O πόλεμος των έξι ημερών

Κασσάνδρα · 05-06-2007, 13:00

Κλείνουν την Τρίτη 40 χρόνια από τον πόλεμο των έξι ημερών -έναν πόλεμο που εξηγεί εν πολλοίς τι συμβαίνει ακόμη στη Μέση Ανατολή.

Το Ισραήλ χρειάσθηκε μόλις 6 ημέρες για να διαλύσει τις ένοπλες δυνάμεις της Αιγύπτου, της Ιορδανίας και της Συρίας -παίρνοντας από την Αίγυπτο τη χερσόνησο του Σινά και τη Λωρίδα της Γάζας, από τη Συρία τα υψώματα του Γκολάν και τη Δυτική Όχθη και την Ανατολική Ιερουσαλήμ από την Ιορδανία.

Άλλες 250 χιλιάδες Παλαιστίνιοι πήραν το δρόμο της προσφυγιάς, όπως και πάνω από 100 χιλιάδες Σύροι έμειναν πρόσφυγες.

Ο πόλεμος των έξι ημερών ήταν η τρίτη σύγκρουση ανάμεσα στο Ισραήλ και τους γείτονές του -την Αίγυπτο, την Ιορδανία και τη Συρία.

Ο πρώτος πόλεμος, το 1948, είχε ως αποτέλεσμα η Ανατολική Ιερουσαλήμ και η Δυτική Όχθη του Ιορδάνη να τεθούν υπό τον έλεγχο της Ιορδανίας και η Λωρίδα της Γάζας υπό τον έλεγχο της Αιγύπτου.

Το 1956, το Ισραήλ εισέβαλε στη Λωρίδα της Γάζας και στη Χερσόνησο του Σινά. Ένα χρόνο αργότερα αναγκάστηκε ν΄ αποχωρήσει από το Σινά.

Η ένταση εξακολούθησε να κλιμακώνεται και νεοσύστατες παλαιστινιακές οργανώσεις άρχισαν να περνούν τα σύνορα και να πραγματοποιούν επιδρομές στο ισραηλινό έδαφος.

Τον Μάϊο του 1967, ο πρόεδρος Νάσερ της Αιγύπτου, που ήθελε να ενώσει τον αραβικό κόσμο και μιλούσε για "την καταστροφή του Ισραήλ", απέκλεισε τα στενά του Τίραν, εμποδίζοντας τον εφοδιασμό του Ισραήλ από την Ερυθρά Θάλασσα, και συνήψε αμυντική συμφωνία με την Ιορδανία.

Εν τω μεταξύ, οι εκπομπές του ραδιοφωνικού σταθμού του Καϊρου "Η Φωνή των Αράβων" έριχναν λάδι στη φωτιά: "Για το Ισραήλ δεν επιφυλάσσουμε παρά μόνο πόλεμο... θα καταστρέψουμε και θα εκμηδενίσουμε τον Σιωνισμό... εδώ και 19 χρόνια, κάθε ένας από τα 100 εκατομμύρια Άραβες ζει με μια ελπίδα - να προλάβει να δει την ημέρα της διάλυσης του Ισραήλ".

Πολλοί Ισραηλινοί, ακούγοντας αυτά τα σχόλια από τον γνωστότερο εκφωνητή της "Φωνή των Αράβων", τον Αχμέντ Σαΐντ, πείσθηκαν ότι, αν είχαν εχθρούς που ήταν έτοιμοι να τους εκμηδενίσουν, τότε και οι ίδιοι έπρεπε να πολεμήσουν όσο σκληρότερα μπορούσαν.

Έτσι, το πρωί της 5ης Ιουνίου του 1967 το Ισραήλ πέρασε στην επίθεση. Οι αεροπορικές δυνάμεις του Ισραήλ κατέστρεψαν τα αιγυπτιακά αεροπλάνα πριν ακόμη αυτά απογειωθούν και κατά το πενθήμερο που ακολούθησε το Ισραήλ επιβεβαίωσε τις εκτιμήσεις που είχαν ήδη διατυπώσει Βρετανοί και Αμερικανοί παρατηρητές για τη στρατιωτική του υπεροπλία.

Όταν ήρθε η νίκη, πολλοί στο Ισραήλ, που δεν γνώριζαν πόσο δυνατή ήταν η χώρα τους στρατιωτικά, πίστεψαν ότι επρόκειτο για θαύμα, ότι ο Θεός έσωσε τον εβραϊκό λαό και τον εγκαθίδρυσε στην ιστορική του πατρίδα, στην Ιουδαία και στη Σαμάρεια -πίστη που εξακολουθεί να αποτελεί την κινητήρια δύναμη του θρησκευτικού εθνικισμού στο Ισραήλ.

Όσον αφορά την αιγυπτιακή πλευρά, παραμένει μυστήριο για ποιο λόγο ο Νάσερ διακινδύνευσε αυτόν τον πόλεμο.

Οι εξηγήσεις ποικίλλουν -από την εκδοχή ότι η Σοβιετική Ένωση εξωθούσε την Αίγυπτο σε πόλεμο επιδιώκοντας την καταστροφή του πυρηνικού προγράμματος του Ισραήλ στην Ντιμόνα ... μέχρι την εικασία ότι ο Νάσερ ήθελε να διασφαλίσει τη θέση του ως ήρωα του αραβικού κόσμου.

Ως αποτέλεσμα του πολέμου, το Ισραήλ ανέπτυξε μια νέα στρατηγική σχέση με τους Αμερικανούς.

Όμως, πριν ακόμη ολοκληρωθεί ο ολιγοήμερος αυτός πόλεμος κι ενώ οι Ισραηλινοί ολοκλήρωναν την κατάληψη της Ιερουσαλήμ και της Δυτικής Όχθης, ο τότε πρόεδρος των Ηνωμένων Πολιτειών, Λίντον Τζόνσον, αν κι ένας από τους θερμότερους φίλους του Ισραήλ, προειδοποιούσε τους Αμερικανούς πως δεν θ΄ αργούσε η στιγμή που θα εύχονταν ο πόλεμος αυτός να μην είχε γίνει ποτέ.

Αλλά και τέσσερις ημέρες μετά τη λήξη του πολέμου, ο Αμερικανός υπουργός Εξωτερικών, Ντιν Ρασκ, προειδοποιούσε ότι, αν το Ισραήλ παρέμενε στη Δυτική Όχθη, οι Παλαιστίνιοι θα περνούσαν το υπόλοιπο του αιώνα προσπαθώντας να την επανακτήσουν.

Σαράντα χρόνια αργότερα, το Ισραήλ διατηρεί περίπου 450.000 εποίκους στα εδάφη που κατέλαβε το 1967 - σε πείσμα κάθε ερμηνείας των διεθνών νόμων, πλην αυτής που εκπορεύεται από το ίδιο το Ισραήλ.

Οι έποικοι έχουν την πλήρη προστασία του κράτους από την εξέγερση ενός υποταγμένου πληθυσμού, πολλά μέλη του οποίου θεωρούν ότι η αδίστακτη βία εναντίον ακόμη και αμάχων αποτελεί νόμιμη απάντηση στην ισραηλινή κατοχή.

40 χρόνια μετά, το Ισραήλ δεν μπορεί να υπολογίζει στο μέγεθος της διεθνούς συμπαράστασης που απολάμβανε το 1967.

Δεν λείπουν, επιπλέον, και οι Ισραηλινοί που θεωρούν ότι η κληρονομιά που άφησε ο πόλεμος του 1967 κλιμάκωσε τη σύγκρουση με τους Παλαιστινίους κι αποτελεί εθνική καταστροφή.
www.skai.gr

Άλλα ενδιαφέροντα links:
http://www.oodegr.com/oode/israil/is...si_imerwn1.htm
http://www.sansimera.gr/archive/arti...e=Six_days_war

Xavier · 05-06-2007, 13:08

Παράθεση:

Ως αποτέλεσμα του πολέμου, το Ισραήλ ανέπτυξε μια νέα στρατηγική σχέση με τους Αμερικανούς.

Η "στρατηγική σχέση" είχε αναπτυχθεί προ πολλού μεταξύ τους. Η ΗΠΑ είναι αυτές που εξόπλισαν, με τα μαχητικά τους και τα κανόνια ξηράς τους, το Ισραήλ πριν τον πόλεμο με αποτέλεσμα το κακόμοιρο κράτος του θεού να σαρωσει τα πάντα. Λέγεται δε ότι στην επιχείρηση συμμετείχαν και αμερικανοί πιλότοι, ενώ σε κάθε περίπτωση οι αμερικάνοι έκαναν το παν για την εδραίωση του ψευδοκράτους για να ελέγχουν την περιοχή. Ο πόλεμος αυτός είχε σαν αποτέλεσμα την ιντιφάντα, το συνεχή αγώνα των Παλαιστινίων για ανεξαρτησία.

Κασσάνδρα · 05-06-2007, 13:51

Κάπως έτσι διαδίδουν πως εκπληρώνονται προφητείες...

Xavier · 05-06-2007, 13:57

και καπως ετσι την ιστορια γραφουν μονο οι νικητες...

Κασσάνδρα · 05-06-2007, 14:03

Πού είναι η Paullina να σ' ακούσει...

achilles · 05-06-2007, 19:08

Ηταν τεράστια νίκη για το Ισραήλ αν σκεφτεί κανείς οτι πολεμούσε σε 3 μέτωπα ταυτόχρονα και χρειάστηκε μόνο 6 μέρες για να κατατροπώσει τους αντιπάλους.Και μάλιστα η Αίγυπτος στάθηκε τυχερή γιατί οι Ισραηλινοί είχαν πάρει τη χερσόνησο του ΣΙνά και είχαν φτάσει στη διώρυγα του Σουέζ.Μετά τη συμφωνία κατάπαυσης του πυρός όμως αποχώρησαν από τα Αιγυπτιακά εδάφη.Από εκεί και πέρα ειναι γνωστό πως αψήφισαν τις αποφάσεις του ΟΗΕ και το πόσο απάνθρωπα φέρθηκαν και εξακολουθούν να φέρονται στους Παλαιστίνιους.Έχουν ξεχάσει τους διωγμούς και τα βασανιστήρια που υπέστησαν από τους ναζί και κάνουν τα ίδια.

paullina · 05-06-2007, 20:10

Παρούσαααα..... Για τους νικητές φυσικά δεν θα πω τίποτα,μόνο ίσως λίγα ακόμα ιστορικά στοιχεία ,περι στρατηγικής συμμαχίας .
Το Εβραϊκό λόμπυ των USA ,αποτελεί το μεγαλύτερο ξένο εθνοτικό τμήμα της Β.Αμερικάνικης ηπείρου με τεράστια οικονομική ,πολιτική,κοινωνική επιρροή ,σε Κογκρέσσο και Γερουσία.
Ο Μπέν Γκουριόν που διατέλεσε πρώτος πρόεδρος του νεοσυσταθέντος κράτους του Ισραήλ, τοποθετήθηκε κατόπιν Αμερικανικής υπόδειξης , το ίδιο και η διάδοχος του Γκόλντα Μέϊρ, η οποία συνέχισε την ίδια εξωτερική πολιτική αγαστής συνεργασίας με τις ΗΠΑ.
Και οι δύο ήταν Αμερικανοί υπήκοοι, απόφοιτοι του Γέηλ και της στρατιωτικής σχολής της Νεβάδα, διατήρησαν μάλιστα μέχρι τέλους τα ξένα διαβατήρια , σε ένδειξη φιλίας και συνεργασίας προς τις Ηνωμένες Πολιτείες ,που βοήθησαν ουσιαστικά στην οικοδόμηση του νέου Ισραήλ.
Για τον πόλεμο του Γκολάν ωστόσο , είναι βέβαιο όπως τουλάχιστον έχουν ερμηνεύσει διεθνείς αναλυτές, ότι επιχειρήθηκε μια εκτός γνωστών πεδίων σύγκρουση Αμερικής -ΕΣΣΔ, πρόκληση που δεν θα άφησε αδιάφορο τον φιλόδοξο Νάσσερ , με όσα γεγονότα ακολούθησαν , και που η ιστορία κατέγραψε.

Xavier · 06-06-2007, 09:12

Διαφωνώ με τον Αχιλλέα μόνο σε αυτό: η νίκη ήταν καθαρά αμερικανική και όχι ισραηλινή. Το ισραήλ χωρίς βοήθεια θα είχε καταστραφεί ολοκληρωτικά.

achilles · 06-06-2007, 16:41

Προς επιβεβαίωση αυτων που λες Havier παραθέτω το παρακάτω κείμενο:
Δεν ήταν η ειρήνη και η ασφάλεια αυτό που προστάτευε το Ισραήλ το 1967 αλλά τα συμφέροντα τα δικά του και της Δύσης.

Αυτό φάνηκε και από την συνεργασία που είχε σε αυτή την σύγκρουση με τις ΗΠΑ. Οι αμερικάνικες μυστικές υπηρεσίες είχαν στενή συνεργασία
με αυτές του Ισραήλ πολύ καιρό πριν ξεσπάσει ο πόλεμος του 1967. Η CIA είχε εκτιμήσει από την αρχή της κρίσης ότι σεπερίπτωση σύγκρουσης το Ισραήλ θα μπορούσε να «κάνει αγνώριστους από το ξύλο»-σύμφωνα με τα λόγια του προέδρου Τζόνσον- και τους τρεις αραβικούς στρατούς μαζί. Οι αναφορές των ισραηλινών πιλότων που πραγματοποιούσαν τις επιθέσεις μεταδίδονταν σχεδόν αμέσως στο αμερικάνικο Πεντάγωνο και ο Γιουτζήν Ρόστοου,υφυπουργός Εξωτερικών των ΗΠΑ σχολίαζε με αγαλλίαση το «κυνήγι γαλοπούλας»δηλαδή τον στρατιωτικό περίπατο του Ισραήλ.

Ο Πόλεμος των Εξι Ημερών ήταν για τις ΗΠΑ η τελική απόδειξη ότι το Ισραήλ είναι το αναντικατάστατο στήριγμάτους στην Μέση Ανατολή. Το Ισραήλ έπαιρνε βοήθεια από τις ΗΠΑ και πριν τονπόλεμο του 1967, αλλά μετά από αυτόν, αυτή η «βοήθεια» πήρε πελώριεςδιαστάσεις. Για παράδειγμα, το 1968 και το 1969, η αμερικάνικη βοήθεια ήτανσυνολικά 140 εκατομμύρια δολάρια. Το 1974 μόνο, η βοήθεια ήταν 2.570 εκατομμύρια δολάρια. Αυτή η συμμαχία συνεχίζεται μέχρι σήμερα.