"Οι Ιππότες της Μάλτας"

[aitherovamon]

Οι μισθοφόροι αποτελούν τη δεύτερη δύναμη στο Ιράκ μετά το αμερικανικό στρατό. Σηκώνουν την αμερικανική σημαία, αλλά δεν ανήκουν σε αυτήν, εκτελούν τις πιο επικίνδυνες αποστολές, ενώ δεν κρύβουν τις ιδεολογικές και τις θρησκευτικές διαστάσεις για την παρουσία τους στο Ιράκ.

Ο γνωστός δημοσιογράφος και συγγραφέας Mohammad Hasanin Haikal, αιγυπτιακής καταγωγής, δήλωσε στο κανάλι Αλ Τζαζίρα ότι οι μισθοφόροι δεν έρχονται στο Ιράκ μόνο για να εκτελέσουν πολεμικές αποστολές, αλλά είναι μέρος μιας συμφωνίας μεταξύ της αμερικανικής κυβέρνησης και του θεωρητικού κράτους των "Ιπποτών της Μάλτας", του τελευταίου τάγματος των σταυροφόρων που έχει μεγάλη ισχύ στις Ηνωμένες πολιτείες.

Ο Haikal πρόσθεσε ότι για πρώτη φορά ακούγεται πολιτική φωνή που μιλάει για σταυροφορίες, επικαλούμενος το βιβλίο του αμερικάνου συγγραφέα Jeremy Skill, για την μεγαλύτερη εταιρεία αποστολής μισθοφόρων στο Ιράκ, Black Water (αν θυμάστε, από τον θάνατο και τον δημόσιο διασυρμό 3 μισθοφόρων ξεκίνησε η αιματηρή πολιορκία στην Φαλούτζα).

Ο Skill έγραψε στο περιοδικό The Nation ότι οι κοινές συντηρητικές ιδεολογίες του προέδρου Μπους με τον Erick Prince, ιδρυτή της Black Water, έχουν συμμετάσχει στην επιτυχία της εταιρείας.

Οι μισθοφόροι πληρώνονται από 900 μέχρι 3 χιλιάδες δολάρια ημερησίως, γεγονός που εξηγεί την εξαφάνιση πολλών δισεκατομμυρίων του Ιράκ.
Η οργάνωση ιδρύθηκε στο μεσαίωνα και είχε μεγάλη δραστηριότητα στις σταυροφορίες κατά των ακτών των Λιβύης, Τυνησίας που είναι κοντά στην Μάλτα.

Ο νυν πρόεδρος των "Ιπποτών της Μάλτας" είναι ο άγγλος πρίγκιπας Andru Bereti, που μένει στην Ρώμη και έχει πολλές εξουσίες.

Η οργάνωση θεωρείται σαν κυβέρνηση και έχει θέση μονίμου παρατηρητή στα Ηνωμένα Έθνη, έχει παραρτήματα σε όλο τον κόσμο, ενώ σύμφωνα με την ιστοσελίδα της, ανταλλάσσει διπλωματικές σχέσεις με 96 χώρες.

Οι μισθοφόροι στο Ιράκ που σχετίζονται με τους "Ιππότες της Μάλτας" δεν υπόκεινται σε κανένα τοπικό νόμο, βάση της απόφασης του Paul Primer, πρώτου κυβερνήτη του Ιράκ.

Η εταιρεία Black Water πιέζει να αναλάβει παρόμοιο ρόλο στο Νταρφούρ του Σουδάν, γεγονός που εξηγεί την εμμονή του Μπους στην αποστολή στρατευμάτων στην περιοχή.

Ο αριθμός τους στο Ιράκ είναι περίπου 50 χιλιάδες άτομα, οι νεκροί των οποίων δεν υπολογίζονται με τους αμερικανούς νεκρούς, επίσης δεν τιμωρούνται για τα εγκλήματα που πράττουν.

Ο αμερικανικός στρατός χρησιμοποιεί τους μισθοφόρους κυρίως στο λεγόμενο Σουννιτικό τρίγωνο και έχουν εμπλακεί στα βασανιστήρια του Αμπου Γκρέιμπ.




το ειχε κανεις ακουστα;;


πηγη: phorum.gr

[Astrolabos]

Κάτι είχα διαβάσει σε μια κυριακάτικη εφημερίδα παλιά, αλλά τα συγκεκριμένα που παράθεσες εδώ δεν τα ήξερα.

[achilles]

50000 μισθοφοροι που ενεργούν χωρις ελεγχο και περιορισμούς απο διεθνείς συνθήκες ειναι πολυ μεγάλος αριθμός!!!τρομακτικό

[Κασσάνδρα]

Βρήκε λοιπόν τον τρόπο ο Μέγας George να εγκληματεί κατά συρροήν χωρίς να κατηγορούνται οι αμερικανοί στρατιώτες και ατιμώρητα...
Άξιος!!

[Astrolabos]

Αποσπάσματα από τη συνέντευξη που παραχώρησε ο δημοσιογράφος-ερευνητής, ειδικευμένος σε θέματα της βιομηχανίας του πολέμου, Barry Yeoman, στον Εξάντα, εκπομπή της ΕΡΤ.


"Με τις εταιρείες στο προσκήνιο φοβάμαι ότι η εξωτερική μας πολιτική δεν θα αποφασίζεται με βάση ανώτερες αρχές -όπως δικαιώματα κλπ.- αλλά με βάση το κέρδος. Αυτό με τρομάζει και είναι ηθικά διεστραμμένο. Το Πεντάγωνο δεν είναι και το πιο υπεύθυνο όργανο της κυβέρνησης. Λειτουργεί έτσι κι αλλιώς κάτω από μεγάλη μυστικότητα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, τώρα προσλαμβάνουν και εταιρίες, που λειτουργούν πιο μυστικά ακόμη κι από το Πεντάγωνο. Κι αυτό είναι πολύ πιο τρομακτικό..."
-Πότε άρχισε η επίσημη δράση των Ιδιωτικών Στρατιωτικών Εταιριών με τη μορφή που λειτουργούν σήμερα;
Η ανάμειξη του ιδιωτικού τομέα υπήρξε έντονη κατά τη διάρκεια του πρώτου πολέμου στο Ιράκ. Όταν τελείωσε αυτός ο πόλεμος και πήρε την προεδρεία ο Μπιλ Κλίντον, συνέχισε να βασίζεται στις ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρίες, ειδικά στα Βαλκάνια και στην Λατινική Αμερική.
-Πως δέχεται η Αμερικανική κοινωνία αυτές τις εταιρίες;
Νομίζω ότι οι Αμερικανοί δεν ξέρουν και πολλά για αυτές τις εταιρίες. Έχουν υπάρξει λίγα άρθρα, κάποια σε πολύ έγκυρα μέσα, αλλά είναι δύσκολο να το παρουσιάσεις αυτό στην τηλεόραση. Οι εταιρίες δεν σου επιτρέπουν και πολλή πρόσβαση ειδικά από τότε που άρχισε ο πόλεμος. Τους αρέσει να λειτουργούν κρυφά, έχουν πολύ κλειστή σχέση με τα μέσα, δεν μιλούν στον Τύπο, δεν δημοσιεύουν τις δραστηριότητές τους. Έτσι εκτός από πολύ λίγους ερευνητές-δημοσιογράφους που έχουν κάνει πολύ καλή δουλειά, δεν έχει υπάρξει πολλή προσοχή από τα μέσα. Η στρατηγική αυτών τον εταιριών είναι να κρατούν χαμηλό προφίλ. Οι ιστοσελίδες τους είναι πολύ κωδικοποιημένες και έχουν πολλούς ευφημισμούς. Λένε ότι προσφέρουνε ασφάλεια σε χώρες και όχι ότι πρέπει να πολεμήσουνε εκεί με όπλα. Χρησιμοποιούν στη γλώσσα τους τις λέξεις ασφάλεια, ή λογιστική υποστήριξη. Ειδικά όσον αφορά τις Αμερικανικές εταιρίες, από τις ιστοσελίδες τους το μόνο που καταλαβαίνεις είναι ότι κάνουν κάτι σαν στρατηγική ανάλυση.
-Με ποιο τρόπο συνάπτουν συμβόλαια με το Αμερικανικό Κράτος;
Γενικά πρέπει να πείσουν τους αρχηγούς του Πεντάγωνου και του State Department και τελικά και το Κονγκρέσσο που εξουσιοδοτεί τα λεφτά, ότι πρέπει να τους προσλάβουν. Ο τρόπος που το κάνουν αυτό είναι πολύπλοκος και έχει να κάνει με τα στρατιωτικά τους διαπιστευτήρια. Μπορεί να είναι έμπειροι ταλαντούχοι στρατιώτες και μπορεί πραγματικά να αγαπούν την Αμερική, αλλά ο λόγος για τον οποίο δρουν στα παρασκήνια είναι γιατί θέλουν τη δουλειά. Έχει να κάνει με το κέρδος. Παρόλα αυτά, σε αντίθεση με έναν επιχειρηματία της βιομηχανίας καπνού ή τυχερών παιχνιδιών, αυτοί οι τύποι κουνούν την σημαία, χάριν στο στρατιωτικό παρελθόν τους και παρουσιάζονται ως πατριώτες. Αυτό τους κερδίζει συμβόλαια, αυτό σπρώχνει την Αμερικανική πολιτική προς την ιδιωτικοποίηση αλλά έχει και κάποια παράξενες παρενέργειες όσον αφορά την Αμερικανική εξωτερική πολιτική.
Ένας από τους λόγους που αυτές οι εταιρίες λένε ότι υπάρχουν είναι ότι εξοικονομούν λεφτά στο κράτος. Δεν υπάρχει καμία απόδειξη για αυτό σε καμία περίπτωση. Αφενός επειδή το Πεντάγωνο δεν είναι υποχρεωμένο να αποκαλύπτει αυτά τα συμβόλαια πλήρως και αφετέρου επειδή η επίβλεψη σε αυτές οι εταιρίες είναι παρά πολύ λειψή, δεν ξέρουμε πόσα ξοδεύουμε. Ακούμε ιστορίες για τρελές υπερχρεώσεις αλλά δεν έχουμε καθόλου πραγματικά στοιχεία για να ξέρουμε αν εξοικονομούμε λεφτά ή όχι και είμαι καχύποπτος για αυτό...
-Πως βλέπετε την πορεία αυτών των εταιριών στο μέλλον;
Οι εκτιμήσεις αυτή τη στιγμή είναι ότι υπάρχουν 20.000 ιδιωτικοί υπάλληλοι ασφαλείας στο Ιράκ και περίπου 150.000 στρατιώτες. Επομένως η αναλογία είναι ένας εργολάβος για κάθε 7 στρατιώτες. Αυτό είναι 10 φορές παραπάνω απ' ότι συνέβαινε στον πρώτο πόλεμο του Κόλπου. Αυτό δηλαδή υποδηλώνει μια αυξανόμενη τάση: να αντικαθίστανται οι στρατιώτες με εργολάβους, υπάλληλους εταιριών ασφαλείας, για όλο και πιο σημαντικές λειτουργίες.
Κάτι που φαίνεται να συμβαίνει και που νομίζω ότι θα συνεχιστεί στο μέλλον είναι ο μη διαχωρισμός μεταξύ του ρόλου ενός στρατιώτη και το ρόλο ενός εργολάβου. 10 χρόνια πριν δεν είχαμε πολέμους όπου εργολάβοι να αναμειγνύονται σε μάχες. Τώρα έχουμε. Η διαφορά μεταξύ της παροχής προστασίας, της συντήρησης όπλων και του να είσαι στρατιώτης μάλλον θα είναι και πιο αδιευκρίνιστη μέχρι το σημείο που ουσιαστικά προσλαμβάνουμε εταιρικούς στρατιώτες να πολεμούν τους πολέμους μας. Θα αντικαταστήσουν τους Αμερικανούς στρατιώτες; Ποιος ξέρει… Αλλά πιστεύω ότι όλο και περισσότερο θα πολεμούν δίπλα δίπλα στο πεδίο της μάχης χωρίς να μπορείς να ξεχωρίσεις τον έναν από τον άλλον.
-Πόσα κερδίζει ένας υπάλληλος μιας τέτοιας εταιρίας;
Ακούμε συχνά ότι αυτοί οι τύποι κερδίζουν χρήματα της τάξης των 6ψήφιων ποσών. Συχνά κερδίζουν 20.000 με 30.000 το μήνα. Κι ένας στρατιώτης βγάζει αυτά τα λεφτά σε ένα χρόνο. Έτσι είναι φυσικό ότι όταν οι στρατιώτες βγαίνουν στη σύνταξη και μπορούν να δουλέψουν στον ιδιωτικό τομέα, θα πάνε αμέσως. Και ένας από τους φόβους του στρατού είναι ότι τα μεγαλύτερα "ταλέντα" τους θα φύγουν γιατί οι οικονομικές ευκαιρίες σε αυτές τις εταιρίες είναι πολύ πιο επικερδείς.
-Τι ανησυχίες μπορεί να γεννήσει η εξάπλωση αυτών των εταιριών;
Με τις εταιρείες στο προσκήνιο φοβάμαι ότι η εξωτερική μας πολιτική δεν θα αποφασίζεται με βάση ανώτερες αρχές -όπως δικαιώματα κλπ.- αλλά με βάση το κέρδος. Αυτό με τρομάζει και είναι ηθικά διεστραμμένο. Επίσης φοβάμαι ότι αυτές οι εταιρίες θα μας απομακρύνουν από τον απολογισμό ευθύνης. Το Πεντάγωνο δεν είναι και το πιο υπεύθυνο όργανο της κυβέρνησης. Λειτουργεί έτσι κι αλλιώς κάτω από μεγάλη μυστικότητα. Και σαν να μην έφτανε αυτό, τώρα προσλαμβάνουν και εταιρίες, που λειτουργούν πιο μυστικά ακόμη κι από το Πεντάγωνο. Κι αυτό είναι πολύ πιο τρομακτικό...

Πηγή: ert.gr

[achilles]

Ωραία τώρα μάθαμε οτι η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ,άρα η τύχη όλου του πλανήτη εξαρτάται εκτος από τα συμφέροντα των πολεμικών βιομηχανιών και απο τις ιδιωτικές στρατιωτικές εταιρίες.Όλο και χειρότερο γίνεται.

[Panagioths]

Η Μάλτα, επίσημα η Δημοκρατία της Μάλτας, είναι ένα μικρό και πυκνοκατοικημένο νησιώτικο κράτος που αποτελείται από ένα αρχιπέλαγος νησιών στο μέσο της Μεσογείου.

Το 1530 ο Ρωμαίος Αυτοκράτορας Κάρολος Ε' της Ισπανίας έδωσε τα νησιά στο Τάγμα των Ιπποτών του Αγίου Ιωάννη της Ιερουσαλήμ. (Το Βασίλειο της Αραγονίας κατείχε τα νησιά ως μέρος της Μεσογειακής του αυτοκρατορίας για κάποιο διάστημα.) Αυτοί οι ιππότες, ένα στρατιωτικό θρησκευτικό τάγμα που είναι σήμερα γνωστό ως οι "Ιππότες της Μάλτας", διώχθηκαν από τη Ρόδο από τους Οθωμανούς το 1552. Άντεξαν μεγάλη πολιορκία από τους Οθωμανούς το 1565. Οι Τούρκοι την εποχή εκείνη είχαν πολύ μεγάλη δύναμη. Μετά από αυτό αποφάσισαν να ενισχύσουν τις οχυρώσεις τους, ιδιαίτερα στην περιοχή του εσωτερικού λιμανιού όπου κτίστηκε η νέα πόλη Βαλέτα.


Η κυριαρχία των Ιπποτών τέλειωσε όταν ο Ναπολέων Βοναπάρτης κατέλαβε τη Μάλτα καθ' οδόν για την Αίγυπτο το 1798. Ξεγελώντας τους, ο Ναπολέων ζήτησε από τους Ιππότες να αράξει στο λιμάνι για προμήθειες και μετά, αφού μπήκε μέσα στη Βαλέτα, έστρεψε τα όπλα του εναντίον των οικοδεσποτών του. Ο διοικητής των Ιπποτών συνθηκολόγησε και ο Ναπολέων έμεινε στη Μάλτα για λίγες μέρες, κατά τη διάρκεια των οποίων ρήμαξε συστηματικά την κινητή περιουσία του Τάγματος, και εγκαθίδρυσε δική του διοίκηση. Έπειτα έφυγε για την Αίγυπτο, αφήνοντας στη Μάλτα σημαντική στρατιωτική δύναμη.