«Χωματερή» ναυαγίων ο Σαρωνικός, λόγω υψηλού κόστους ανέλκυσης

[Xavier]

Βαπόρια, φορτηγά πλοία, δεξαμενόπλοια και επιβατηγά, ακόμα κι ένα ποταμόπλοιο βρίσκονται βυθισμένα στον Σαρωνικό από τη δεκαετία του 1970. Τα περισσότερα, προτού βυθιστούν λόγω ατυχήματος, ρυμουλκήθηκαν έγκαιρα και απομονώθηκαν σε περιοχές όπου η βύθισή τους δεν εμποδίζει τη διέλευση άλλων πλοίων, συνήθως στις επισκευαστικές ζώνες του Πειραιά, αλλά και στις γύρω νησίδες του. Κάποια άλλα, που έμπασαν γρήγορα νερά, βούλιαξαν επιτόπου.

Ειδικά η προολυμπιακή εικόνα του βυθού της περιοχής θύμιζε υδάτινη χωματερή. «Στην περιοχή δικαιοδοσίας του Oργανισμού Λιμένος Πειραιά, δηλαδή από το λιμάνι έως το Πέραμα, την Κυνόσουρα, την Ψυττάλεια και τα Αμπελάκια Σαλαμίνας, υπάρχουν ναυάγια, δηλαδή μεγάλα βυθισμένα πλοία» εξηγεί στα Νέα της Δευτέρας ο Διονύσης Τερζής, πλοίαρχος και εκ των υπευθύνων του OΛΠ για την καταγραφή τους.

Πλέον, όπως ο ίδιος περιγράφει, το 90% των πειραϊκών ναυαγίων έχει απομακρυνθεί. «Τώρα, τα τελευταία δύο χρόνια, γίνεται η 'χοντρή' δουλειά, απομένουν 12 ναυάγια σε μεγάλα βάθη, δύσκολο να βγουν. Τους τελευταίους μήνες πάντως κυνηγάμε ιδιαίτερα τις περιπτώσεις αυτές και για να μπορέσουμε να τα απομακρύνουμε ήδη έχει ανατεθεί από τον OΛΠ σε καταδυτική εταιρεία η φωτογράφιση και αποτύπωσή τους. Βάσει αυτής της πραγματογνωμοσύνης, οι αρμόδιες επιτροπές του Oργανισμού και του ΥΕΝ προχωρούν τις διαδικασίες για την ανέλκυσή τους.»

Εμπόδιο στην ανέλκυση των ναυαγίων είναι το συνήθως ασύμφορο για τον αγοραστή-διαλυτή πλοίων κόστος του εγχειρήματος. «Το κόστος για να επιπλεύσει ξανά ένα βυθισμένο πλοίο είναι πολύ μεγάλο, η προς πώληση μάζα του σε σίδερο είναι κατά πολύ φθηνότερη από τα έξοδα που απαιτούνται για να βγει στην επιφάνεια. Για παράδειγμα, για ένα πλοίο μήκους 150 μέτρων που θα πάει για κόψιμο, το βάρος του σε λαμαρίνες αξίζει από 150.000 έως 400.000 δολάρια, ανάλογα με την ηλικία και τη φθορά του», επισημαίνει ο πρόεδρος της Ένωσης Πλοιοκτητών Ρυμουλκών και Ναυαγοσωστικών Πλοίων, Κώστας Λυμπουσάκης.