράς και της προσωπικήςολοκληρωτικής εκμηδένισης. ένας ήρωας που γύρω του μπλέκονται φοβερά πεπρωμένα, που αγγίζουν καιτελικά συνθλίβουν τα πιο στενά του συγγενικά πρόσωπα, τους ανθρώπους του τόπου που γεννήθηκεκαι τελικά όλους όσοι σταθήκανε δίπλα του στο μεγάλο αγώνα.» |
Απάντηση: Βιβλία που διαβάσαμε
Μόλις τελείωσα τον ΑΡΚΤΙΚΟ ΚΥΚΛΟ του Dan Brown! Ήταν και το μόνο που δεν είχα διαβάσει από το συγκεκριμένο συγγραφέα. Καλό (όπως και τα άλλα), με έντονη και γρήγορη πλοκή. Ο άνθρωπος έχει βρει τον τρόπο να μη γίνεται βαρετός ούτε λεπτό! Λίγο το τέλος με χάλασε με την πολύ "τραβηγμένη από τα μαλλιά" περιπέτεια και το ξενέρωτο love story που - επιτέλους - ολοκληρώνεται!!!
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Διαβασα το ''Ρεμπετικο'' του Κωστα Φερρη και οφειλω να παραδεχτω οτι ηταν πολυ καλυτερο απ οσο περιμενα. Δεν εχω δει την ταινια και περιμενα μια φτηνη ερωτικη ιστοριουλα εν μεσω χασισοκαταστασεων.
Αντιθετως ομως, πραγματευεται μια τριαντακονταετια βασανιστικη για την Ελλαδα και την υπερηφανια της σαν εθνος αλλα και ατομικα. Ωρες ωρες δε καταλαβαινεις αν ειναι αφηγηση πραγματικων γεγονοτων ή αλληγορικοι συμβολισμοι. Πολυ καλογραμμενο και ανυπομονω πλεον να δω και την ταινια. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Η ιστορία του γάτου που έμαθε σ' ένα γλάρο να πετάει
Συγγραφέας: Σεπούλβεδα, Λουίς Κατηγορία: Ξένη πεζογραφία Εκδότης:ΟΠΕΡΑ Ημερ/νία έκδοσης:1998 Μεταφραστής:Κυριακίδης, Αχιλλέας Εικονογράφος:Claudia Bielinsky Αριθμός σελίδων:154 Ο γάτος που ήταν μαύρος και πελώριος και χοντρός, λιαζόταν στο μπαλκόνι, ρονρονίζοντας, και σκεφτόταν τι ωραία που την περνούσε εκεί, ξαπλωμένος ανάσκελα, με τις ζεστές ακτίνες πάνω στην κοιλιά, τα τέσσερα πόδια μαζεμένα και την ουρά απλωμένη. Τη στιγμή ακριβώς που έστριβε τεμπέλικα το κορμί για να λιάσει και τη ράχη του, άκουσε το βόμβο κάποιου πετούμενου που δεν μπόρεσε να καταλάβει τι ήταν, και που ζύγωνε με μεγάλη ταχύτητα. Τινάχτηκε πάνω, στήθηκε γερά στα τέσσερα ποδάρια του, κι ίσα που πρόλαβε να χωθεί σε μια γωνιά, αποφεύγοντας το γλάρο που έπεσε στο μπαλκόνι του. ----------------------------------------------- Με έντονα οικολογικό περιέχομενο, στιγματίζει τη μόλυνση των θαλασσών από το πετρέλαιο και παρουσιάζει τον κόσμο των γάτων με ένα διαφορετικό τρόπο! Ευκολοδιάβαστο, αλλά σοκαριστικό σε αρκετά σημεία! |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Ο δρόμος του ειρηνικού πολεμιστή
Συγγραφέας:Millman, Dan Κατηγορία:Ξένη πεζογραφία Εκδότης:ΕΣΟΠΤΡΟΝ Ημερ/νία έκδοσης:1992 Μεταφραστής:Σιάτρα, Μυρτώ Αριθμός σελίδων:255 Όλα αλλάζουν κάποιο βράδυ, όταν ο Νταν περνώντας από ένα βενζινάδικο γνωρίζει έναν παράξενο γέρο με σχεδόν υπερφυσικές ικανότητες. Τον βαφτίζει... Σωκράτη! Και τότε αρχίζει η περιπέτεια. Ο Νταν θα περάσει -κάτω από την καθοδήγηση του Σωκράτη- μια ολόκληρη διαδικασία μεταμόρφωσης, και θα αλλάξει ολοκληρωτικά. ------------------------------------------- Το πρώτο μέρος της τριλογίας που ολοκληρώνεται με Το μυστικό ταξίδι και Τα ταξίδια του Σωκράτη. Κάτι μεταξύ Castaneda και Coelho. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Τα παιδιά του Χούριν
Συγγραφέας: John Ronald Reuel Tolkien Κατηγορία: Ξένη Πεζογραφία Εκδότης: ΑΙΟΛΟΣ Ημερ/νία Έκδοσης: 2007 Σελίδες: 310 ISBN: 978-960-521-193-6 Περιγραφή: Υπάρχουν ιστορίες της Μέσης-γης που μιλούν για εποχές πολύ πριν από τον 'Αρχοντα των Δαχτυλιδιών. Tέτοια είναι και η ιστορία αυτού του βιβλίου, που εκτυλίσσεται στη μεγάλη χώρα πέρα από τα Γκρίζα Λιμάνια στη Δύση, σε περιοχές που κάποτε διάβαινε ο Δεντρογένης, αλλά που στη συνέχεια πλημμύρισαν από το μεγάλο κατακλυσμό που έβαλε τέλος στην Πρώτη Εποχή του Κόσμου. Εκείνον το μακρινό καιρό ο Μόργκοθ, ο Σκοτεινός 'Αρχοντας, ζούσε στο πελώριο φρούριο της 'Ανγκμπαντ, στην Κόλαση του Σιδήρου στο Βορρά. Και η τραγωδία του Τούριν και της αδελφής του της Νίενορ διαδραματίζεται κάτω από τη σκιά του φόβου της 'Ανγκμπαντ και του πολέμου που έκανε ο Μόργκοθ ενάντια στα Ξωτικά. H σύντομη και παθιασμένη ζωή τους καθορίζεται από το απύθμενο μίσος που έτρεφε εναντίον τους ο Μόργκοθ επειδή ήταν παιδιά του Χούριν, του ανθρώπου που τόλμησε να τον αψηφήσει και να τον χλευάσει κατάμουτρα. Έτσι στέλνει εναντίον τους τον πιο τρομερό υπηρέτη του, τον Γκλάουρουνγκ, ένα ισχυρό πνεύμα με μορφή τεράστιου άπτερου δράκου που ξερνά φωτιά. O Σκοτεινός 'Αρχοντας και ο Δράκοντας επιδιώκουν τους σκοπούς τους σε μια εποχή βαρβαρότητας και καταστροφών, γεμάτη κρησφύγετα, καταδιώξεις, και απέλπιδες προσπάθειες αντίστασης. Αδίστακτος και πανίσχυρος, ο Γκλάουρουνγκ καθόρισε τη μοίρα του Τούριν και της Νίενορ με δόλια και διαβολικά ψέματα, εκπληρώνοντας έτσι την κατάρα του Μόργκοθ. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Ο κόσμος του τέλους του κόσμου
Συγγραφέας:Σεπούλβεδα, Λουίς Κατηγορία:Ξένη πεζογραφία Εκδότης:ΟΠΕΡΑ Ημερ/νία έκδοσης:2003 Μεταφραστής:Χαράτση, Ελένη Αριθμός σελίδων:153 Το ξημέρωμα οι Γιαπωνέζοι ανέβαζαν ακόμα στο κατάστρωμα νεκρές φάλαινες. Τους είδαμε να σκοτώνουν καμιά εικοσαριά, τη μια μετά την άλλη, κι είχαν δουλέψει όλη τη νύχτα δίχως σταματημό, έτσι είναι αδύνατο να ξέρουμε πόσες σκότωσαν. Τα νερά του όρμου έζεχναν αίμα και παντού επέπλεαν κομματιασμένες σάρκες. Ένιωθα ότι φτάναμε στο τέλος ενός μεγάλου ταξιδιού. Μου έφταναν όλες οι ατιμίες που είχα δει. Σκέφτηκα ν' αφήσω τον Πέδρο Τσίκο και να ριχτώ μ' όλη τη δύναμη του Φινιστέρρε στο μηχανοστάσιο του Νισίν Μάρου. Έχω πεντακόσια λίτρα καύσιμα στο καράβι κι αυτό γίνεται μια μολότωφ ένα κι ένα. Ο Πέδρο διάβασε τη σκέψη μου και για δεύτερη φορά μου μίλησε σαν ξένος: «Όχι αφεντικό. Εγώ είμαι απ' αυτά τα νερά πιο πολύ απ' ό,τι εσύ». Και κατέβασε τη βάρκα. Μία κραυγή διαμαρτυρίας για το ανελέητο κυνήγι της φάλαινας που βάφει κόκκινες τις θάλασσες. Η μάχη των οικολογικών οργανώσεων ενάντια στο καταστροφικό εμπόριο των Ιαπώνων. Η αγωνία του θαλάσσιου κήτους, η μεγαλοσύνη και η ποιότητα της ψυχής του, δοσμένες με «μαγικό ρεαλισμό» από έναν συγγραφέα που είναι ενεργό στέλεχος της Greenpeace. ------------------------------------------------------------------- Καταπληκτικό βιβλίο, με λιτές περιγραφές, ενδιαφέροντα στοιχεία για τους ιθαγενείς της Γης του Πυρός, αλλά και καυστικό, έντονο που αφήνει την αίσθηση ότι τα σημαντικότερα πράγματα γίνονται από τους απλούς ανθρώπους... |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Τίτλος: Η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει
Συγγραφέας: Paulo Coehlo Εκδοτικός Οίκος: Λιβάνης ISBN: 960-14-0123-7 Σελίδες: 322 Η Βερόνικα ζεί με τα ίδια όνειρα και τις ίδιες επιθυμίες που έχει ο κάθε νέος σε οποιοδήποτε μέρος του κόσμου. Κάνει μια καλούτσικη δουλειά και μένει σ' ένα μικρό διαμέρισμα που της παρέχει την ευχαρίστηση του ιδιωτικού της χώρου. Συχνάζει σε μπαρ με κίνηση. Συναντά όμορφα αγόρια και βγαίνει με μερικά. Παρ' όλα αυτά, η Βερόνικα δεν είναι ευτυχισμένη. Κάτι της λείπει στη ζωή. Γι' αυτό, το πρωί της 11ης Νοεμβρίου 1997, η Βερόνικα αποφασίζει να πεθάνει. Φαντασία και όνειρα. Ερωτας και τρέλα. Επιθυμία και θάνατος. Οδεύοντας προς τον θάνατο, η Βερόνικα διαπιστώνει ότι κάθε στιγμή της ύπαρξης αποτελεί μια επιλογή για το αν θα ζήσουμε ή αν θα τα παρατήσουμε όλα. Η Βερόνικα δοκιμάζει νέες ηδονές και ανακαλύπτει ότι πάντα υπάρχει κάπιο νόημα για τη ζωή. Μόνο που ο χρόνος είναι λίγος. Η Βερόνικα αποφάσισε να πεθάνει και αυτός ο δρόμος δεν έχει επιστροφή. ------------------------------------------------------------------------- Το βιβλίο είναι λίγο 'μαύρο' και με επηρέασε πολύ...Ίσως είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει...Σε κάποια σημεία του ταυτίζεσαι με την ηρωίδα και νιώθεις πως το βιβλίο έχει γραφτεί για ΄σένα... |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Σαμαρκάνδη
Συγγραφέας: Amin Maalouf Εκδότης:ΩΚΕΑΝΙΔΑ Αριθμός σελίδων:388 Μυθιστόρημα με ιστορικό υπόβαθρο και με γνήσιο άρωμα Ανατολής! Σαμαρκάνδη είναι η Περσία του Ομάρ Καγιάμ, μεγαλοφυούς αστρονόμου, ελεύθερου στοχαστή, ποιητή του κρασιού και του έρωτα, αλλά είναι και η Περσία του Χασάν Σεμπάχ, ιδρυτή του Τάγματος των Δολοφόνων (των γνωστών Ασσασίνων), της πιο τρομερής αίρεσης της Ιστορίας. Ο συγγραφέας αφηγείται τη φανταστική ιστορία του Ομάρ Καγιάμ και του χειρογράφου των ρουμπαγιάτ του, χειρογράφου που γεννήθηκε στον 11ο αιώνα, χάθηκε στη διάρκεια των εισβολών των Μογγόλων και ξαναβρέθηκε έξι αιώνες αργότερα. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Ο Αιγύπτιος
Συγγραφέας: Mika Waltari Εκδότης: ΚΑΚΤΟΣ Αριθμός σελίδων: 736 Ο Σινουέ, ο Αιγύπτιος, δοκίμασε όλα τα γυρίσματα της τύχης. Από απλός πολίτης της μεγάλης και γεμάτης αντιθέσεις χώρας του Νείλου αποδεικνύεται διάδοχος των Φαραώ, για να ξαναγίνει ένας ανώνυμος άνθρωπος μέσα στο πλήθος. Οι ατομικές του περιπέτειες διασταυρώνονται με διάφορα ιστορικά γεγονότα και συνθέτουν μια τεράστια τοιχογραφία των χρόνων εκείνων. Τόπος η Αίγυπτος, η Μέση Ανατολή γενικότερα και η Κρήτη. Ο Waltari περιγράφει ζωντανά όλον τον πυρετό, τη δίψα για εξουσία, τις μηχανορραφίες, τις φιλοδοξίες και την ψυχολογία των ηρώων, μεταδίδοντας τη γλυκόπικρη γεύση της παράξενης και γοητευτικής εποχής λίγο μετά την αυγή του πολιτισμού! |
Κυκλοφορεί το "Όνειρα κι αλήθειες"
Τη Δευτέρα 25 Ιουνίου θα κυκλοφορήσει για πρώτη φορά από τις εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα το νέο βιβλίο του Μιχάλη Κακιούζη με τίτλο «Όνειρα κι Αλήθειες». Ιδού το δεύτερο και τελευταίο μέρος της προδημοσίευσής του:
Όταν ο Ζήσης μας έδινε κουράγιο! Δεν ξέρω τι ώρα έχει πάει όταν στο ξενοδοχείο έρχεται ο γιατρός Νίκος Κουκουλιάς που ήταν κοντά στον Νίκο. Είμαστε μαζεμένοι σε ένα δωμάτιο εγώ, ο Σπανούλης, ο Ντικούδης, ο Διαμαντίδης και μας εξηγεί τι ακριβώς είχε συμβεί. Ακούμε αποσβολωμένοι. Δεν ξέρουμε καν τι να ρωτήσουμε. Έχουμε ξεχάσει ότι παίζουμε την επόμενη μέρα, ότι πρέπει να ξεκουραστούμε. Πολύ απλά, διότι συνειδητοποιούμε ότι το μπάσκετ δεν είναι πάνω από όλα. Πάνω από όλα, είναι η ζωή και η υγεία. Αξίζει να τα χάσεις αυτά για το τίποτα; Η Τουρκία ήταν μπροστά μας, αλλά είμαι σίγουρος, αν και δεν το συζητήσαμε με κανέναν, πως μέχρι να φτάσουμε στο γήπεδο, την ώρα του αγώνα, κανείς δεν είχε το μυαλό του εκεί. Ειδικά μετά την επίσκεψη στο νοσοκομείο. Εκεί όπου τα πράγματα έγιναν χειρότερα απ? ότι ήταν. Μας ειδοποιούν πως πρέπει να τον περιμένουμε σε μία αίθουσα και θα έρθει ο Νίκος να μας βρει. Η στιγμή που ανοίγει η πόρτα και μπαίνει μέσα είναι από τις συγκλονιστικότερες που έχω ζήσει. Δεν μίλησε κανείς. Απλώθηκε μια σιωπή που θα τσάκιζε και τον πιο δυνατό άνθρωπο. Είμαστε καθιστοί σε σχήμα κύκλου και δεν έχει διάθεση κανείς να πει κουβέντα. Το πρόσωπό του ήταν παραμορφωμένο, κατάμαυρο, το μάτι του κλειστό. Βούρκωσα. Έχασα τα λόγια μου. Του είπα «λυπάμαι»; «Περαστικά»; Δε μπορώ καν να θυμηθώ. Μείναμε εκεί 15-20 λεπτά και αντί να του δίνουμε εμείς κουράγιο, μας έδινε εκείνος. Ήμουν καθισμένος σε μία γωνία και δε μιλούσα. Μέρες αργότερα, ο Νίκος δήλωσε πως «δεν θα ξεχάσω ποτέ την εικόνα του Μιχάλη γιατί ήταν ακριβώς απέναντί μου όταν μπήκα. Εκεί κατάλαβα τι σοκ είχαν πάθει όλοι τους». Ήμασταν σαν χαμένοι. Κάποιος έπρεπε να σπάσει τον πάγο και το έκανε ο συνήθης ύποπτος. Ο Λάζος έβγαλε το κινητό του τηλέφωνο και άρχισε να τον φωτογραφίζει, σκορπώντας μία δόση γέλιου στην ατμόσφαιρα. Για σένα Νίκο Αν πω ότι δεν ονειρευόμουν το Κύπελλο στα χέρια μου θα είμαι ψεύτης. Σήμερα, όμως, είναι η ώρα να αποκαλυφθεί η ιδέα που είχα το βράδυ της παραμονής. Είχα αποφασίσει πως το τρόπαιο δεν θα το σήκωνα μόνος μου, όπως στο Βελιγράδι. Θα έφερνα τον Ζήση μπροστά και θα το σηκώναμε όλοι μαζί ψηλά, γιατί όλοι παρέα θα γινόμασταν μάγκες. Είναι κάτι που δεν είπα ποτέ στον Νίκο ή σε κάποιο άλλο παιδί. Δεν ήθελα να το συζητήσουμε πριν το παιχνίδι, πόσο μάλλον μετά. Είχαμε παραγγείλει και t shirts τα οποία θα είχαν τη στάμπα «Και για σένα Νίκο». Σκεφτόμουν τι θα γινόταν στην Αθήνα αν γυρίζαμε το μεσημέρι της Δευτέρας με το Κύπελλο. Όλα αυτά, όμως, πήγαν στον βρόντο… 40 πυρετό, 35 πόντοι Θα έδινα τα πάντα για να γυρίσω μονάχα για μια ημέρα σε εκείνη την εποχή. Να παίξω ξανά εκείνο το παιχνίδι με αντίπαλο τον Σπόρτιγκ. Έπαιζα στο εφηβικό του Ιωνικού Νέας Φιλαδέλφειας και το πρωί του αγώνα ψηνόμουν στον πυρετό. Το βράδυ η κατάστασή μου ήταν αξιολύπητη. Είχα 40 πυρετό. Έβαλα σχεδόν ένα πόντο για κάθε βαθμό πυρετού που είχα. Τριάντα πέντε, για την ακρίβεια. Βγήκα έξω από το γήπεδο και μόλις έκανα δύο βήματα, γονάτισα και έβγαλα ό,τι είχα και δεν είχα. Η παιδική μου αφέλεια αγνοούσε τους κινδύνους. Η ζωή μου ήταν παιχνίδι, παιχνίδι και παιχνίδι. Ο εξορκιστής Πολλές φορές συγγενείς και φίλοι, ειδικά την εποχή που πήρα απότομα ύψος, μου απηύθυναν την πιο κλασική ερώτηση: «Πώς χωράς αγόρι μου στο κρεβάτι;». Δεν είχα ποτέ τέτοια προβλήματα, μέχρι που ήρθε προπονητής στην ΑΕΚ ο Ιωαννίδης. Είχε επιλέξει ένα ξενοδοχείο στην άλλη άκρη της Αθήνας για να αποσύρεται η αποστολή πριν τους αγώνες, αλλά το χειρότερο δεν ήταν αυτό. Για κάποιο λόγο, τα στρώματα βούλιαζαν και το πρωί των αγώνων ξυπνούσα με αφόρητους πόνους στη μέση. Μία, δύο, τρεις, αποφάσισα να πάρω το νόμο στα χέρια μου. Ήταν μια ελαφρώς κομπογιαννίτικη λύση. Βγάζουμε το στρώμα από το κρεβάτι. Στη συνέχεια παίρνουμε το κρεβάτι, το σηκώνουμε όρθιο στον τοίχο για να κερδίσουμε χώρο. Πετάμε το στρώμα στο δάπεδο και κοιμόμαστε «χάμω» για να δικαιώσουμε και τους Βορειοελλαδίτες που μας λένε «χαμουτζήδες». Και τώρα, ελάτε στη θέση των ανθρώπων του ξενοδοχείου που έβρισκαν κάθε φορά το κρεβάτι όρθιο στον τοίχο. Μπορεί να πίστευαν ότι είμαι και ο εξορκιστής! Ο αρχηγός Νίκος Χατζής Μετά τη φυγή Ιωαννίδη, ο αρχηγός επιλέχθηκε από την ΚΑΕ. Μια ωραία πρωία ο Γρανίτσας ανακοίνωσε στην ομάδα πως «με απόφαση της διοίκησης αρχηγός θα είναι ο Χατζής». Δημοκρατικές διαδικασίες, δηλαδή. Αποφασίζομεν και διατάσομεν. Ο αρχηγός, όμως, δεν είναι για τη βιτρίνα. Δεν είναι για να σηκώνει τα Κύπελλα. Είναι για να βάζει τα στήθη του μπροστά στις δύσκολες στιγμές. Ο Νίκος είτε λόγω χαρακτήρα, είτε λόγω πεποίθησης δεν το έκανε. Και ξέρετε, το ένα φέρνει το άλλο σε αυτές τις περιπτώσεις και η φήμη εξαπλώνεται σαν επιδημία. Την πρώτη χρονιά του Σάκοτα, λοιπόν, έσκασε το μεγάλο κανόνι από τη διοίκηση. Και τότε χρειαζόμασταν έναν εκπρόσωπο των παικτών να μιλήσει στα ίσα, αντρίκεια, απέναντι στους διοικούντες την ομάδα για όσα μας βασανίζουν. Όταν ζητούσαμε από τον Χατζή να το κάνει δεν φαινόταν και τόσο πρόθυμος. Στην περιρρέουσα ατμόσφαιρα των αποδυτηρίων υπήρχε η αίσθηση πως το έκανε γιατί ήταν πληρωμένος. Δεν θέλω να το πιστέψω. Ο τελευταίος μου αγώνας στην ΑΕΚ Επτά μέρες αργότερα, στο Αλεξάνδρειο, σχεδόν όλοι, εκτός από τη διοίκηση της ΑΕΚ, γνωρίζουν πως θα αγωνιστώ για τελευταία φορά σε αγώνα του ελληνικού πρωταθλήματος. Ήμουν τόσο «αδιάφορος» που τελείωσα το παιχνίδι με 17 πόντους και 15 ριμπάουντ. Στο τέλος της αναμέτρησης, ένα παρατεταμένο χειροκρότημα σκέπασε το γήπεδο. Κοίταξα γύρω μου για να σιγουρευτώ πως δεν είχα πέσει θύμα πλάνης. Τα αυτιά μου και τα μάτια μου δε με γελούσαν. Εμένα χειροκροτούσαν. Αυτό ήταν ένα αληθινό δώρο ζωής. Ανατρίχιασα. Έμεινα άναυδος. Γύρισα και αυθόρμητα χειροκρότησα κι εγώ, ως ένα «ευχαριστώ». Όταν έχεις δώσει τα πάντα στη γυναίκα σου, όταν κάθε μέρα δείχνεις τον έρωτά σου για εκείνη και μία ωραία πρωία ανακαλύπτεις πως σε έχει αφήσει, τότε χρειάζεσαι μόνο μια αγκαλιά. Ο κόσμος του ’ρη εκτιμούσε περισσότερο όσα είχα κάνει για την ΑΕΚ από την ίδια την ΑΕΚ. Θα ήταν υπερβολή και ψέμα να πω ότι εκείνη τη στιγμή έγινα ’ρης. Αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά. Έκτοτε, όμως, αναπτύχθηκε μία ιδιαίτερη σχέση με τους οπαδούς του ’ρη. Σε μία συνέντευξή μου, δυο χρόνια αργότερα, μνημόνευσα εκείνη τη σκηνή γιατί τη θεωρούσα ξεχωριστή. Αντί... για κόρνερ, χάσαμε Σε εκείνον τον ημιτελικό έπαιζα με το γόνατό μου να βρίσκεται σε άθλια κατάσταση. Σε ένα παιχνίδι του ιταλικού πρωταθλήματος με τη Ρόμα, κι ενώ στο πρώτο ημίχρονο είχα 14 πόντους, στέκομαι κάτω από το καλάθι και περιμένω πάσα. Ένας συμπαίκτης μου επιχειρεί διείσδυση και ο Τούσεκ τον περιμένει για να κερδίσει το επιθετικό φάουλ. Πέφτοντας προσγειώνεται πάνω στο γόνατό μου, που διπλώνει προς τα πίσω. Ακολούθησαν ακτίνες, αποθεραπείες και ειδικά προγράμματα για να αποφύγω την εγχείριση και να παίξω στο final four. Και η κατάληξη είναι να χάνουμε από ένα σουτ που η μπάλα βρήκε πάνω στο χέρι μου; Αντί να πάει… κόρνερ από την απόκρουση, βρήκε δίχτυα. Ήταν ένα πικρό τέλος μετά την υπερπροσπάθεια που είχαμε καταβάλλει όλοι. Τα δάκρυα του Φορντ Στα αποδυτήρια είδα μία απίστευτη σκηνή. Ο αείμνηστος Φορντ λύγισε και ξέσπασε σε δάκρυα. Γιατί ο Αλ δεν ήταν ένας Αμερικανός που έπαιζε για τα λεφτά. Γούσταρε το μπάσκετ και ήταν φιλόδοξος, γεμάτος ενέργεια και πάθος για να φτάσει ψηλά. Δεν πίστευα την εικόνα που αντίκριζα. Έκλαιγε για την ήττα και δε μπορούσε να χωνέψει την ευκαιρία που είχαμε χάσει. Τα δάκρυά του μου άφησαν ένα στίγμα. Αλλά εγώ τον Αλφόνσο θα τον έχω στο μυαλό μου όπως ήταν κάθε μέρα. Χαμογελαστό και προσιτό. Δεν γνώρισα πολλούς τέτοιους τύπους στην καριέρα μου. Και πιστέψτε με, συναναστράφηκα με εκατοντάδες παίκτες και ανθρώπους. Ο Φορντ ήταν εκπληκτικό παιδί. Πριν πάω στη Σιένα άκουγα ότι ήταν παράξενος, όμως είχε πέσει θύμα της ελληνικής παραφιλολογίας που τους βγάζει όλους σκάρτους και περίεργους. Καθόμουν δίπλα του στα αποδυτήρια και μπορώ να βεβαιώσω, πέρα από την αθλητική του αξία που ήταν γνωστή σε όλους, πως ήταν χαρισματικό παλικάρι. Στη Σουηδία ένιωσα άχρηστος Δεν είχα νιώσει ποτέ άχρηστος. Για όλα, όμως, υπάρχει πρώτη φορά. Μετά το Ευρωμπάσκετ της Σουηδίας γύρισα στη Σιένα αναζητώντας κάτι σαν τη δική μου της επαγγελίας. Είχα αρχίσει να πιστεύω πως μάλλον δεν είμαι και τόσο καλός παίκτης για να παίξω μπάσκετ στο υψηλότερο επίπεδο. Ειδάλλως, δεν θα υπήρχε λόγος να εισπράξω τέτοια συμπεριφορά στη διάρκεια του Πανευρωπαϊκού. Είχα σχεδόν πείσει τον εαυτό μου πως ήμουν ένα τίποτα. Η ψυχολογία μου ήταν υπό του μηδενός. Στην πρώτη προπόνηση της Σιένα για τη σεζόν 2003-04 νόμιζα όταν μου έδιναν τη μπάλα πως έπρεπε να την παραδώσω κατεπειγόντως στο αστυνομικό τμήμα για να ελέγξουν αν ήταν βόμβα. Νόμιζα πως όλοι κοιτούσαν εμένα για να δουν τι κουταμάρα θα κάνω, ενώ στην πραγματικότητα ουδείς είχε τα μάτια του στραμμένα πάνω μου. Ο μεγαλύτερος αντίπαλός μου ήταν ο εαυτός μου. Όσο δυνατός κι αν νιώθει κάποιος, υπάρχει πάντα ο κίνδυνος να σε πάρει από κάτω. Να πέσεις στο καναβάτσο και το χτύπημα να είναι ακαριαίο, νοκ άουτ. Εγώ είχα υποστεί νοκ ντάουν, ανησυχούσα αν θα καταφέρω να επανέλθω στην κατάσταση που ήμουν πριν την τραυματική εμπειρία του Ευρωμπάσκετ. Πώς θα μπορούσα να το ξεπεράσω; Δεν ήξερα τον τρόπο γιατί πολύ απλά δεν είχα ξαναβρεθεί σε αυτή τη θέση. Ο Ρεκαλκάτι είχε καταλάβει από την πρώτη στιγμή πως έπρεπε να με αντιμετωπίσει. Στην πρώτη προπόνηση με ρώτησε «γιατί ο Ιωαννίδης δεν σε έβαλε να παίξεις κόντρα στην δική μας Εθνική;». Δε μπορούσα να του απαντήσω γιατί δεν γνώριζα την απάντηση. Του είπα ένα ξερό «δεν ξέρω, ειλικρινά, δεν ξέρω». Όλα τα παιδιά στην ομάδα με ρωτούσαν γιατί δεν έπαιζα λεπτό στην Σουηδία και μου συμπεριφέρθηκαν άψογα. Το κλειδί, όμως, το κρατούσε ο Ρεκαλκάτι. «’κουσε Μίκα. Ξέρω πως αισθάνεσαι, αλλά δεν υπάρχει λόγος να στεναχωριέσαι. Δεν ξέρεις φέτος πόσα πολλά θα πετύχεις. Ηρέμησε και όλα θα πάνε καλά. Πιστεύω πολύ σε σένα». Αν επιχειρούσε να με παραμυθιάσει για να με συνεφέρει θα το είχα καταλάβει. Μετά από τόσα χρόνια στα γήπεδα είμαι σε θέση να αντιληφθώ ποιοι παίζουν παιχνίδια, ποιοι κάνουν πολιτική και ποιοι είναι ειλικρινείς. Τα οπίσθια του Ουίλιαμς Η διαδρομή ξενοδοχείο-ΣΕΦ θα διαρκούσε υπό φυσιολογικές συνθήκες 10 λεπτά. Φτάνοντας στο γήπεδο, οι οπαδοί του Ολυμπιακού υποδέχθηκαν τους μουσαφίρηδες με έναν ομολογουμένως εντυπωσιακό τρόπο. Οι δρόμοι μας συναντήθηκαν στο πάρκινγκ του γηπέδου, καθώς εκείνοι αποχωρούσαν από το Καραϊσκάκη μετά από έναν αγώνα Κυπέλλου. Μέσα στην ασφυκτική κίνηση που επικρατούσε άρχισαν να χτυπούν τα τζάμια, να με βρίζουν και να κουνάνε το λεωφορείο πέρα-δώθε. Τότε, συνέβη κάτι που μάλλον κι εκείνους τους ξάφνιασε. Όλα τα παιδιά στο πούλμαν γελούσαν με την πρωτόγνωρη εμπειρία και ο Σαμόντ Ουίλιαμς αποφάσισε να απαντήσει κατεβάζοντας το παντελόνι του και δείχνοντας στον κόσμο τα οπίσθια του! Τα όνειρα δεν σταματούν Πολλές φορές σκέφτομαι υποθετικά και ανακαλύπτω τη ζωή που δεν έζησα. Μέρες μετά το Παγκόσμιο στην Ιαπωνία το μυαλό μου ήταν κολλημένο σε μία σκηνή που δεν συνέβη ποτέ. Φανταζόμουν την επιστροφή μας ως πρωταθλητές κόσμου. Με τον κόσμο να περιμένει κατά μήκος της Αττικής οδού, την έξοδό μας σε ένα μπαλκόνι του κέντρου, τα δάκρυα χαράς που θα προσφέραμε σε κάθε Έλληνα. Ίσως γι? αυτό και δε θα μπορέσω ποτέ να ξεπεράσω εκείνη τη μέρα. Αλλά τουλάχιστον στην περίπτωση της γυναίκας μου, όλες οι υποθέσεις είναι αρνητικές. Διότι πολύ απλά, η πραγματικότητα είναι θετική. Μετά το Μουντομπάσκετ ένας φίλος με ρώτησε αν έχει απομείνει κάποιο όνειρό μου απραγματοποίητο. Ναι, το μεγαλύτερο. I have a dream. Να ολοκληρωθώ ως άνθρωπος. Δηλαδή, να αποκτήσω ένα παιδί. Και μετά δύο. Ίσως και τρία. Δεν ξέρω πόσα, αλλά ήρθε η ώρα για να αποκτήσω κάτι που δεν συγκρίνεται με καμία πρωτιά και κανένα κύπελλο. Τα ανταλλάζω όλα όσα κέρδισα στην καριέρα μου. Όλα. Τα παιδιά είναι η μεγαλύτερη αδυναμία μου πριν ακόμα αποκτήσω το δικό μου. sportnet.gr |
Απάντηση: Κυκλοφορεί το "Όνειρα κι αλήθειες"
Παράθεση:
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Προτείνω το "Αποτυπώματα των Θεών" του Graham Hanckock το οποίο αφορά την ύπαρξη ενός χαμένου πολιτισμου,απιστευτα προηγμένου ο οποίος εξαφανίστηκε από μια εξαιρετικά βίαιη φυσική καταστροφή πριν απο 20.000 χρόνια.Απομεινάρια του ίσως να είναι τα διάφορα μεγαλιθικά μνημεία που είναι διάσπαρτα σε όλον τον κόσμο ενώ κοιτίδα του προτείνεται η Ανταρκτική η οποία τότε βρισκότανε στην υποτροπική ζώνη.
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
ο καιρος γαρ εγγυς χιλιες και μια νυχτες τις ζωης μου η επιστροφη του δωδεκαθεου,και αλλα πολλα:hehe:
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
http://assets.in.gr/papasotiriou/covers/2000311720.jpg
Μαγικός κύκλος Katherine Neville Ποταμός Σνέικ, Άινταχο, 1989: Η Άριελ Μπεν, ειδικός για τη διαχείριση τοξικών υλικών σ' έναν απομονωμένο πυρηνικό σταθμό, βλέπει την τακτοποιημένη ζωή της να καταρρέει όταν ο ξάδερφός της δολοφονείται από αγνώστους. Ο τρομερός θάνατός του την καθιστά μοναδική δικαιούχο της οικογενειακής κληρονομιάς: μιας μυστηριώδους κρύπτης με χειρόγραφα που την οδηγούν στο θανάσιμο επίκεντρο μιας διεθνούς συνωμοσίας κι ενός μυστηρίου αιώνων. Ιεροσόλυμα, Σωτήριον Έτος 32: Την τελευταία εβδομάδα της ζωής του Χριστού, ενώ ο κόσμος στέκεται στο κατώφλι ενός νέου κύκλου δύο χιλιάδων ετών, ο αυτοκράτορας Τιβέριος εργάζεται πυρετωδώς για να αποκρυπτογραφήσει τα σκόρπια στοιχεία ενός προαιώνιου γρίφου. Δε θα είναι ο μοναδικός. Γιατί όποιος συγκεντρώσει και ερμηνεύσει αυτά τα απόκρυφα στοιχεία θα κατακτήσει τη δύναμη να ελέγχει τη μοίρα ολόκληρης της οικουμένης... Τώρα, στο κέντρο αυτού του κύκλου αρχαίων γρίφων, βρίσκεται η μοναδική γυναίκα που μπορεί να ενώσει τα νήματα σ' ένα υφάδι: η Άριελ Μπεν. Ποιες παράξενες δυνάμεις είναι θαμμένες μέσα στα χειρόγραφα; Καθώς η Άριελ διατρέχει τις ηπείρους για ν' αποκαλύψει τα μυστικά του οικογενειακού της παρελθόντος, αρχίζει να ξεσκεπάζει λίγο λίγο την ανατριχιαστική αλήθεια της χιλιετίας που διανύουμε. Φανταστικό βιβλίο που σε καθηλώνει από τις πρώτες σελίδες. Είναι λίγο μεγάλο, 667 σελίδες, αλλά έχει ωραία πλοκή και δε σε αφήνει να το αφήσεις. Αξίζει το κόπο. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Δεν διαβάζω λογοτεχνία πια, με κουράζει αφάνταστα, αλλα μια που μπήκε σαν θέμα ,θα πρότεινα να ψάξετε όλα τα βιβλία του Λέο Μπουσκάλια.
Επιχειρούν βαθιές τομές στην ανθρώπινη ψυχή , στη σκέψη, στο συναίσθημα. Απαράμιλλο ύφος γραφής , υποκινούμενο απο την μακρόχρονη εμπειρία του ,στην ψυχιατρική επιστήμη. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Η ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
-Η επιστήμη έχει διαθέσει δισεκατομμύρια δραχμών για την αναζήτηση του εξωπραγματικού.Οι Ουράνιοι ή Εξωγήινοι ή Ολύμπιοι, βρίσκονται μέσα στις αναζητήσεις. Στο βιβλίο περιγράφεται η επικοινωνία με τους Ολύμπιους που γίνεται μέσω ηλεκτρονικών υπολογιστών σε χώρους γέφυρες κοσμικής επικοινωνίας. Συγγραφέας: ΓΕΡΑΣΙΜΟΣ ΚΑΛΟΓΕΡΑΚΗΣ Εκδότης: ΔΙΟΝ - 2000 - σελ. 376 Έτος Έκδοσης: 10/10/2000 |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παράθεση:
Πολύ ωραίο βιβλίο. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παράθεση:
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Να σου πω (μιας και το τελείωσα) το τέλος μου φάνηκε ατελείωτο. Ειδικά οι δέκα τελευταίες σελίδες δεν έλεγαν να τελειώσουν. Το τράβηξε πολύ στο τέλος. Σε γενικές γραμμές πάντως ήταν καλό βιβλίο.
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
εγώ ένεκα δουλείας το έχω στο ράφι και δεν πολυτρελαίνομαι...
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
θα σας πω ενα καλο βιβλιο να πατε να παρετε θα σας βγουν τα ματια εξω εαν δεν και οσοι δεν εχετε εξεταστικη μην μου ριχνετε ευθυνες μετα ;p λοιπον θα πατε σε ενα καλο βιβλιοπωλειο πχ απεναντι απο το πολυτεχνειο οχι οτι θελω να κανω διαφημιση αλλα ξερετε ο τυπος τα εχει ολα...και θα ζητησετε την επιστροφη του δωδεκαθεου.μην κοροιδεψετε.ο τυπος (καλογερακης εστι ο συγγραφευς)ειναι κεφαλη.ετσι μονο για ερευνητικους σκοπους,ετσι για να μαθετε αν θελετε λιγα πραγματα για την θρησκεια των προγονων σας.δεν νοηται ελληνας να μην ξερει για τς προγονους και να ερχεται το καθε τσουτσεκι αγγλος και να μας το παιζει νταης.αυτα.οποιος θελει ας πραξει συντομως γτ το καλοκαιρι ερχεται...
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Προκρουστάκο, διάβασε το βιβλίο που προτείνω πιο πάμω. Εσένα ειδικά θα σου αρέσει πολύ.
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παράθεση:
φιλε!!τι λες τωρα αρχηγος εισαι!!θεε μου!παω τωρα να το παρω!!αν και νομιζω πως το εχω ξανακουσει!!ειναι ειδικα στν κυκλο ενδιαφεροντων που μου αρεσει!!ετσι να αποκαλυπτουμε σιγα σιγα την συνομωσια περι εβραιων και σιωνιστων..ευγε |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Έντγκαρ Μορέν - Τα δαιμόνιά μου (Εκδόσεις του Εικοστού Πρώτου)
"Κάθε άνθρωπος έχει τα "δαιμόνιά" του. Είναι πνευματικές οντότητες κατώτερες και ταυτοχρόνως ανώτερες μας, στις οποίες υπακούμε δίχως να το γνωρίζουμε. Πως γεννιούνται? Γιατί είναι τόσο ισχυρές μέσα μας? Πως ενεργούν πάνω μας και πως ενεργούμε εμείς πάνω σε αυτές? Μπορούν να αλλάξουν, να μετασχηματιστούν από τις εμπειρίες της ζωής? Θέλησα να συναντήσω τα δαιμόνια που απασχόλησαν και εμψύχωσαν το πνεύμα μου, και που με διαφοροποίησαν χωρίς εγώ να το επιδιώξω. Θέλησα σε κάθε περίπτωση να ανατρέξω στην αρχή τους, να δω πως σχηματίστηκαν, πως με σχημάτισαν, πως μετασχηματίστηκαν και πως με μετασχημάτισαν. Στο τέλος αυτού του βιβλίου προσπαθώ να αναγνωρίσω σε ποια λάθη με οδήγησαν τα δαιμόνιά μου και σε ποιές αλήθειες παραμένω πιστός. Κατορθώνοντας τελικά να διαλέγομαι μαζί τους, έχω πλέον μ'αυτά μια συνειδητή σχέση" (Ο Εντγκάρ Μορέν είναι Διευθυντής Ερευνών στο Εθνικό Κέντρο Επιστημονικής Έρευνας (CNRS) της Γαλλίας |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Ελεος μ αυτο το Χαρυ Ποτερ.Τι ειναι ρε παιδι μου το Κορανι δε μπορω να καταλαβω.Βγηκε λεει το βιβλιο και τη πρωτη μερα στην Αμερικη πουλησε 12.000.000 αντιτυπα.Μια λεει 'ταξιδεψα χιλιαδες μιλια μεχρι το Λονδινο για να παραβρεθω στη παρουσιαση'. Αλλοι στηνουν σκηνες εξω απ τα σινεμα φοβερα πραγματα.
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Και κάποιο μεγάλο βιβλιοπωλείο διάβασα, μαζεύει υπογραφές για να πείσουν τη συγγραφέα να βγάλει και άλλο Χάρυ Πότερ, και να μην τελειώσουν οι περιπέτειές του! "Είναι πολλά τα λεφτά Άρη" και γλυκαθήκανε... Δεν έχουμε άλλο ρε παιδάκι μου, μας τελείωσε η φαντασία και όλα τα καλά πρέπει να τελειώνουν όσο είναι ακόμη καλά (αν και προσωπικά δεν μου αρέσει καθόλου).
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Δεν έχω διαβάσει κανένα χάρρυ πόττερ και όταν πήγα να δω την πρώτη ταινία στο σινεμά, έφυγα στη μέση...Γούστα είναι αυτά μάλλον...
Εδώ πάντως έκαναν σαν τρελοί εχθές...Πολλά παιδάκια ήταν ντυμένα χάρρυ...με μαύρες κάπες, καπέλο, γυαλάκια και ένα παλούκι στο χέρι... Πέρα από τα αστεία πάντως, μετά από έρευνα στην Μ. Βρετανία, τα μυθιστορήματα αυτά έχουν κάνει μεγάλο καλό εφόσον πολλά μικρά παιδιά αρχίζουν να διαβάζουν βιβλία και αρκετοί μεγάλοι υποστηρίζουν πως ενώ τα είχαν παρατήσει, με τον χάρρυ πόττερ ξεκίνησαν να διαβάζουν πάλι. |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
''Τα τελευταια ποιηματα του Ερωτα'' Πωλ Ελυαρ
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
 Με γλώσσα δυνατή και λιτή, ο Πέδρο Χουάν Γκουτιέρες καταθέτει τη μαρτυρία ενός άπιστου κατοίκου της Αβάνας, ενός ανθρώπου που επιστρέφει σ' αυτήν εξουθενωμένος, ύστερα από μια μεγάλη περιπλάνηση που τελικά δεν τον έβγαλε πουθενά. Δεν είναι απαισιόδοξος για τη ζωή του στη σύγχρονη Αβάνα, όμως αυτό δεν τον εμποδίζει να ανατέμνει τα πάντα γύρω του με τη δεξιοτεχνία εξειδικευμένου χειρουργού. Βυθίζει τον αιχμηρό σαν νυστέρι λόγο του δίχως φόβο, "σκαλίζει" σωθικά και ανακατεύει τα πάντα χωρίς να σέβεται τίποτα: σεξ, πείνα, πολιτική, ερωτισμό, απογοήτευση, επιθυμίες, ρούμι και καλή διάθεση. Γραμμένη με ένα ρυθμό ιλιγγιώδη, κάπου ανάμεσα στην τροπική έξαψη και τη μαύρη απόγνωση ενός Μπουκόφσκι, η "Βρόμικη τριλογία της Αβάνας" είναι ένα διαφωτιστικό μείγμα διηγημάτων ενορχηστρωμένων σαν μυθιστόρημα. Σκληρά, συγκινητικά και αληθινά, μας αποκαλύπτουν έναν αυθεντικό συγγραφέα, έναν ανελέητο χρονικογράφο μιας χώρας και μιας εποχής αντιφατικής, τρομερής, σαγηνευτικής.http://www.papasotiriou.gr/product.g...=934261&deid=0 http://www.enet.gr/online/online_tex...007,id=2640692 |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παράθεση:
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Κορυφαιο. :hehe: |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παιδειά. Τα βιβλία του Paulo Coelho είναι φανταστηκά. Ιδιαίτερα:1. Ο Αλχημιστής, 2. Το Ημερολόγιο ενός Μάγου
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Διαβασα (επιτελους) τον Κωδικα Ντα Βιντσι. Πολυ καλο βιβλιο και παρολο που ειχα δει την ταινια και ηξερα τι θα γινει δεν μπορουσα να ξεκολλησω με τιποτα. Κι εννοειται οτι ειναι πολλες φορες καλυτερο απ΄την ταινια που δεν καταλαβαινες τι σου γινοταν και τα σημαντικοτερα σημεια του βιβλιου τα περνουσε στο 5λεπτο .
Επισης, δεν ξερω γιατι αλλα πιστευω οτι ο ρολος του Λανγκτον θα πηγαινε απιστευτα στον House. Εχει την τρελα στο ματι που κολλαει γαντι! Και δευτερο βιβλιο, "Για την καρδια ενος αγγελου". Στο βιβλιο ειναι βασισμενο και το σιριαλ που επαιζε περισυ στον Alpha αλλα εχει αρκετες διαφορες, κυριως στον τοπο που εξελισσεται η καθε ιστορια, στα ονοματα και στο οτι το σιριαλ εχει περισσοτερο love story... Πολυ καλο κι αυτο αν και λιγο καταθλιπτικο αλλα νομιζω το χειροτερο ειναι οτι βασιζεται σε αληθινα γεγονοτα.... :( |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παράθεση:
εγω απο την αλλη για Λαγκτον πιστευω οτι ο Ντενις Κουέντ θα ηταν ο ιδανικός. οσο για το βιβλιο στανταρ ειναι πολυ ανωτερο απο την ταινια. αν και θα σου πρότεινα να διαβασεις το προηγούμενό του βιβλίο, το Ιλουμινάτι .καλύτερο απο τον κώδικα... :rtfm: |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Παράθεση:
Μπα παραειναι σοβαρος, σαν προσωπο παντα, δεν θυμαμαι να τον εχω δει να παιζει. Το χω στα υποψιν μου αλλα μαλλον το βλεπω κατα τα Χριστουγεννα... |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Τίτλος: Ο ΠΟΛΕΜΟΣ ΤΩΝ ΘΕΩΝ
Συγγραφέας: Neil Gaiman Εκδότης: ΟΞΥ Περίληψη από το οπισθόφυλλο του βιβλίου: Παράθεση:
Σχόλια δικά μου για το βιβλίο: Μια διαδρομή στις αχανείς εκτάσεις της Βόρειας Αμερικής, από τα χρόνια που οι θεοί λατρεύονταν ως πραγματικοί θεοί από τους ανθρώπους, μέχρι το σήμερα που οι θεοί παλεύουν να μείνουν ζωντανοί στις μνήμες των ανθρώπων στη σύγχρονη κοινωνία. Διαβάζοντας το βιβλίο το οποίο με απορρόφησε απίστευτα, θυμήθηκα μια φράση του Tim Robbins στην ταινιάρα του Darabont “The Shawshank Redemption”, ο οποίος σκέφτεται φωναχτά ότι “Ο Ατλαντικός είναι ένα τέρας που δεν έχει μνήμη”. Έτσι και στην πορεία των αιώνων κατά την εκδοχή του Gaiman, οι Μεγάλοι Παλαιοί Θεοί της Αφρικής και της Ευρώπης, πάλεψαν σκληρά για να διασχίσουν νοητά τον Ατλαντικό και να εγκατασταθούν και στις καρδιές των ανθρώπων της Αμερικής. Η Αμερική όμως δεν είναι μέρος για θεούς. Τους εξυψώνει και τους ξεχνάει με ρυθμό που αυτοί εξαντλούνται, ξεχνιούνται, εξαφανίζονται, χάνουν το λόγο ύπαρξής τους. Όσοι θεοί ξεχάστηκαν, απλώς πέθαναν. Αυτοί που έχουν απομείνει βρίσκονται μπλεγμένοι σε ένα παιχνίδι divine διαστάσεων, με πρωταγωνιστές τους ίδιους και κάποιον ακόμη που κινεί τα νήματα σε μια ύστατη προσπάθεια να κερδίσει την ψυχή της Αμερικής. Η γραφή του Gaiman είναι πολύ απλή και δεν κουράζει καθόλου, και αφηγείται την -ομολογουμένως πολύ ιδιαίτερη και εξαιρετικά παράξενη- ιστορία με εντυπωσιακά απλό τρόπο, γεγονός που αναδεικνύει και το ταλέντο του στο storytelling. Τα flashback που γίνονται κατά τη διάρκεια της αφήγησης μπορεί να φανούν σε κάποιους άσχετα, όμως εξυπηρετούν άρτια στη βύθιση του αναγνώστη σε μια ατμόσφαιρα εντελώς spiritual, λες και προσπαθεί να τον μυήσει στο βιβλίο και τις ιδέες του. All in all? Ένα βιβλίο που δεν υπάρχει περίπτωση να σας αφήσει ασυγκίνητους, εκτός αν είστε εντελώς αντι-fan του είδους. Σε διαφορετική περίπτωση ξεκινήστε το… χτες. :) |
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Απο τα καλύτερα βιβλία που έχω διαβάσει είναι " ΟΙ ΠΥΛΕΣ ΤΗΣ ΦΩΤΙΑΣ " του στιβεν πρέτσφιλντ. Διαδαματίζεται στην αρχαία Ελλάδα λίγο πριν τη μαχη των Θερμοπυλών. Καταιγιστική αφήγηση που δεν σε αφήνει να το αφήσεις . Θαρείς οτι βλέπεις τα γεγονότα που περιγραφει να εκτηλίσονται μπροστά σου .
|
Απάντηση: Προτείνετε ένα βιβλίο
Και "Ο δυτικος τροπος πολεμου" ειναι πολυ ωραιο βιβλιο που μιλαει παλι για αρχαια ελλαδα και τετοια!
|
| Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 13:52. |
WORLD.gr Copyright ©2004 - 2026 | Powered by vBulletin