Μικρές χρηστικές πληροφορίες

[Κασσάνδρα]

Τα χρώματα στις σημαίες επιλέγονται μέσω δημόσιου διαγωνισμού. Ο σχεδιαστής επιλέγει και τα χρώματά τους. Ωστόσο κάποιοι λαοί τα επιλέγουν με διαφορετικό τρόπο.
Στις σημαίες των αφρικανικών χωρών κυριαρχούν το κόκκινο, το κίτρινο και το πράσινο, χρώματα με πολιτικές υποδηλώσεις στους απελευθερωτικούς αγώνες των λαών. Στις σλαβικές, πάλι, κυριαρχούν το κόκκινο, το λευκό και το μπλε, χρώματα που είχε επιλέξει ο Μέγας Πέτρος επηρεασμένος από τους τόνους της ολλανδικής σημαίας.
Η σημαία της Ελλάδας αποτελείται από εννέα ισοπαχείς οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες γραμμές. Μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο στο άνω αριστερό μέρος υπάρχει ένας λευκός σταυρός, ο οποίος παραπέμπει στην κρατούσα ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Το 1822, ένα χρόνο μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας από το ξεκίνημα του Αγώνα των Ελλήνων, πραγματοποιήθηκε η Α’ Εθνική Συνέλευση στην Επίδαυρο. Το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος που προέκυψε από αυτή είναι ουσιαστικά το πρώτο ελληνικό Σύνταγμα. Στις παραγράφους ρδ’ και ρε’ είναι καταγραμμένη η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελληνικής σημαίας. Το Πολίτευμα καθιέρωσε ως χρώματα το κυανό και το λευκό και ανέθεσε στο Εκτελεστικό Σώμα να προσδιορίσει τη μορφή της.
Σύμφωνα με μια θεωρία, απέφυγαν το κόκκινο και το πράσινο, χρώματα που συνδέονταν με την ισλαμική οθωμανική αυτοκρατορία. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, η επιλογή των χρωμάτων συμβολίζει το γαλάζιο της θάλασσας του Αιγαίου και το λευκό των κυμάτων. Πιο διαδεδομένη πάντως είναι αυτή για τον αριθμό των λωρίδων, οι οποίες συμβολίζουν τις συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος» (οι πέντε κυανές τις συλλαβές της λέξης «Ε-λευ-θε-ρί-α» και οι τέσσερις λευκές τις συλλαβές της λέξης «Θά-να-τος»). Οι θεωρίες για την επιλογή των χρωμάτων και για τον συμβολισμό των λωρίδων κρίνονται ως λαϊκοί θρύλοι. Πάντως πολλές από τις σημαίες της Επανάστασης έφεραν μία από τις φράσεις «Ελευθερία ή Θάνατος», "Ή ταν ή επί τας», «Νίκη ή Θάνατος».

[Κασσάνδρα]

Οι κοσμικές ακτίνες είναι ατομικά κυρίως σωμάτια που ταξιδεύουν στο διάστημα και φτάνουν σε ταχύτητες παρόμοιες με εκείνες του φωτός. Η πρόσκρουσή τους με σωμάτια στην ατμόσφαιρα της Γης παράγει βροχή από δευτερεύοντα σωματίδια.
Ο Φανγκ Γιουν Γιου, ερευνητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Αlbany, υποστηρίζει ότι οι κλιματολογικές αλλαγές οφείλονται στις κοσμικές ακτίνες. Εκφράζει την άποψη ότι αυτή ακριβώς η ακτινοβολία προκαλεί μεταβολές στη γήινη νέφωση, η οποία με τη σειρά της ευθύνεται για τις θερμοκρασιακές μεταβολές.
Στην επιθεώρηση Journal of Geophysical Research- Space Physics της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής, ο Φανγκ Γιουν Γιου υποστηρίζει ότι οι ακτίνες επιδρούν στη νεφοκάλυψη της Γης, φαινόμενο στο οποίο βασικό ρόλο διαδραματίζει το υψόμετρο των νεφών.

[Κασσάνδρα]

Τα συμβόλαια που αφορούν στην πνευματική ιδιοκτησία, γνωστά ως Trips (Trade Related Aspects of Intellectual Property Rights), Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, περιέχονται στις συμφωνίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), οργανισμού που δημιουργήθηκε με στόχο την εξάλειψη των φραγμών στην ελεύθερη ανταλλαγή προϊόντων.
Τα Trips καλύπτουν καθετί που έχει σχέση με το εμπόριο: προγράμματα υπολογιστών, ονομασίες, βιομηχανικά σχέδια, διπλώματα ευρεσιτεχνίας, επιβάλλοντας την πληρωμή των πνευματικών δικαιωμάτων σ' ολόκληρο τον κόσμο.
Η προστασία που προβλέπουν, δηλαδή η πληρωμή των δικαιωμάτων, δεν αφορά μόνο στις εφευρέσεις αλλά και στις ανακαλύψεις, όπως η ανακάλυψη γονιδίων ή κυττάρων ζώων, φυτών, ακόμα και του ανθρώπου, πράγμα που έχει προκαλέσει αρκετές διαμαρτυρίες.

[Κασσάνδρα]

Το πρασίνισμα γύρω από τον κρόκο του σφιχτού αβγού είναι θειικός σίδηρος, ο οποίος παράγεται από τη χημική αντίδραση ανάμεσα στο σίδηρο που περιέχει ο κρόκος και στα θειούχα άλατα που περιέχει το ασπράδι -γι' αυτό το πρασίνισμα εμφανίζεται ακριβώς στην επιφάνεια της επαφής τους.
Ο σίδηρος συνδέεται με μια πρωτεΐνη του κρόκου, τη φωσβιτίνη. Τα μόρια της πρωτεΐνης αποτελούνται από μακριές αλυσίδες αμινοξέων, και στα ωμά αβγά έχουν ειδικές μορφές ώστε να μπορούν ν' ανταποκρίνονται στο ρόλο που πρέπει να επιτελέσουν (την ανάπτυξη του νεοσσού). Αν βράσουμε ένα αβγό, αυτές οι πρωτεΐνες εν μέρει επιμηκύνονται. αυτός είναι ο λόγος που ο σίδηρος "ξεκολλάει" από τη φωσβιτίνη. Τα θειούχα άλατα είναι επίσης συνδεδεμένα με πρωτεΐνες, οι οποίες στο βράσιμο ανοίγουν, προσδίδοντας χαρακτηριστική οσμή στο βρασμένο αβγό. Γιατί όμως το πρασίνισμα δεν εμφανίζεται σε όλα τα αβγά; Γιατί για να ελευθερωθούν ο σίδηρος και τα θειούχα άλατα, τα αβγά πρέπει να βράσουν περισσότερο από το συνηθισμένο.

[Κασσάνδρα]

Η ψύξη μιας τροφής σε χαμηλές θερμοκρασίες προκαλεί κρυσταλλοποίηση του νερού που περιέχουν, το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους παθογενείς μικροοργανισμούς που το χρειάζονται για την ανάπτυξή τους.
Όταν το νερό ξεπαγώσει η τροφή γίνεται ξανά ευάλωτη στα μικρόβια που την καταστρέφουν. Η πλειονότητα των μικροοργανισμών δεν πεθαίνουν˙ αντιθέτως, μετά την απόψυξη ενεργοποιούνται και αναπαράγονται.
Όσο περισσότερες φορές λοιπόν ψύχεται και αποψύχεται μια τροφή τόσο μεγαλώνει το φορτίο της σε βακτήρια. Αν επαναλάβουμε την κατάψυξη της τροφής οι αρχικά μικροί κρύσταλλοι πάγου διογκώνονται, καταστρέφοντας το προϊόν τόσο γευστικά όσο και διατροφικά.

[Κασσάνδρα]

Το παζλ αποτελεί σπαζοκεφαλιά και γι' αυτόν που το παράγει, αφού τα κομμάτια δεν πρέπει να είναι εύκολα αναγνωρίσιμα και αντικαταστάσιμα.
Κάποτε αυτή η δουλειά γινόταν στο χέρι, όμως τα παζλ είχαν μειωμένες διαστάσεις. Τώρα, χάρη σε ειδικά software που βοηθούν το σχεδιασμό στον υπολογιστή (cad), φτιάχνονται με χιλιάδες κομμάτια.

Βήμα προς βήμα

Ας δούμε τις διάφορες φάσεις παραγωγής ενός παζλ.
1. Επιλέγονται οι εικόνες που θα χρησιμοποιηθούν για το παζλ.
2. Σκανάρονται οι εικόνες και ελέγχονται μέσω υπολογιστή, βελτιώνονται μέσω προγράμματος γραφικών και χωρίζονται σε κομμάτια.
3. Ετοιμάζεται η χαρτοκοπτική εντυπωτική μηχανή που θα δώσει το περίγραμμα στα κομμάτια.
4. Αφού η εικόνα τυπωθεί σε γυαλιστερό χαρτί, ενώνεται με το χαρτόνι υποστήριξης και κολλιέται με κόλλα ζωικής προέλευσης. Είναι η μοναδική ουσία που εγγυάται αντοχή στο χρόνο.
5. Έπειτα το χαρτόνι περνά στη χαρτοκοπτική μηχανή. Πρόκειται για πρέσα που ασκεί πίεση ανάλογη μ' εκείνη που χρησιμοποιείται για την κοπή των λαμαρινών των αυτοκινήτων. Έτσι η επιφάνεια κόβεται με ακρίβεια, χαρακτηριστικό που εκτιμάται ιδιαίτερα από τους φανατικούς των παζλ.
6. Τέλος, το παζλ ελέγχεται με ένα πλήρως συναρμολογημένο δείγμα.

[Κασσάνδρα]

Πριν από περίπου 150 χρόνια οι πολέμιοι της θεωρίας του Δαρβίνου πίστευαν ότι είχαν βρει την απάντηση στο ερώτημα.
Έτσι υποστήριζαν ότι η Γη δημιουργήθηκε σχετικά πρόσφατα, με αποτέλεσμα στο εσωτερικό της να επικρατούν μέχρι σήμερα υψηλές θερμοκρασίες.
Ένας απ' αυτούς, ο βικτοριανός γιατρός λόρδος Κέλβιν, επιχείρησε να υπολογίσει την ηλικία της Γης με βάση το χρόνο που απαιτείται για να σταθεροποιηθούν οι ρευστές ουσίες στο εσωτερικό της και να αποκτήσουν θερμοκρασία ανάλογη μ' εκείνη που επικρατεί σ' ένα βαθύ ορυχείο.
Στη συνέχεια υπολόγισε την ηλικία της Γης σε 98 εκατομμύρια χρόνια, ούτε στο 2% του σωστού αριθμού, ο οποίος είναι 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια.
Προφανώς ο λόρδος Κέλβιν είχε παραβλέψει κάτι σημαντικό: την επίδραση της ραδιενέργειας στη διαμόρφωση της γήινης θερμοκρασίας. Σήμερα οι γεωλόγοι γνωρίζουν ότι στο εσωτερικό της Γης βρίσκονται σε μικρή ποσότητα ραδιενεργές ουσίες όπως ουράνιο, θόριο και κάλιο.
Κατά τη διάσπασή τους εκλύεται σημαντική ποσότητα θερμότητας, με αποτέλεσμα η διαδικασία ψύξης και στερεοποίησης του εσωτερικού της Γης να είναι αδύνατη.

[Κασσάνδρα]

Η διαδικασία επούλωσης ξεκινά αμέσως μόλις ένα τμήμα ενός ιστού του σώματος καταστρέφεται, λόγω τραυματισμού ή ασθένειας. Στην πραγματικότητα, δεν είναι πολλοί οι τύποι των ιστών που επουλώνονται πλήρως. Αυτή την ικανότητα έχουν, μεταξύ άλλων, τα οστά, το συκώτι, τα μικρά νεύρα και η επιδερμίδα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο συνδετικός ιστός που σχηματίζεται κατά την επούλωση δε διαθέτει όλες τις ιδιότητες του αρχικού ιστού.
Σε μια συνηθισμένη πληγή στο δέρμα, τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται αμέσως μετά τον τραυματισμό, ώστε να μην χαθεί πολύ αίμα. Ταυτόχρονα, το αίμα που έχει φτάσει στην επιφάνεια πήζει και σχηματίζεται ένα προστατευτικό κάκαδο.
Συχνά στην πληγή επικάθονται βακτήρια, τα οποία καταπολεμούνται από τα λευκά αιμοσφαίρια στη λεγόμενη φάση της φλεγμονής. Κάποιοι άλλοι τύποι λευκών αιμοσφαιρίων παράγουν επισωρεύσεις, οι οποίες κάνουν την πληγή να επουλωθεί. Στη φάση της κοκκίωσης του ιστού, το πρωτεϊνούχο κολλαγόνο αρχίζει να σχηματίζει νέες ίνες συνδετικού ιστού. Τέλος, στη φάση της επιθηλιοποίησης, ενισχύεται ο ιστός της ουλής, που στη συνέχεια συρρικνώνεται και αποκτά ανοιχτότερη απόχρωση.
Ο χρόνος επούλωσης μπορεί να παραταθεί λόγω γενικά κακής υγείας, ενώ το κάπνισμα επιβραδύνει επίσης τη διαδικασία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Το σώμα απομακρύνει τις ακαθαρσίες πριν από την αναδόμηση του ιστού.
Η πληγή αρχίζει να αιμορραγεί αμέσως μετά τον τραυματισμό του δέρματος.
Το αίμα ρέει από την πληγή και δημιουργεί μια εφελκίδα (κάκαδο).
Τα λευκά αιμοσφαίρια απομακρύνουν βακτήρια και ακαθαρσίες.
Ο ιστός αναδομείται κάτω από την εφελκίδα.
Ο συνδετικός ιστός έχει δημιουργηθεί και η εφελκίδα ξεκολλάει.

[Κασσάνδρα]

Στις ταινίες βλέπουμε συχνά ότι η θάλασσα μαζί με τα πλοία που βυθίζονται ρουφάει και ανθρώπους. Πρόκειται για αλήθεια ή για μύθο;

Αν ποτέ κανείς βρεθεί στη θάλασσα κοντά σε ένα πλοίο που βυθίζεται, καλά θα κάνει να απομακρυνθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα. Καθώς το πλοίο χάνεται κάτω από τα κύματα, το νερό που το περιέβαλλε ξεχύνεται ορμητικά, για να γεμίσει το κενό που δημιουργείται. Ωστόσο, δεν πρόκειται έτσι να βουλιάξει κανείς σε ιδιαίτερα μεγάλο βάθος, επειδή το επιφανειακό νερό δε βυθίζεται, ακόμη κι όταν ρέει από τα πλάγια προς την τρύπα. Υπάρχει, όμως, ένας άλλος μεγάλος κίνδυνος. Τα μεγάλα πλοία περιέχουν μεγάλους θύλακες με αέρα, ο οποίος, καθώς το πλοίο βουλιάζει, ανεβαίνει προς τα πάνω και «αραιώνει» το νερό. Κανονικά, ένας άνθρωπος μπορεί να κρατηθεί στην επιφάνεια με τη βοήθεια της άνωσης, η οποία είναι ανάλογη με την πυκνότητα του νερού. Οι πολλές φυσαλίδες, όμως, μειώνουν πολύ την πυκνότητα του νερού, και γι’ αυτό βυθιζόμαστε. Επιπλέον, μπορεί να αποσπαστούν αντικείμενα από το κατάστρωμα του πλοίου, να ανέβουν στην επιφάνεια με μεγάλη ταχύτητα και να χτυπήσουν τους ανθρώπους που κολυμπούν στο νερό.

Ωστόσο, δε χρειάζεται να απομακρυνθεί κανείς πολύ από το πλοίο, για να είναι ασφαλής. Ο Ολλανδός μηχανικός Reint Dallinga, τεχνικός διευθυντής στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ερευνών Ναυσιπλοΐας (MARIN), εκτιμά ότι οι αναταράξεις που δημιουργεί ένα βυθιζόμενο πλοίο μπορούν να παρασύρουν ένα άτομο το οποίο βρίσκεται σε απόσταση που αντιστοιχεί στο μισό του πλάτους του καταστρώματος. Αυτό σημαίνει πως, αν το κατάστρωμα έχει πλάτος 30 μέτρα, η επικίνδυνη ζώνη για ένα ναυαγό που κολυμπάει στη θάλασσα έχει ακτίνα 15 μέτρων από το πλοίο.

Αυτό ισχύει όμως μόνο για μεγάλα πλοία. Σε πειράματα με μικρότερα σκάφη, αποδείχθηκε πως δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.

[Κασσάνδρα]

Τα διάφορα είδη αιλουροειδών έχουν τους δικούς τους βιοτόπους. Ποιο από αυτά, όμως, έχει τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση;

Τα αιλουροειδή έχουν, κατά κανόνα, πολύ συγκεκριμένες απαιτήσεις από το περιβάλλον όπου ζουν, γι’ αυτό και η εξάπλωση των περισσότερων ειδών είναι στενά συνδεδεμένη με την έκταση που καλύπτει το περιβάλλον το οποίο προτιμούν. Η αγριόγατα του Ιριομότε, για παράδειγμα, ζει μόνο στο ομώνυμο ιαπωνικό νησί, ενώ η λεοπάρδαλη συναντάται σε εκτεταμένες δασώδεις περιοχές της Αφρικής και της νότιας Ασίας. Το απόλυτο ρεκόρ εξάπλωσης και προσαρμοστικότητας έχει το αμερικανικό πούμα, το οποίο ζει σε όλα τα περιβάλλοντα από τον αρκτικό Καναδά, τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ και τις ερήμους του Μεξικού μέχρι τους βάλτους της Φλόριντα, τα τροπικά δάση της Βραζιλίας, τις Άνδεις, τις ανοιχτές πεδιάδες (pampas) της Αργεντινής και τη Χιλή. Το πούμα δεν είναι επιλεκτικό σε ό,τι αφορά το είδος της τροφής του ή το βιότοπό του, γι’ αυτό και μπορεί και επιβιώνει σε πολλά και διαφορετικά περιβάλλοντα.