Παρθενογένεση σε καρχαρία

[Κασσάνδρα]

Οι θηλυκοί σφυροκέφαλοι καρχαρίες μπορούν να αναπαραχθούν χωρίς να έχει προηγηθεί σεξουαλική επαφή με αρσενικό, επιβεβαιώνουν οι επιστήμονες. Απόδειξη το νεογνό που έφερε στη ζωή, το 2001, ένας καρχαρίας στον ζωολογικό κήπο HenryDoorly, παρόλο που δεν είχε συνευρεθεί με αρσενικό εκπρόσωπο του είδους του.

Τα γενετικά τεστ που διεξήγαγε ερευνητική ομάδα με επικεφαλής τον Demian Chapman, αποδεικνύουν πέραν κάθε αμφιβολίας ότι το νεαρό ζώο, το οποίο σκοτώθηκε λίγο μετά τη γέννησή του από ένα σελάχι, δεν διέθετε πατρικό DNA.

Η παρθενογένεση προκύπτει όταν ένα ωάριο αναπτύσσεται ως έμβρυο χωρίς την πρόσθεση γενετικού υλικό από σπερματοζωάριο. Αν και είχε παρατηρηθεί σε οστεϊχθύες, δεν είχε καταγραφεί ποτέ παρόμοιο περιστατικό σε χονδριχθύες, όπως είναι οι καρχαρίες.

Ο γρίφος για τη γέννηση του σφυροκέφαλου είχε γίνει αντικείμενο εκτενών αναφορών το 2001. Τότε, πολλοί υπέθεταν ότι πατέρας μπορεί να ήταν ένας άλλος καρχαρίας που φυλασσόταν στον ζωολογικό κήπο, αλλά οι τρεις θηλυκοί σφυροκέφαλοι καρχαρίες δεν είχαν τα χαρακτηριστικά σημάδια από δάγκωμα που συνήθως τους αφήνουν οι σεξουαλικές επαφές. Μερικοί ακόμη πρότειναν ότι κάποιο από τα θηλυκά μπορεί να είχε κάνει σεξ προτού βρεθεί σε αιχμαλωσία και είχε αποθηκεύσει το σπέρμα. Ωστόσο, οι καρχαρίες είχαν παραμείνει τρία χρόνια στο ζωολογικό κήπο, χρονικό διάστημα πολύ μεγάλο για να έχει διατηρηθεί αποθηκευμένο το σπέρμα.

Με την ανάπτυξη νέων τεχνικών DNA και την εφαρμογή τους στους ιστούς του νεκρού νεογνού, οι επιστήμονες είναι πλέον σε θέση να αποδείξουν ότι δεν υπήρξε συμμετοχή αρσενικού στη γέννηση.

Σύμφωνα με τους ειδικούς, η ανακάλυψη εγείρει σημαντικές ανησυχίες σχετικά με τους καρχαρίες. Οι επιστήμονες προειδοποιούν ότι αν φθίνουσες, εξαιτίας της υπεραλιείας, ομάδες καρχαριών καταφεύγουν στην παρθενογένεση για να αναπαραχθούν, οι πληθυσμοί είναι πιθανόν να εξασθενίσουν ακόμη περισσότερο. Κι αυτό γιατί η αναπαραγωγή χωρίς σεξουαλική επαφή μειώνει τη γενετική ποικιλία, η οποία επιτρέπει στους οργανισμούς να προσαρμόζονται σε μεταβαλλόμενες περιβαλλοντικές συνθήκες. Με τη μείξη μητρικού και πατρικού DNAεισάγονται γενετικές διαφοροποιήσεις, οι οποίες μπορούν να προσδώσουν στα νέα άτομα καινούργια χαρακτηριστικά και άρα πλεονέκτημα στις νέες συνθήκες.

Ο DrPauloProdohl, ένας εκ των συντακτών της αναφοράς στο BiologyLetters, τονίζει: «Τα σπονδυλωτά ζώα γενικώς έχουν εξελιχθεί χωρίς παρθενογένεση για να ενισχύσουν τη γενετική διαφοροποίηση και να βελτιώσουν τις εξελικτικές τους προοπτικές. Η ανησυχία για τους καρχαρίες είναι ότι όχι μόνο μειώνουμε τους αριθμούς τους, αλλά μπορεί να τους κάνουμε και λιγότερο προσαρμόσιμους. Τα ευρήματά μας πρέπει να ληφθούν υπ’ όψιν σε οποιαδήποτε συζήτηση για στρατηγική διαχείρισης, ειδικά για είδη που έχουν υποφέρει από την εκμετάλλευση».

http://www.focusmag.gr