|
|||||||
| Μεγάλες Αλήθειες | |
 |
Μια ισχυρή καταιγίδα έκοψε στα δύο το μεγαλύτερο παγόβουνο του κόσμου έξω από την Ανταρκτική. Το Β15, με έκταση 11.000 τετραγωνικά χιλόμετρα, είχε περίπου το μέγεθος της Τζαμάικα και ήταν ένα από τα μεγαλύτερα παγόβουνα που είχαν καταγραφεί ποτέ |
 |
|
|
Εργαλεία Θεμάτων | Τρόποι εμφάνισης |
03-07-2007, 21:30
|
#711 (permalink) |
|
WHAT TO UNDERSTAND...?
 Εγγραφή: Jun 2005
Περιοχή: κάτω στον Πειραιά...
Μηνύματα: 1.338
  |
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
απιστευτα τα αλανια
πολυ γελιο |
|
__________________
Η ΟΝΕΙΡΟΠΟΛΗΣΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΚΕΨΗΣ
Πριν ερωτευτείς δυο λαμπερά μάτια, σιγουρέψου οτι δεν είναι ο ήλιος που φωτίζει πίσω από ένα άδειο κεφάλι. |
|
|
|
|
03-07-2007, 21:38
|
#712 (permalink) |
|
Super Moderator
 Εγγραφή: Nov 2004
Περιοχή: LonDoN
Μηνύματα: 5.548
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
Στον χαλβά...
 |
|
__________________
You're not your job. You're not how much money you have in the bank.
You're not the car you drive. You're not the contents of your wallet. You're not your fucking khakis. You're the all-singing, all-dancing crap of the world. |
|
|
|
|
|
03-07-2007, 22:07
|
#713 (permalink) |
|
Ἢρθα νά ἀφαιρέσω άπό τὀν κόσμο τὀ πένθιμο ῥοῦχο..
 Εγγραφή: May 2007
Περιοχή: Πλανητης Σειριος, Μικρος Κυων...
Μηνύματα: 431
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
|
__________________
 Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου Το μυαλό μου διαυγές... |
|
|
|
|
|
03-07-2007, 22:10
|
#714 (permalink) |
|
Ἢρθα νά ἀφαιρέσω άπό τὀν κόσμο τὀ πένθιμο ῥοῦχο..
Εγγραφή: May 2007
Περιοχή: Πλανητης Σειριος, Μικρος Κυων...
Μηνύματα: 431
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
ανοητες αγαααααπεεες ανοοητα φιλιααααα...... |
|
__________________
Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου Το μυαλό μου διαυγές... |
|
|
|
|
|
03-07-2007, 22:20
|
#715 (permalink) |
|
Ἢρθα νά ἀφαιρέσω άπό τὀν κόσμο τὀ πένθιμο ῥοῦχο..
Εγγραφή: May 2007
Περιοχή: Πλανητης Σειριος, Μικρος Κυων...
Μηνύματα: 431
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
θελω να πιω ολο τον Βοσπορο... |
|
__________________
Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου Το μυαλό μου διαυγές... |
|
|
|
|
|
03-07-2007, 22:25
|
#716 (permalink) |
|
Ἢρθα νά ἀφαιρέσω άπό τὀν κόσμο τὀ πένθιμο ῥοῦχο..
Εγγραφή: May 2007
Περιοχή: Πλανητης Σειριος, Μικρος Κυων...
Μηνύματα: 431
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
αδεια η ψυχη μου..το δωματιο αδειο...
|
|
__________________
Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου Το μυαλό μου διαυγές... |
|
|
|
|
|
03-07-2007, 22:31
|
#717 (permalink) |
|
Ἢρθα νά ἀφαιρέσω άπό τὀν κόσμο τὀ πένθιμο ῥοῦχο..
Εγγραφή: May 2007
Περιοχή: Πλανητης Σειριος, Μικρος Κυων...
Μηνύματα: 431
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
|
|
__________________
Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου Το μυαλό μου διαυγές... |
|
|
|
|
|
04-07-2007, 01:42
|
#719 (permalink) |
|
Flamboyant....
 Εγγραφή: Jun 2005
Περιοχή: Ίλιον, κάπου στα δυτικά....
Μηνύματα: 1.719
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
ΤXC - Mη Φοβάσαι
Προκρούστη δικό σου ρε μάγκα άντε μου θύμισες παλιά καλά χρόνια..... Τσεκάρετε στίχο. Ο Ευθυμης για άλλη μια φορά δείχνει ποιος είναι ο πιο γρήγορος στο ραπάρισμα σε όλη την Ελλάδα.... Αφιερωμένο στο Ιεροφάντη ή Mech10 που είναι χιπχοπακι παλιο και ατομο με γνωση και δυναμη. Το βιντεο απλά δίνει..... Οι σκέψεις μου χαμένες κάτι τις έχει δεμένες και με τυλίγει γι’άλλη μια φορά κάτι με πνίγει Το μυαλό μου κάνει παιχνίδια, ψάχνει στήριγμα ακούω ένα ύπουλο σφύριγμα…όχι πάλι κύρηγμα… Κάποιος εκεί στο βάθος υποστηρίζει με πάθος πως είμαι λάθος και όλα τριγύρω μου μοιάζουνε σαν να’ναι τάφος Χωμένος στην αρένα παλεύω τον εαυτό μου νιώθω σαν να μην είναι το μυαλό μου δικό μου Κάποιος μου βάζει ύπουλες ιδέες πως έχω αποτύχει κι αν είμαι ακόμα ζωντανός είναι κατά τύχη Γι’αυτό πιάνω μικρόφωνο και βγάζω φωνή μέσ’από το μεγάφωνο Πρέπει να μιλήσω, να τον αφήσω άφωνο για όλα τα χρόνια που παραμένω σταθερός σε ό,τι επιλέγω, σ’ό,τι πιστεύω χωρίς να ξεφεύγω Ποτέ δεν ντράπηκα για ‘κείνο που ‘θελα να γίνω Ξέρω να κρίνω και αυτό που είμαι αυτό θα μείνω Πάντοτε μέσα μου είχα ένα δίλημμα που μ’έκαιγε μα πάντα ακολουθούσα τη φωνή εκείνη που μ’έλεγε “Ποτέ μη λυπάσαι γι’αυτό που διάλεξες να ‘σαι δε χρωστάς σε κανένα γι’αυτό κανένα μη φοβάσαι Μη φοβάσαι, ό,τι και να γίνει μη φοβάσαι φτάνει μόνο αληθινός να ξέρεις να’σαι Μη φοβάσαι, τους φόβους, τις αλυσίδες σπάσε φτάνει μόνο να μην κοιμάσαι… Έχει τόσο φως κι όμως όλα σου φαίνονται μαύρα με μια μάνα που τρώει τα παιδιά της πάντα κι εσύ μόνος σε μια πόλη 5 εκατομμυρίων φυλάγεσαι από παντού, από τα στόματα των κυρίων Περπατάς και φοβάσαι να σηκώσεις το βλέμμα σου κάποιοι αντλούν ενέργεια ρουφώντας το αίμα σου Από τη μέρα της γέννας σου πεταμένος γυμνός κουλουριασμένος σε μια γωνία ενός κρύου λεπτού δωματίου Έχοντας πέσει θύμα ενός μακάβριου αστείου προσπαθάς να φυλαχτείς από τις όξινες σταγόνες εδώ και χρόνια κι όμως σου φαίνονται αιώνες επειδή είν’το τέλος κάθε φάσης της ζωής σου η αρχή για ένα αδιέξοδο, ψάχνεις απεγνωσμένα την έξοδο τρέχεις με ένα αυτοκίνητο προς σ’ένα γκρεμό με φρένα σπασμένα κι ένα ψυχοπαθή οδηγό είναι η τελευταία σου ευκαιρία να σωθείς Πήδα έξω Είναι τώρα ή ποτέ, καταλαβέ το το απεραντο γκρίζο απ’τα θεμέλια κατεστρεψέ το Μην το σκέφτεσαι άλλο Ο μόνος φόβος είναι ο φόβος κι από δω και πέρα ποτέ πια δε θα σαι μόνος… Μη φοβάσαι ότι και να γίνει μη φοβάσαι φτάνει μόνο αληθινός να ξέρεις να’σαι Μη φοβάσαι, τους φόβους, τις αλυσίδες σπάσε φτάνει μόνο να μην κοιμάσαι… |
|
__________________
Κάψιμοοοοοοοοοοοοοοοο
  click to show Τελευταία επεξεργασία από το χρήστη Neacel : 04-07-2007 στις 01:45. |
|
|
|
|
|
04-07-2007, 09:04
|
#720 (permalink) |
|
Ἢρθα νά ἀφαιρέσω άπό τὀν κόσμο τὀ πένθιμο ῥοῦχο..
Εγγραφή: May 2007
Περιοχή: Πλανητης Σειριος, Μικρος Κυων...
Μηνύματα: 431
|
Απάντηση: Πες μας τι νιώθεις με ένα τραγουδάκι
οι σκεψεις μου χαμενες κατι τις εχει δεμενες...ετσι ευχαριστω πολυ !δουλεια μου να θυμιζω καταστασεις..
|
|
__________________
Αναγεννήθηκα σαν το Φοίνικα μέσα απ' την τέφρα μου Πνέει ο Ιχώρ μέσα κάθε φλέβα μου Μαύρα πέπλα που μου εμποδίζαν την αληθινή όραση του καλού Σκίζονται και χάνονται από εμπρός μου Άλλαξε εντός μου ο ρυθμός του κόσμου Το μυαλό μου διαυγές... |
|
|
|
|
|
«
Προηγούμενο Θέμα
|
Επόμενο Θέμα
»
| Συνδεδεμένοι χρήστες που διαβάζουν αυτό το θέμα: 1 (0 μέλη και 1 επισκέπτες) | |
Αλλαγή σε γραμμικό τρόπο
|
|
Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 05:22.