Ποιος επιλέγει τα χρώματα στις σημαίες;
 

Τα χρώματα στις σημαίες επιλέγονται μέσω δημόσιου διαγωνισμού. Ο σχεδιαστής επιλέγει και τα χρώματά τους. Ωστόσο κάποιοι λαοί τα επιλέγουν με διαφορετικό τρόπο.
Στις σημαίες των αφρικανικών χωρών κυριαρχούν το κόκκινο, το κίτρινο και το πράσινο, χρώματα με πολιτικές υποδηλώσεις στους απελευθερωτικούς αγώνες των λαών. Στις σλαβικές, πάλι, κυριαρχούν το κόκκινο, το λευκό και το μπλε, χρώματα που είχε επιλέξει ο Μέγας Πέτρος επηρεασμένος από τους τόνους της ολλανδικής σημαίας.
Η σημαία της Ελλάδας αποτελείται από εννέα ισοπαχείς οριζόντιες και εναλλασσόμενες λευκές και κυανές παράλληλες γραμμές. Μέσα σε ένα κυανό τετράγωνο στο άνω αριστερό μέρος υπάρχει ένας λευκός σταυρός, ο οποίος παραπέμπει στην κρατούσα ορθόδοξη χριστιανική θρησκεία. Το 1822, ένα χρόνο μετά τη διακήρυξη της ανεξαρτησίας από το ξεκίνημα του Αγώνα των Ελλήνων, πραγματοποιήθηκε η Α’ Εθνική Συνέλευση στην Επίδαυρο. Το Προσωρινόν Πολίτευμα της Ελλάδος που προέκυψε από αυτή είναι ουσιαστικά το πρώτο ελληνικό Σύνταγμα. Στις παραγράφους ρδ’ και ρε’ είναι καταγραμμένη η πρώτη απόφαση για τη μορφή της ελληνικής σημαίας. Το Πολίτευμα καθιέρωσε ως χρώματα το κυανό και το λευκό και ανέθεσε στο Εκτελεστικό Σώμα να προσδιορίσει τη μορφή της.
Σύμφωνα με μια θεωρία, απέφυγαν το κόκκινο και το πράσινο, χρώματα που συνδέονταν με την ισλαμική οθωμανική αυτοκρατορία. Σύμφωνα με μια άλλη θεωρία, η επιλογή των χρωμάτων συμβολίζει το γαλάζιο της θάλασσας του Αιγαίου και το λευκό των κυμάτων. Πιο διαδεδομένη πάντως είναι αυτή για τον αριθμό των λωρίδων, οι οποίες συμβολίζουν τις συλλαβές της φράσης «Ελευθερία ή Θάνατος» (οι πέντε κυανές τις συλλαβές της λέξης «Ε-λευ-θε-ρί-α» και οι τέσσερις λευκές τις συλλαβές της λέξης «Θά-να-τος»). Οι θεωρίες για την επιλογή των χρωμάτων και για τον συμβολισμό των λωρίδων κρίνονται ως λαϊκοί θρύλοι. Πάντως πολλές από τις σημαίες της Επανάστασης έφεραν μία από τις φράσεις «Ελευθερία ή Θάνατος», "Ή ταν ή επί τας», «Νίκη ή Θάνατος».

Τι είναι οι κοσμικές ακτίνες και ποια η επίδρασή τους στο περιβάλλον;
 

Οι κοσμικές ακτίνες είναι ατομικά κυρίως σωμάτια που ταξιδεύουν στο διάστημα και φτάνουν σε ταχύτητες παρόμοιες με εκείνες του φωτός. Η πρόσκρουσή τους με σωμάτια στην ατμόσφαιρα της Γης παράγει βροχή από δευτερεύοντα σωματίδια.
Ο Φανγκ Γιουν Γιου, ερευνητής στο Πολιτειακό Πανεπιστήμιο της Νέας Υόρκης Αlbany, υποστηρίζει ότι οι κλιματολογικές αλλαγές οφείλονται στις κοσμικές ακτίνες. Εκφράζει την άποψη ότι αυτή ακριβώς η ακτινοβολία προκαλεί μεταβολές στη γήινη νέφωση, η οποία με τη σειρά της ευθύνεται για τις θερμοκρασιακές μεταβολές.
Στην επιθεώρηση Journal of Geophysical Research- Space Physics της Αμερικανικής Ένωσης Γεωφυσικής, ο Φανγκ Γιουν Γιου υποστηρίζει ότι οι ακτίνες επιδρούν στη νεφοκάλυψη της Γης, φαινόμενο στο οποίο βασικό ρόλο διαδραματίζει το υψόμετρο των νεφών.

Τι είναι τα Trips;
 

Τα συμβόλαια που αφορούν στην πνευματική ιδιοκτησία, γνωστά ως Trips (Trade Related Aspects of Intellectual Property Rights), Δικαιώματα Πνευματικής Ιδιοκτησίας στον Τομέα του Εμπορίου, περιέχονται στις συμφωνίες του Παγκόσμιου Οργανισμού Εμπορίου (ΠΟΕ), οργανισμού που δημιουργήθηκε με στόχο την εξάλειψη των φραγμών στην ελεύθερη ανταλλαγή προϊόντων.
Τα Trips καλύπτουν καθετί που έχει σχέση με το εμπόριο: προγράμματα υπολογιστών, ονομασίες, βιομηχανικά σχέδια, διπλώματα ευρεσιτεχνίας, επιβάλλοντας την πληρωμή των πνευματικών δικαιωμάτων σ' ολόκληρο τον κόσμο.
Η προστασία που προβλέπουν, δηλαδή η πληρωμή των δικαιωμάτων, δεν αφορά μόνο στις εφευρέσεις αλλά και στις ανακαλύψεις, όπως η ανακάλυψη γονιδίων ή κυττάρων ζώων, φυτών, ακόμα και του ανθρώπου, πράγμα που έχει προκαλέσει αρκετές διαμαρτυρίες.

Γιατί ο κρόκος του σφιχτού αβγού μπορεί να πρασινίσει;
 

Το πρασίνισμα γύρω από τον κρόκο του σφιχτού αβγού είναι θειικός σίδηρος, ο οποίος παράγεται από τη χημική αντίδραση ανάμεσα στο σίδηρο που περιέχει ο κρόκος και στα θειούχα άλατα που περιέχει το ασπράδι -γι' αυτό το πρασίνισμα εμφανίζεται ακριβώς στην επιφάνεια της επαφής τους.
Ο σίδηρος συνδέεται με μια πρωτεΐνη του κρόκου, τη φωσβιτίνη. Τα μόρια της πρωτεΐνης αποτελούνται από μακριές αλυσίδες αμινοξέων, και στα ωμά αβγά έχουν ειδικές μορφές ώστε να μπορούν ν' ανταποκρίνονται στο ρόλο που πρέπει να επιτελέσουν (την ανάπτυξη του νεοσσού). Αν βράσουμε ένα αβγό, αυτές οι πρωτεΐνες εν μέρει επιμηκύνονται. αυτός είναι ο λόγος που ο σίδηρος "ξεκολλάει" από τη φωσβιτίνη. Τα θειούχα άλατα είναι επίσης συνδεδεμένα με πρωτεΐνες, οι οποίες στο βράσιμο ανοίγουν, προσδίδοντας χαρακτηριστική οσμή στο βρασμένο αβγό. Γιατί όμως το πρασίνισμα δεν εμφανίζεται σε όλα τα αβγά; Γιατί για να ελευθερωθούν ο σίδηρος και τα θειούχα άλατα, τα αβγά πρέπει να βράσουν περισσότερο από το συνηθισμένο.

Γιατί οι τροφές δεν μπορούν να καταψυχθούν και να αποψυχθούν πολλές φορές;
 

Η ψύξη μιας τροφής σε χαμηλές θερμοκρασίες προκαλεί κρυσταλλοποίηση του νερού που περιέχουν, το οποίο δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί από τους παθογενείς μικροοργανισμούς που το χρειάζονται για την ανάπτυξή τους.
Όταν το νερό ξεπαγώσει η τροφή γίνεται ξανά ευάλωτη στα μικρόβια που την καταστρέφουν. Η πλειονότητα των μικροοργανισμών δεν πεθαίνουν˙ αντιθέτως, μετά την απόψυξη ενεργοποιούνται και αναπαράγονται.
Όσο περισσότερες φορές λοιπόν ψύχεται και αποψύχεται μια τροφή τόσο μεγαλώνει το φορτίο της σε βακτήρια. Αν επαναλάβουμε την κατάψυξη της τροφής οι αρχικά μικροί κρύσταλλοι πάγου διογκώνονται, καταστρέφοντας το προϊόν τόσο γευστικά όσο και διατροφικά.

Πώς φτιάχνεται ένα παζλ;
 

Το παζλ αποτελεί σπαζοκεφαλιά και γι' αυτόν που το παράγει, αφού τα κομμάτια δεν πρέπει να είναι εύκολα αναγνωρίσιμα και αντικαταστάσιμα.
Κάποτε αυτή η δουλειά γινόταν στο χέρι, όμως τα παζλ είχαν μειωμένες διαστάσεις. Τώρα, χάρη σε ειδικά software που βοηθούν το σχεδιασμό στον υπολογιστή (cad), φτιάχνονται με χιλιάδες κομμάτια.

Βήμα προς βήμα

Ας δούμε τις διάφορες φάσεις παραγωγής ενός παζλ.
1. Επιλέγονται οι εικόνες που θα χρησιμοποιηθούν για το παζλ.
2. Σκανάρονται οι εικόνες και ελέγχονται μέσω υπολογιστή, βελτιώνονται μέσω προγράμματος γραφικών και χωρίζονται σε κομμάτια.
3. Ετοιμάζεται η χαρτοκοπτική εντυπωτική μηχανή που θα δώσει το περίγραμμα στα κομμάτια.
4. Αφού η εικόνα τυπωθεί σε γυαλιστερό χαρτί, ενώνεται με το χαρτόνι υποστήριξης και κολλιέται με κόλλα ζωικής προέλευσης. Είναι η μοναδική ουσία που εγγυάται αντοχή στο χρόνο.
5. Έπειτα το χαρτόνι περνά στη χαρτοκοπτική μηχανή. Πρόκειται για πρέσα που ασκεί πίεση ανάλογη μ' εκείνη που χρησιμοποιείται για την κοπή των λαμαρινών των αυτοκινήτων. Έτσι η επιφάνεια κόβεται με ακρίβεια, χαρακτηριστικό που εκτιμάται ιδιαίτερα από τους φανατικούς των παζλ.
6. Τέλος, το παζλ ελέγχεται με ένα πλήρως συναρμολογημένο δείγμα.

Γιατί το εσωτερικό της Γης είναι ρευστό μετά από τόσα χρόνια στο παγωμένο διάστημα;
 

Πριν από περίπου 150 χρόνια οι πολέμιοι της θεωρίας του Δαρβίνου πίστευαν ότι είχαν βρει την απάντηση στο ερώτημα.
Έτσι υποστήριζαν ότι η Γη δημιουργήθηκε σχετικά πρόσφατα, με αποτέλεσμα στο εσωτερικό της να επικρατούν μέχρι σήμερα υψηλές θερμοκρασίες.
Ένας απ' αυτούς, ο βικτοριανός γιατρός λόρδος Κέλβιν, επιχείρησε να υπολογίσει την ηλικία της Γης με βάση το χρόνο που απαιτείται για να σταθεροποιηθούν οι ρευστές ουσίες στο εσωτερικό της και να αποκτήσουν θερμοκρασία ανάλογη μ' εκείνη που επικρατεί σ' ένα βαθύ ορυχείο.
Στη συνέχεια υπολόγισε την ηλικία της Γης σε 98 εκατομμύρια χρόνια, ούτε στο 2% του σωστού αριθμού, ο οποίος είναι 4,54 δισεκατομμύρια χρόνια.
Προφανώς ο λόρδος Κέλβιν είχε παραβλέψει κάτι σημαντικό: την επίδραση της ραδιενέργειας στη διαμόρφωση της γήινης θερμοκρασίας. Σήμερα οι γεωλόγοι γνωρίζουν ότι στο εσωτερικό της Γης βρίσκονται σε μικρή ποσότητα ραδιενεργές ουσίες όπως ουράνιο, θόριο και κάλιο.
Κατά τη διάσπασή τους εκλύεται σημαντική ποσότητα θερμότητας, με αποτέλεσμα η διαδικασία ψύξης και στερεοποίησης του εσωτερικού της Γης να είναι αδύνατη.

Πώς επουλώνεται μια πληγή και εξαφανίζεται το τραύμα;
 

Η διαδικασία επούλωσης ξεκινά αμέσως μόλις ένα τμήμα ενός ιστού του σώματος καταστρέφεται, λόγω τραυματισμού ή ασθένειας. Στην πραγματικότητα, δεν είναι πολλοί οι τύποι των ιστών που επουλώνονται πλήρως. Αυτή την ικανότητα έχουν, μεταξύ άλλων, τα οστά, το συκώτι, τα μικρά νεύρα και η επιδερμίδα. Στις περισσότερες περιπτώσεις, ο συνδετικός ιστός που σχηματίζεται κατά την επούλωση δε διαθέτει όλες τις ιδιότητες του αρχικού ιστού.
Σε μια συνηθισμένη πληγή στο δέρμα, τα αιμοφόρα αγγεία συστέλλονται αμέσως μετά τον τραυματισμό, ώστε να μην χαθεί πολύ αίμα. Ταυτόχρονα, το αίμα που έχει φτάσει στην επιφάνεια πήζει και σχηματίζεται ένα προστατευτικό κάκαδο.
Συχνά στην πληγή επικάθονται βακτήρια, τα οποία καταπολεμούνται από τα λευκά αιμοσφαίρια στη λεγόμενη φάση της φλεγμονής. Κάποιοι άλλοι τύποι λευκών αιμοσφαιρίων παράγουν επισωρεύσεις, οι οποίες κάνουν την πληγή να επουλωθεί. Στη φάση της κοκκίωσης του ιστού, το πρωτεϊνούχο κολλαγόνο αρχίζει να σχηματίζει νέες ίνες συνδετικού ιστού. Τέλος, στη φάση της επιθηλιοποίησης, ενισχύεται ο ιστός της ουλής, που στη συνέχεια συρρικνώνεται και αποκτά ανοιχτότερη απόχρωση.
Ο χρόνος επούλωσης μπορεί να παραταθεί λόγω γενικά κακής υγείας, ενώ το κάπνισμα επιβραδύνει επίσης τη διαδικασία.

ΣΥΜΠΕΡΑΣΜΑ
Το σώμα απομακρύνει τις ακαθαρσίες πριν από την αναδόμηση του ιστού.
Η πληγή αρχίζει να αιμορραγεί αμέσως μετά τον τραυματισμό του δέρματος.
Το αίμα ρέει από την πληγή και δημιουργεί μια εφελκίδα (κάκαδο).
Τα λευκά αιμοσφαίρια απομακρύνουν βακτήρια και ακαθαρσίες.
Ο ιστός αναδομείται κάτω από την εφελκίδα.
Ο συνδετικός ιστός έχει δημιουργηθεί και η εφελκίδα ξεκολλάει.

Τα πλοία που βυθίζονται παρασύρουν ανθρώπους;
 

Στις ταινίες βλέπουμε συχνά ότι η θάλασσα μαζί με τα πλοία που βυθίζονται ρουφάει και ανθρώπους. Πρόκειται για αλήθεια ή για μύθο;

Αν ποτέ κανείς βρεθεί στη θάλασσα κοντά σε ένα πλοίο που βυθίζεται, καλά θα κάνει να απομακρυνθεί όσο γίνεται πιο γρήγορα. Καθώς το πλοίο χάνεται κάτω από τα κύματα, το νερό που το περιέβαλλε ξεχύνεται ορμητικά, για να γεμίσει το κενό που δημιουργείται. Ωστόσο, δεν πρόκειται έτσι να βουλιάξει κανείς σε ιδιαίτερα μεγάλο βάθος, επειδή το επιφανειακό νερό δε βυθίζεται, ακόμη κι όταν ρέει από τα πλάγια προς την τρύπα. Υπάρχει, όμως, ένας άλλος μεγάλος κίνδυνος. Τα μεγάλα πλοία περιέχουν μεγάλους θύλακες με αέρα, ο οποίος, καθώς το πλοίο βουλιάζει, ανεβαίνει προς τα πάνω και «αραιώνει» το νερό. Κανονικά, ένας άνθρωπος μπορεί να κρατηθεί στην επιφάνεια με τη βοήθεια της άνωσης, η οποία είναι ανάλογη με την πυκνότητα του νερού. Οι πολλές φυσαλίδες, όμως, μειώνουν πολύ την πυκνότητα του νερού, και γι’ αυτό βυθιζόμαστε. Επιπλέον, μπορεί να αποσπαστούν αντικείμενα από το κατάστρωμα του πλοίου, να ανέβουν στην επιφάνεια με μεγάλη ταχύτητα και να χτυπήσουν τους ανθρώπους που κολυμπούν στο νερό.

Ωστόσο, δε χρειάζεται να απομακρυνθεί κανείς πολύ από το πλοίο, για να είναι ασφαλής. Ο Ολλανδός μηχανικός Reint Dallinga, τεχνικός διευθυντής στο Ολλανδικό Ίδρυμα Ερευνών Ναυσιπλοΐας (MARIN), εκτιμά ότι οι αναταράξεις που δημιουργεί ένα βυθιζόμενο πλοίο μπορούν να παρασύρουν ένα άτομο το οποίο βρίσκεται σε απόσταση που αντιστοιχεί στο μισό του πλάτους του καταστρώματος. Αυτό σημαίνει πως, αν το κατάστρωμα έχει πλάτος 30 μέτρα, η επικίνδυνη ζώνη για ένα ναυαγό που κολυμπάει στη θάλασσα έχει ακτίνα 15 μέτρων από το πλοίο.

Αυτό ισχύει όμως μόνο για μεγάλα πλοία. Σε πειράματα με μικρότερα σκάφη, αποδείχθηκε πως δεν υπάρχει κανένας κίνδυνος.

Ποιο αιλουροειδές έχει τη μεγαλύτερη εξάπλωση;
 

Τα διάφορα είδη αιλουροειδών έχουν τους δικούς τους βιοτόπους. Ποιο από αυτά, όμως, έχει τη μεγαλύτερη γεωγραφική εξάπλωση;

Τα αιλουροειδή έχουν, κατά κανόνα, πολύ συγκεκριμένες απαιτήσεις από το περιβάλλον όπου ζουν, γι’ αυτό και η εξάπλωση των περισσότερων ειδών είναι στενά συνδεδεμένη με την έκταση που καλύπτει το περιβάλλον το οποίο προτιμούν. Η αγριόγατα του Ιριομότε, για παράδειγμα, ζει μόνο στο ομώνυμο ιαπωνικό νησί, ενώ η λεοπάρδαλη συναντάται σε εκτεταμένες δασώδεις περιοχές της Αφρικής και της νότιας Ασίας. Το απόλυτο ρεκόρ εξάπλωσης και προσαρμοστικότητας έχει το αμερικανικό πούμα, το οποίο ζει σε όλα τα περιβάλλοντα από τον αρκτικό Καναδά, τις μεσοδυτικές πολιτείες των ΗΠΑ και τις ερήμους του Μεξικού μέχρι τους βάλτους της Φλόριντα, τα τροπικά δάση της Βραζιλίας, τις Άνδεις, τις ανοιχτές πεδιάδες (pampas) της Αργεντινής και τη Χιλή. Το πούμα δεν είναι επιλεκτικό σε ό,τι αφορά το είδος της τροφής του ή το βιότοπό του, γι’ αυτό και μπορεί και επιβιώνει σε πολλά και διαφορετικά περιβάλλοντα.

Τι είναι η κοσμολογική σταθερά;
 

Όταν ο Einstein διατύπωσε τη Θεωρία της Σχετικότητας, δημιούργησε μ’ αυτήν ένα μαθηματικό μοντέλο για όλο το σύμπαν. Θεώρησε ότι, με την εισαγωγή ενός νέου παράγοντα στις εξισώσεις, θα είχε ένα σύμπαν ταυτόχρονα στατικό –κάτι που πίστευαν τότε– και με πεπερασμένο όγκο. Αυτός ο παράγοντας ήταν η κοσμολογική σταθερά. Ωστόσο, το 1929, ο Hubble απέδειξε ότι το σύμπαν διαστέλλεται, και ο Einstein αργότερα δήλωσε ότι η κοσμολογική σταθερά ήταν το «σφάλμα της ζωής του». Όλως παραδόξως, η κοσμολογική σταθερά επανήλθε τα τελευταία χρόνια, για να ερμηνεύσει τη φαινομενικά επιταχυνόμενη διαστολή του σύμπαντος.

Πόσο ζυγίζει ο αέρας;
 

Ο ατμοσφαιρικός αέρας –όσο κι αν φαίνεται παράξενο– ζυγίζει περίπου 1,3 κιλό ανά κυβικό μέτρο σε κανονικές συνθήκες πίεσης και θερμοκρασίας. Η Γη περιβάλλεται από ένα στρώμα αέρα πάχους πολλών χιλιομέτρων, και κάθε τετραγωνικό εκατοστό στην επιφάνειά της σηκώνει βάρος ενός κιλού αέρα – αυτό που αποκαλούμε ατμοσφαιρική πίεση. Αυτό σημαίνει, με αυστηρά κριτήρια, ότι αν κρατήσουμε οριζόντιο ένα φύλλο χαρτί σχήματος Α4, επάνω του ασκείται πίεση από αέρα συνολικού βάρους 600 κιλών. Το ότι εμείς μπορούμε να σηκώνουμε το χαρτί χωρίς πρόβλημα οφείλεται στο γεγονός ότι η ατμοσφαιρική πίεση είναι η ίδια προς κάθε κατεύθυνση στο περιβάλλον, και έτσι είναι η ίδια τόσο στην επάνω όσο και στην κάτω επιφάνεια του χαρτιού. Έτσι, λοιπόν, τελικά σηκώνουμε στην πραγματικότητα μόνο το βάρος του ίδιου του χαρτιού, που είναι ελάχιστο.
Με τον ίδιο τρόπο, το σώμα μας, επειδή είναι προσαρμοσμένο στην ατμοσφαιρική πίεση, δεν συνθλίβεται από το βάρος των τεράστιων μαζών του ατμοσφαιρικού αέρα. Όταν όμως βρισκόμαστε σε μεγάλο υψόμετρο, η ατμοσφαιρική πίεση μειώνεται και χρειαζόμαστε χρόνο για να ρυθμίσουμε την πίεση στο σώμα μας. Αυτός είναι και ο λόγος που βουλώνουν τα αυτιά μας όταν πετάμε ή οδηγούμε σε ορεινές περιοχές.
Κανονικά, τα αισθητήρια του δέρματός μας θα έπρεπε να καταγράφουν την πίεση του αέρα. Επειδή όμως αυτή είναι σταθερή, οι υποδοχείς την έχουν συνηθίσει και το σήμα δε γίνεται αντιληπτό.

Πού είναι πιο επικίνδυνα να ζει κανείς;
 

Όταν γίνονται φυσικές καταστροφές, ακούμε συχνά να πλήττονται οι ίδιες περιοχές. Είναι πιο επικίνδυνο να ζει κανείς σε ορισμένες περιοχές της Γης συγκριτικά με άλλες;

Σε συνεργασία με την Παγκόσμια Τράπεζα, μια ομάδα επιστημόνων από το αμερικανικό Πανεπιστήμιο Κολούμπια χαρτογράφησε όλη τη Γη με κριτήριο τον κίνδυνο από φυσικές καταστροφές. Οι επιστήμονες χώρισαν τη Γη σε μικρότερες περιοχές και, με βάση τα δεδομένα των 20 τελευταίων ετών, μελέτησαν τον κίνδυνο για έξι διαφορετικά είδη φυσικών καταστροφών: κυκλώνες, ξηρασία, πλημμύρες, σεισμούς, ηφαιστειακές εκρήξεις και κατακρημνίσματα (βροχοπτώσεις, χιονοπτώσεις, χαλαζοπτώσεις).

Αποδείχθηκε ότι η πλέον επικίνδυνη περιοχή να ζει κανείς είναι η Ταϊβάν. Εκεί, 17 εκατομμύρια άνθρωποι ή το 73% του συνολικού πληθυσμού της χώρας κινδυνεύουν τουλάχιστον από τρία είδη φυσικών καταστροφών. Ειδικότερα, οι κυκλώνες, οι σεισμοί και οι πλημμύρες είναι στην Ταϊβάν συνηθισμένα φαινόμενα.

Περίπου το 1/5 της επιφάνειας της Γης απειλείται μονίμως από τουλάχιστον μία φυσική καταστροφή, και στην έκταση αυτή ζουν πάνω από τους μισούς κατοίκους του πλανήτη. Σύμφωνα με μια έκθεση του ΟΗΕ, περίπου 1,8 εκατομμύρια άνθρωποι έχουν πεθάνει λόγω φυσικών καταστροφών κατά τα τελευταία 20 χρόνια. Κατά μέσο όρο, πρόκειται για 247 θανάτους την ημέρα.

Οι επιστήμονες δε μελέτησαν μόνο τον κίνδυνο απώλειας ανθρώπινων ζωών, αλλά χαρτογράφησαν επίσης και το οικονομικό κόστος που επιφέρουν οι καταστροφές. Ο χάρτης αυτός δείχνει ότι η οικονομία πολλών ευρωπαϊκών χωρών κινδυνεύει από τις επιπτώσεις καταστροφών από πλημμύρες και ξηρασία, ή και τα δύο.

Τι είναι η αντιύλη;
 

Για το καθένα από τα βασικά σωματίδια της ύλης υπάρχει μια εκδοχή «καθρέφτης» ή αντισωματίδιο, στην οποία ορισμένες ιδιότητες, όπως το ηλεκτρικό φορτίο, είναι αντεστραμμένες.

Το κοινό ηλεκτρόνιο έχει αρνητικό φορτίο, ενώ το αντισωματίδιό του, το ποζιτρόνιο, έχει θετικό φορτίο. Τα αντισωματίδια δημιουργούνται μαζί με τα σωματίδια. Έτσι όποτε δημιουργείται το ένα πρέπει να προκύψει και το άλλο. Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να υπάρχει αρχική ενέργεια αρκετή για να σχηματιστεί η μάζα και των δύο. Ζεύγη σωματιδίου-αντισωματιδίου δημιουργούνται όταν λαμβάνουν χώρα συγκρούσεις σωματιδίων, των κοσμικών ακτίνων που συγκρούονται στην ατμόσφαιρα. Όταν ένα σωματίδιο συναντήσει το αντισωματίδιό του εξαφανίζονται και τα δύο. Έτσι προκαλείται μια έκρηξη καθαρής ενέργειας, διαδικασία που ονομάζεται εξαύλωση.

Έχουμε αναμνήσεις από την εμβρυακή μας ηλικία;
 

Η κλασική ψυχολογία τοποθετεί τις πρώτες μνήμες σε ηλικία περίπου τριών ετών. Ωστόσο πρόσφατες έρευνες καταδεικνύουν ότι ήδη από το πρώτο έτος ζωής ή από την προγεννητική περίοδο μπορεί να υπάρξουν μνήμες.

Κάποια παιδιά θυμούνται στιγμιότυπα από τη γέννησή τους. Δεδομένου ότι η ακοή αναπτύσσεται από τις πρώτες δεκαέξι εβδομάδες, είναι πιθανόν τα έμβρυα να μαθαίνουν τη μητρική τους γλώσσα πριν γεννηθούν, καθώς η φωνή της μητέρας κατευθύνεται προς τη μήτρα με ελάχιστη αλλοίωση. Έχει διαπιστωθεί ότι στις 27 εβδομάδες το κλάμα του μωρού περιέχει κάποια χαρακτηριστικά ομιλίας και ρυθμού καθώς και φωνητικά στοιχεία της μητέρας.

Τα βρέφη αντιλαμβάνονται τη συναισθηματική κατάσταση της μητέρας τους. Πειράματα στην Αυστραλία αποκάλυψαν ότι ακόμη και τα έμβρυα συμμετείχαν στη συναισθηματική φόρτιση της μητέρας τους η οποία παρακολουθούσεένα βίαιο απόσπασμα μιας ταινίας. Όταν τα μωρά, τριών μηνών πια, έβλεπαν το ίδιο απόσπασμα, το αναγνώριζαν από την προηγούμενη εμπειρία τους. Έρευνες σε χίλια μωρά καταθλιπτικών μητέρων κατά τη διάρκεια της κύησης κατέδειξαν ότι υπέφεραν από κατάθλιψη μόλις γεννήθηκαν.Το μήνυμα λοιπόν που προκύπτει από όλες αυτές τις έρευνες είναι ότι η μήτρα αποτελεί το πρώτο σχολείο μάθησης.

Γιατί πονάμε όταν αλλάζει ο καιρός;
 

Η αυξημένη ευαισθησία στις αλλαγές του καιρού ονομάζεται μετεωροαστάθεια και τα συναισθήματα λόγω των κλιματολογικών και καιρικών μεταβολών ονομάζονται μετεωροτροπικές αντιδράσεις.

Πιο ευαίσθητοι στις αλλαγές των καιρικών συνθηκών είναι όσοι έχουν ιστορικό τραυματισμού στο κρανίο ή άτομα που εμφάνισαν παθήσεις που εξασθένισαν το νευρικό τους σύστημα. Η μετεωροαστάθεια μπορεί να υπάρχει και εκ γενετής. Στη βασική ομάδα πασχόντων συγκαταλέγονται άτομα άνω των σαράντα ετών. Η εμφάνιση πονοκεφάλου και άλλων συμπτωμάτων οφείλεται σε βασικά στοιχεία του καιρού, κυρίως στη μεταβολή της ατμοσφαιρικής πίεσης, παρότι οι ημερήσιες διακυμάνσεις της είναι ασήμαντες και δεν δημιουργούν επιπτώσεις στον ανθρώπινο οργανισμό. Έχει παρατηρηθεί ότι μεταβολή 6-8 mm Hg στήλης προκαλεί σε ανθρώπους με αυξημένη ευαισθησία στην αλλαγή του καιρού αίσθημα βάρους στο κεφάλι, πονοκέφαλο και αλλαγή της διάθεσης. Σε αυτό υποβοηθούν και άλλοι παράγοντες όπως η μεταβολή της υγρασίας και της θερμοκρασίας του αέρα, η αλλαγή της δύναμης και της κατεύθυνσης του ανέμου, η νέφωση και η ταχύτητα με την οποία εκδηλώνονται οι μετεωρολογικές διακυμάνσεις. Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα μεταβολής του καιρού τόσο πιο συχνές και έκδηλες είναι οι μετεωροτροπικές αντιδράσεις.

Γιατί κάποιες ινδικές θεότητες αναπαριστώνται με πολλά χέρια;
 

Οι θεοί και οι θεές των Ινδών αναπαριστώνται με σειρά ιδιοτήτων και στολιδιών που τους χαρακτηρίζουν και τους διακρίνουν από τους υπόλοιπους.

Στον ινδουισμό, οι περισσότερες θεότητες εμφανίζονται με πολλά χέρια, γεγονός που συμβολίζει τις πολλαπλές ικανότητές τους. Κάθε χέρι αναφέρεται σε μία από αυτές τις δυνάμεις τους. Οι απεικονίσεις τους πάντως δεν περιορίζονται μόνο στα πολλαπλά χέρια. Χαρακτηριστικό του Βράχμα είναι ότι διαθέτει τέσσερα πρόσωπα, ενώ του Σίβα ότι έχει τρία μάτια. Η Ντούργκα απεικονίζεται με δέκα χέρια. Αφού ταπείνωσε με την τρίαινά της τον δαίμονα Μαχίσα, συμβολίζει τον θρίαμβο των θεών επί των δαιμόνων.

Τι συμβολίζει το μάτι που περικλείεται σε τρίγωνο;
 

Η εικόνα του ματιού, λόγω της σπουδαιότητάς του ως αισθητηρίου οργάνου, συμβολίζει για όλους σχεδόν τους λαούς το θείο μάτι που βλέπει τα πάντα. Στην αρχαιότητα το μάτι εμφανιζόταν συνήθως ως αναπαράσταση του θεού Ήλιου.

Στην Αγία Γραφή γίνεται λόγος για τον "οφθαλμό του Θεού", ο οποίος εκπροσωπεί την πανταχού παρουσία και παντογνωσία ("πανταχού παρών και τα πάντα πληρών"). Μετά την Αναγέννηση στη χριστιανική εικονογραφία το μάτι σχεδιάστηκε μέσα σε τρίγωνο ως ρητή αναφορά στο μυστήριο της Αγίας Τριάδας.

Το ισόπλευρο τρίγωνο είναι το αντίστοιχο γεωμετρικό σχήμα του αριθμού 3, που αντιπροσωπεύει την τελειότητα. Μέσα στο τρίγωνο εμφανιζόταν συχνά και το εβραϊκό όνομα του Θεού, Γιαχβέ ή J.H.W.H.

Το μάτι μέσα στο τρίγωνο εντάσσεται στη συνέχεια στη μασονική εικονογραφία. Οι μασόνοι τού αποδίδουν διττό συμβολισμό: σε φυσικό επίπεδο συμβολίζει τον Ήλιο και σε πνευματικό επίπεδο τον Μέγα Αρχιτέκτονα του σύμπαντος, τρόπος υποδήλωσης του Θεού. Η βάση του τριγώνου αναπαριστά τη Διάρκεια και οι πλευρές το Έρεβος και το Φως.

Τι θα συνέβαινε αν ο άξονας της Γης ήταν κατακόρυφος;
 

Ο άξονας της Γης έχει κλίση 23° και 27 λεπτά ως προς το επίπεδο πάνω στο οποίο ο πλανήτης μας διαγράφει την τροχιά του. Αν ήταν κατακόρυφος δε θα υπήρχαν οι εποχές, γιατί οι ηλιακές ακτίνες θα έπεφταν σε κάθε μέρος με την ίδια πάντα απόκλιση.

Άρα σε όλη τη Γη θα είχαμε εντελώς διαφορετικό κλίμα (από την ελληνική λέξη κλίμα = κλίση). Στον Ισημερινό οι μέρες θα ήταν πολύ καυτές, γιατί ο Ήλιος θα βρισκόταν πάντα στην κατακόρυφο, ενώ τα γεωγραφικά πλάτη που θα ήταν πιο κοντά στους πόλους θα είχαν θερμοκρασίες ακόμα πιο ψυχρές.

Η ζωή θα περιοριζόταν στις πιο εύκρατες ζώνες, οι οποίες όμως θα υφίσταντο πτώσεις θερμοκρασίας λιγότερο έντονες απ' αυτές που γνωρίζουμε. Επιπλέον θα είχαμε πάντα μέρες και νύχτες διάρκειας 12 ωρών, γιατί ο Ήλιος θα φώτιζε πάντα ακριβώς το μισό της γήινης σφαίρας.

Τι θα γινόταν αν η Γη σταματούσε;
 

Αν η Γη ξαφνικά σταματούσε να περιστρέφεται, όλα όσα βρίσκονται στην επιφάνειά της θα συνέχιζαν την πορεία τους όπως ακριβώς οι άνθρωποι και τα αντικείμενα μέσα σ' ένα αυτοκίνητο που προσκρούει σ' έναν τοίχο.

Οι άνθρωποι, τα ζώα, τα φυτά, τα σπίτια και τα θαλάσσια ρεύματα θα συνέχιζαν να κινούνται, ακολουθώντας την περιστροφική κίνηση της Γης, και μετά θα έπεφταν εκατοντάδες χιλιόμετρα μακριά. Αν κάποιοι επιβίωναν θα έπρεπε να αντιμετωπίσουν τους βίαιους ανέμους που θα δημιουργούνταν για τον ίδιο λόγο κοντά στην επιφάνεια της Γης και που μπροστά τους θα ωχριούσαν οι πιο καταστροφικές θύελλες.

Ένας απλός μαθηματικός υπολογισμός αρκεί. Εφόσον ο πλανήτης μας έχει ακτίνα 6.367 χμ. κι εκτελεί μια πλήρη περιστροφή γύρω από τον άξονά του μέσα σε 23 ώρες, 56 λεπτά και 4 δευτερόλεπτα, ένα αντικείμενο που βρίσκεται στον Ισημερινό διαγράφει μια περιστροφή με εφαπτομενική ταχύτητα 1.674 χμ./ώρα. Η ταχύτητα αυτή μειώνεται καθώς προχωράμε από τον Ισημερινό προς τους πόλους, όπου και γίνεται ίση με το μηδέν.

Στο δικό μας γεωγραφικό πλάτος, το οποίο είναι περίπου 40 μοίρες βόρειο, η εφαπτομενική ταχύτητα κυμαίνεται γύρω στα 940 χμ./ώρα. Με τόση ταχύτητα θα κινούμαστε τη στιγμή που ο πλανήτης μας θα σταματούσε.

Πόσο ποσοστό του εγκεφάλου μας χρησιμοποιούμε;
 

Σύμφωνα με έναν μύθο, χρησιμοποιούμε μόνο το 10% του εγκεφάλου μας. Το υπόλοιπο 90% παραμένει ανεκμετάλλευτο, γι’ αυτό απαιτούνται διάφορες μέθοδοι για να το ενεργοποιήσουμε.

Πάντως δεν είναι κοινά αποδεκτή η προέλευση του 10%. Ο Άινσταϊν, χωρίς να είναι ειδικός, είχε κάνει μια δήλωση η οποία, συνδυασμένη με τον δικό του βαθμό ευφυΐας, οδήγησε σε αυτόν τον μύθο. Έγκυρη πηγή θεωρείται ο Πιερ Φλουράν. Σε μελέτη του τον 19ο αιώνα υποστήριξε ότι πολλά σημεία του εγκεφάλου μας παραμένουν ανεκμετάλλευτα. Διάφορα πειράματα τη δεκαετία του 1930 κατέδειξαν ότι πολλά μέρη του εγκεφαλικού φλοιού δεν διεγείρονται από ηλεκτρικό ρεύμα, άρα κατατάσσονται στο ποσοστό που δεν χρησιμοποιείται. Ωστόσο δεν υφίστανται αδιάσειστα επιχειρήματα για το ποσοστό του εγκεφάλου που χρησιμοποιούμε. Υπάρχουν μόνο εκείνα τα στοιχεία που δείχνουν ότι το 10% ως ποσοστό χρήσης του εγκεφάλου είναι αστήρικτο επιστημονικά.

Ο εγκέφαλος αποτελείται από διάφορα μέρη το καθένα από τα οποία αναλαμβάνει μια διαφορετική λειτουργία. Έχει διαπιστωθεί ότι ο εξωτερικός φλοιός ευθύνεται για όλες τις ανώτερες διανοητικές μας λειτουργίες, δεν ενεργοποιείται όμως αυτόνομα, αποκομμένος από το υπόλοιπο τμήμα του εγκεφάλου. Γενικά, δεν μπορούμε να υπολογίσουμε το ποσοστό των λειτουργιών του.

Αν οι άνθρωποι δεν είχαν αντίχειρες, θα ήταν η πιο εξελιγμένη μορφή ζωής;
 

Είμαστε το πιο εξελιγμένο είδος σύμφωνα πάντα με τα δικά μας ανθρωποκεντρικά μέτρα.

Εντούτοις δεν αποτελούμε τους πιο πολυπληθείς οργανισμούς, αφού πολλά βακτήρια και ασπόνδυλα είδη υπερτερούν αριθμητικά. Επίσης δεν έχουμε τον μεγαλύτερο εγκέφαλο -οι φάλαινες κατατάσσονται πρώτες- ούτε ασκούμε την εντονότερη επιρροή πάνω στον πλανήτη – τα βακτήρια τροφοδοτούν με οξυγόνο την ατμόσφαιρα, παρόλο που χρειάστηκαν δισεκατομμύρια χρόνια για να το επιτύχουν.

Σύμφωνα με τα δικά μας περιορισμένα μέτρα, οφείλουμε την εξέλιξή μας σε τρεις βασικές προσαρμογές: τον μεγάλο εγκέφαλο, τη δύναμη του λόγου και τον αντικρούσιμο, δηλαδή εύκαμπτο, αντίχειρα. Ο τελευταίος δεν είναι απλώς κάποιο σημείο του σώματος που μεταλλάχθηκε ξαφνικά. Εξελίχθηκε σταδιακά χάρη στη χρήση των εργαλείων. Όλα τα θηλαστικά έχουν αντίχειρες λιγότερο ή περισσότερο αντικρούσιμους. Ο άνθρωπος δεν τους χρησιμοποιεί για να περπατά ή για να σκαρφαλώνει στα δέντρα, πράγμα που του επιτρέπει να εξελίσσεται περισσότερο. Αν δεν είχαμε εξελίξει τους αντίχειρές μας θα είχαμε παραμείνει είδος πιθήκου.

Γιατί το αλάτι διατηρεί το φαγητό, αλλά διαβρώνει το μέταλλο;
 

Τo αλάτι στο φαγητό ωθεί ορισμένες μορφές βακτηρίων να παραγάγουν οξύ, το οποίο έχει συντηρητικές ιδιότητες και εμποδίζει την ανάπτυξη άλλων μικροβίων.

Η οξύτητα προσθέτει γεύση. Με τη σειρά τους, τα διαβρωτικά προϊόντα μπορεί να είναι χλωριούχα οξείδια, όμως το αλάτι είναι χλωριούχο νάτριο. Ενώ λοιπόν τα οξείδια δημιουργούν μια προστατευτική μεμβράνη, το χλωριούχο νάτριο αφαιρεί τις επιφανειακές στρώσεις και διαβρώνει τα μέταλλα.

Πότε εφευρέθηκε η ατμομηχανή;
 

Η σωστή απάντηση είναι περί το 60 μετά Χριστόν! Εφευρέτης ο Ήρων ο Αλεξανδρεύς, μέγας μαθηματικός και γεωμέτρης της εποχής και μέγας δάσκαλος στη Βιβλιοθήκη της Αλεξανδρείας. Παρότι υπάρχουν ενδείξεις ότι με τον ατμό πειραματίστηκε και ο Αρχιμήδης, η πρώτη μηχανική κατασκευή με ατμό είναι του Ήρωνος. Η «αιολόσφαιρα» ή «ατμοστρόβιλος» χρησιμοποιούσε ατμό ως προωθητικό αέριο για να κάνει μια σφαίρα να περιστρέφεται. Δυστυχώς, ο Ήρων δεν κατάφερε να δει τις πιθανές εφαρμογές της ανακάλυψης του κι έτσι η «αιολόσφαιρα» θεωρήθηκε κάτι σαν πρωτότυπο παιχνίδι. Το απίστευτο είναι ότι ο σιδηρόδρομος -δηλαδή οι ράγες πάνω στις οποίες μπορεί να κινείται ένα όχημα- είχε εφευρεθεί αιώνες νωρίτερα από τον Περίανδρο τον Κορίνθιο! Ναι, ο τύραννος για τον οποίο κάτι έχετε μάθει στο σχολείο είχε δημιουργήσει τη «διολκό» στον -τότε- ισθμό της Κορίνθου, για να μεταφέρονται τα καράβια πάνω σε ράγες από τη μία άκρη του στην άλλη.

Ποιες ανθρώπινες κατασκευές φαίνονται από τη Σελήνη;
 

Καμία ανθρώπινη κατασκευή δεν είναι ορατή από το φεγγάρι, με γυμνό μάτι με το ζόρι διακρίνονται οι ήπειροι! Προσοχή, άλλο το Διάστημα και άλλο η Σελήνη. Το Διάστημα ξεκινάει στα 100 χιλιόμετρα από την επιφάνεια της Γης. Κι από εκεί πολλά ανθρώπινα επιτεύγματα είναι ορατά· πόλεις, δρόμοι... Η Σελήνη απέχει πάνω από 400.000 χιλιόμετρα! Και μην ακούτε τι λέει το «Trivial Pursuit», δεν υπάρχει καμία ενδιάμεση απόσταση απ' όπου να διακρίνεται μόνο το Σινικό Τείχος!

Από πότε κάνουμε καλοκαιρινές διακοπές;
 

Tόσο οι βασιλείς όσο και οι αριστοκράτες μετακινούνταν κάθε καλοκαίρι στις θερινές τους κατοικίες.

Το είδος του ταξιδιού στον ελεύθερο χρόνο την καλοκαιρινή περίοδο άρχισε να διαδίδεται στην μπουρζουαζία στα μέσα του 19ου αιώνα, όταν ο Βρετανός Τόμας Κουκ διοργάνωνε εκδρομές αποχής από το αλκοόλ. Οι υπόλοιποι έκαναν διακοπές μαζικά μόνο από τη στιγμή που άρχισαν να δίνουν άδεια στην εργατική τάξη. Η πρώτη σχετική νομική πράξη δημοσιεύτηκε επισήμως στη Γαλλία του 1936

Βλάπτει τον οργανισμό η υπερβολική κατανάλωση νερού; Πώς μπορούμε να ξεδιψάσουμε;
 

Το γάλα είναι πολύ θρεπτικό, εντελώς όμως ακατάλληλο για την ικανοποίηση της δίψας λόγω της μεγάλης περιεκτικότητάς του σε πρωτεΐνη. Δεν απορροφάται καλά επειδή παραμένει στον γαστρεντερικό σωλήνα, δεν περνά στην κυκλοφορία και απορροφά νερό. Αεριούχα ποτά όπως η σόδα ή το ανθρακούχο νερό βοηθούν στην καλύτερη διήθηση ουσιών από τα νεφρά ιδιαίτερα σε άτομα με πέτρα ή με υψηλά ποσοστά ουρικού οξέος. Ο καφές και το αλκοόλ πρέπει να αποφεύγονται διότι προκαλούν αυξημένη ούρηση, η οποία αφαιρεί τα επιπλέον υγρά από τον οργανισμό. Τα τελευταία υπερδιεγείρουν τους ιδρωτοποιούς αδένες, με αποτέλεσμα τη μεγαλύτερη αποβολή ιδρώτα. Τα αναψυκτικά, τα ενεργειακά ποτά και τα ροφήματα με καφεΐνη δεν έχουν θρεπτική αξία, μειώνουν την απορρόφηση θρεπτικών συστατικών όπως ο σίδηρος, το ασβέστιο, ο χαλκός και το μαγνήσιο και εντείνουν τη δίψα. Αυτή γίνεται εντονότερη με την κατανάλωση αλμυρών, καπνιστών, κονσερβοποιημένων τροφίμων και μπαχαρικών. Σε καμία περίπτωση δεν πρέπει να αμελούμε να πίνουμε νερό, αφού είναι το βασικό στοιχείο για μια σωστή και ισορροπημένη διατροφή και αποτελεί κινητήριο δύναμη για τον οργανισμό μας.

focusmag.gr

Μπορεί η αιολική ενέργεια να καλύψει όλες τις ενεργειακές μας ανάγκες στη Γη;
 

Ακούμε ότι η αιολική ενέργεια μπορεί να αντικαταστήσει τα ορυκτά καύσιμα. Πόσο μεγάλες είναι, αλήθεια, οι δυνατότητες της αιολικής ενέργειας;

Οι άνεμοι που φυσάνε ανά τον κόσμο αρκούν με το παραπάνω για να καλύψουν τις ανάγκες παγκοσμίως. Πρόσφατα, μια ομάδα Ολλανδών επιστημόνων στο Πανεπιστήμιο της Ουτρέχτης έκανε τη μέχρι στιγμής ακριβέστερη έρευνα για τις δυνατότητες της αιολικής ενέργειας. Οι επιστήμονες χώρισαν τη γη σε 66.000 περιοχές και υπολόγισαν το αιολικό δυναμικό της καθεμίας. Στην έρευνα δεν έλαβαν υπόψη τους τις πόλεις, τις λίμνες, τα βουνά, καθώς και τα εθνικά πάρκα. Αποδείχτηκε ότι το 20% της γης έχει αρκετό άνεμο για εκμετάλλευση. Το συνολικό δυναμικό ανέρχεται σε 96 petawatt/ώρα, κάτι που αρκεί για να καλύψει περίπου 6 φορές την παγκόσμια ενεργειακή κατανάλωση ετησίως. Σε ορισμένες περιοχές όπως ο Καναδάς, το δυναμικό πάνω από 30 φορές υψηλότερο από την ετήσια κατανάλωση, αλλά ακόμη και στη Δυτική Ευρώπη ο άνεμος αρκεί για να προσφέρει τη διπλάσια από την απαιτούμενη ενέργεια. Η τεχνολογία για την εκμετάλλευση της αιολικής ενέργειας υπάρχει ήδη σήμερα, αλλά το κόστος για να κατασκευάσουμε και να συντηρήσουμε έναν ικανοποιητικό αριθμό πάρκων αιολικής ενέργειας θα ήταν αρκετά υψηλό. Αν θέλαμε να εκμεταλλευτούμε όλο το παγκόσμιο δυναμικό, το ηλεκτρικό ρεύμα θα κόστιζε 25 φορές περισσότερο απ’ όσο κοστίζει σήμερα. Αν αρκούμασταν να καλύψουμε τη σημερινή κατανάλωση με αιολική ενέργεια, το κόστος θα ήταν πιο προσιτό: μόνο το διπλό σε σχέση με το σημερινό. Η έκταση που θα κάλυπταν τότε τα αιολικά πάρκα θα ήταν ίση με την έκταση της Σαουδικής Αραβίας.

Ποιος ανακάλυψε το απόλυτο μηδέν;
 

Πώς κατέληξε ο Κέλβιν στο συμπέρασμα ότι το απόλυτο μηδέν βρίσκεται στους 273,15 βαθμούς υπό το μηδέν;
Η δόξα για τον προσδιορισμό του απόλυτου μηδενός ανήκει στο Βρετανό φυσικό William Thomson (1824-1907), πιο γνωστό ως λόρδο Kelvin, ο οποίος το 1848 πρότεινε τη θέσπιση μιας απόλυτης θερμοκρασιακής κλίμακας, στην οποία οι 0 βαθμοί ταυτίζονται με το απόλυτο μηδέν και αντιστοιχούν στους -273,15 βαθμούς Κελσίου. Ωστόσο, ήδη από το 1699, ο Γάλλος φυσικός Guillaume Amontons είχε διαπιστώσει μια γραμμική εξάρτηση ανάμεσα στη θερμοκρασία ενός σταθερού όγκου αερίου και την πίεσή του, και τέσσερα χρόνια αργότερα βρέθηκε πολύ κοντά στο συμπέρασμα ότι σε πάρα πολύ χαμηλές θερμοκρασίες η πίεση θα ελαχιστοποιούνταν. Το 1787, ένας άλλος Γάλλος φυσικός, ο Jacques Alexandre Cesar Charles, ανακάλυψε ότι, για συγκεκριμένη ποσότητα αερίου υπό συγκεκριμένη πίεση, ο όγκος του αερίου είναι ανάλογος της θερμοκρασίας του. Έτσι, ο όγκος ενός αερίου μειώνεται κατά 1/273 για κάθε βαθμό που η θερμοκρασία πέφτει κάτω από τους 0 βαθμούς Κελσίου, πράγμα που σημαίνει ότι μειώνεται στο ελάχιστο στους -2730C. Ωστόσο, αυτός που διατύπωσε την ορθή ερμηνεία του φαινόμενου ήταν ο λόρδος Kelvin, ο οποίος πίστευε ότι η θερμότητα είναι ένα είδος εσωτερικής κινητικής ενέργειας των ατόμων του αερίου και ότι όσο μειώνεται η θερμοκρασία τόσο επιβραδύνεται και η κίνηση των ατόμων. Γι’ αυτό και το απόλυτο μηδέν μπορεί να περιγραφεί ως μια κατάσταση όπου αυτές οι κινήσεις των ατόμων της ύλης σταματούν – αν και σύμφωνα με τους νόμους της θερμοδυναμικής είναι αδύνατον να φτάσουμε στο απόλυτο μηδέν.

scienceillustrated.gr

Περιττεύουν κάποια μέρη του ανθρώπινου σώματος;
 

Υπάρχουν κάποια μέρη του σώματός μας που μας είναι άχρηστα;

Η κατασκευή του ανθρώπινου σώματος είναι εξαιρετικά λειτουργική. Είναι, όμως, γεγονός ότι πολλά μέρη του σώματός μας, μέσα από τη διαδικασία της εξέλιξης, έχουν καταστεί περιττά. Ο Κάρολος Δαρβίνος ανέφερε, μεταξύ άλλων, τους φρονιμίτες, την τριχοφυΐα του σώματος και τους κοκκυγικούς σπονδύλους, στα οποία θεμελίωσε την υπόθεση ότι οι πρόγονοι του ανθρώπου ήταν χορτοφάγα όντα που διέθεταν πλούσιο τρίχωμα και ουρά. Από τους προγόνους μας έχουμε, επίσης, κληρονομήσει κάποιους μυς που θα ήταν πολύ χρήσιμοι αν περπατούσαμε με τα τέσσερα ή αν σκαρφαλώναμε στα δέντρα. Ταυτόχρονα, σύγχρονες γενετικές έρευνες έδειξαν ότι στο DNA μας υπάρχουν υπολείμματα γονιδίων τα οποία δεν είναι πια ενεργά. Η γενετική έρευνα επισημαίνει, επιπλέον, ότι καταγόμαστε από ζώα με πολύ καλύτερη όσφρηση από τη δική μας. Μερικά άλλα παράδοξα του σώματός μας, όπως οι θηλές στο στήθος των ανδρών, σχετίζονται με τον τρόπο ανάπτυξης του εμβρύου στη μήτρα. Κατά τις πρώτες έξι εβδομάδες της κύησης, και τα δύο φύλα αναπτύσσονται με τον ίδιο τρόπο. Αρχικά σχηματίζεται ένα πρόπλασμα γεννητικών οργάνων, μια κοινή καταβολή, η οποία στη συνέχεια εξελίσσεται εμφανίζοντας τα αρσενικά ή τα θηλυκά χαρακτηριστικά. Για το λόγο αυτό, οι άντρες έχουν μια μικρή δομή που αντιστοιχεί στη γυναικεία μήτρα, ενώ οι γυναίκες έχουν ινώδεις σωλήνες κοντά στις ωοθήκες, που αντιστοιχούν στους σπερματικούς πόρους των ανδρών.

scienceillustrated.gr