Κοσμοσυρροή για την ποίηση

[depoina]

«Όλα τα περί την τέχνη είναι ένα κόσκινο με αρκετά μεγάλες τρυπούλες απ΄ όπου περνάνε και τα μάταια, τα τόσο αναγκαία» έλεγε η Κική Δημουλά, την οποία πολλοί που έμειναν έξω από την αίθουσα της ανάγνωσης, παρακολούθησαν ευλαβικά από οθόνη στην οδό Δεσπεραί.

Είναι κάποιοι στίχοι που μπορεί να μην ανατρέπουν καθεστώτα, κινητοποιούν όμως τις μάζες. Απόγευμα Σαββάτου λίγο πριν από τη Γιουροβίζιον, νέοι, πολύ νέοι, ηλικιωμένοι, μεσήλικοι, άνδρες, γυναίκες, ζευγάρια που ανατρέπουν όλες τις υποκατηγορίες των ερευνών για την αναγνωσιμότητα της ποίησης, κατέκλυσαν το αποπνικτικό υπόγειο «Εντευκτήριο» για να αναπνεύσουν τον αέρα των στίχων μιας ποιήτριας. Της Κικής Δημουλά. Όσοι δεν χώρεσαν- οι περισσότεροι - στρώθηκαν στο πεζοδρόμιο και έκλεισαν με τη μάζωξή τους την οδό Δεσπεραί, παρακολουθώντας εν πλήρει σιγή στην οθόνη που είχε στηθεί την Κική Δημουλά να διαβάζει ποιήματά της, πρώτη φορά στη Θεσσαλονίκη.

«Εκτός από συγκινημένος, αυτός ο χαιρετισμός είναι και ελαφρά τρομοκρατημένος, επειδή ξέρω τι αιματηρή ιστορία έχει γραφτεί από το πόσο συχνά απογοητεύουν οι αναμενόμενοι. Έχω και την υπόνοια ότι όλα έχουν ειπωθεί, διαβαστεί, δοκιμαστεί, και ότι εγώ αψηφώντας αυτή την υπόνοια έρχομαι μετεξεταστέα στο μάθημα της επανάληψης να ξαναδιαβάσω» εισήγαγε από γραπτό κείμενο («από φόβο προς τα πτερόεντα έπη», απολογήθηκε) η ποιήτρια.

Αφού χαρακτήρισε το περιοδικό τέχνης «Εντευκτήριο»για τα 20ά γενέθλια του οποίου βρέθηκε στη Θεσσαλονίκη- ως «ανταλλακτήριο πνευματικών αξιών», άρχισε την ανάγνωση με το ποίημα «Πέρασα» (από τη συλλογή «Το λίγο του κόσμου»), που όπως απολογήθηκε η Κική Δημουλά, «μάλλον βιάστηκα να το γράψω». Ακολούθησαν η «Σκόνη», ο «Γας Ομφαλός» και στις 20.30 «πομπή σκαλοπατιών» καθώς κατέφθασε ο εκ των χορηγών της εκδήλωσης- Κέντρο Πολιτισμού της Νομαρχίας Θεσσαλονίκης- νομάρχης Παναγιώτης Ψωμιάδης.

«Ευχαριστώ για την τιμή», διέκοψε την ανάγνωση η ποιήτρια και συνέχισε κερνώντας «Κονιάκ μηδέν αστέρων», ένα «Σπάνιο δώρο» και «Σαν να διάλεξες» (από την «Εφηβεία της λή θης»), δέχτηκε παραγγελιές με κραυγές- συνθήματα για μια «Μαύρη γραβάτα» («Γράφε πως κλαίω/ για το κάθε λίγο/ γιατί δεν είναι είδηση το εφήμερο», και... «Πλήττετε;», διέκοψε με ερώτηση την ανάγνωση απευθυνόμενη στον πολύ χαλαρωμένο στην καρέκλα του, νομάρχη. Και έκλεισε με το «Άφησα να μην ξέρω» (από το «Λίγο του κόσμου»).