Δεν συνοδεύτηκε από επιτυχία η προσπάθεια του υπουργείου Παιδείας να αποκτήσει τη συλλογή ιστορικών εγγράφων του αγωνιστή της Επανάστασης του 1821 Στ.Λεβίδη, που περιλάμβανε 120 έγγραφα των ετών από το 1823 έως το 1862.Όπως ανακοίνωσε το Υπουργείο Παιδείας, «η δημοπρασία διεξήχθη στο Μόναχο, από τον Οίκο Hermann Historica, και πριν από αυτή η υπουργός Παιδείας Μ.Γιαννάκου είχε συστήσει επιτροπή εμπειρογνωμόνων από θεσμικούς φορείς της Πολιτείας, η οποία, αφού εξέτασε και αποφάνθηκε θετικά για τη γνησιότητα των εγγράφων, αποτίμησε την αξία της συλλογής έως 40.000 ευρώ, διπλάσια από την τιμή εκκίνησης του οίκου».
Κατά τη διαδικασία της δημοπρασίας, η ελληνική αντιπροσωπεία αντιμετώπισε ως πλειοδότη άγνωστο άτομο, το οποίο συμμετείχε μέσω τηλεφώνου, ανεβάζοντας την τιμή του δημοπρατούμενου αρχειακού υλικού με «χτυπήματα» της τάξης των 5.000 ευρώ έκαστο. «Το αποτέλεσμα» σημειώνει το υπουργείο, «ήταν σε πολύ σύντομο χρονικό διάστημα η τιμή να ανέλθει στις 105.000 ευρώ, με εμφανή τάση της συνεχούς αύξησης του ποσού».
Η ελληνική αντιπροσωπεία εκτίμησε αυτομάτως ότι η τελευταία αντιπροσφορά των 105.000 ευρώ, στην οποία προστίθεται και η προμήθεια του οίκου, ύψους 23%, ανέβαζε τελικά το ποσό στις 125.000 ευρώ, ήταν ήδη υπερβολικά υψηλή και σε πλήρη αναντιστοιχία με την πραγματική αξία της συλλογής.
«Η τελική ελληνική προσφορά, ανερχόμενη στο τριπλάσιο της πραγματικής αξίας της συλλογής, δηλαδή στο ποσό των 125.000 ευρώ, υπογραμμίζει την αταλάντευτη βούληση της Πολιτείας, που εκφράσθηκε μέσα από τους εκπροσώπους της, για την απόκτηση της εν λόγω αρχειακής συλλογής» αναφέρεται ακόμη στην ανακοίνωση του υπουργείου.
Και η ανακοίνωση καταλήγει: «Ο πλειοδότης παραμένει άγνωστος, αφού ο Οίκος Hermann Historica δεν ανακοίνωσε το όνομά του. Ωστόσο, σύμφωνα με πληροφορίες που συνέλεξε εκ των υστέρων η ελληνική αντιπροσωπεία, ο πλειοδότης ήταν 'Ελληνας και έλαβε τηλεφωνικά μέρος στη δημοπρασία από περιοχή εκτός Αθηνών».
»Αν αυτό αληθεύει, η ελληνική αντιπροσωπεία εκφράζει τη βαθιά πικρία της, διότι ο Έλληνας πλειοδότης και σημερινός κάτοχος της αρχειακής συλλογής αντιπαρατέθηκε, για λόγους 'συλλεκτικής λογικής' σε θεσμούς της Πολιτείας και στους μόνους, κατά νόμο, αρμόδιους φορείς για τη συγκέντρωση, διάσωση, φύλαξη, συντήρηση, ταξινόμηση και διάθεση στην έρευνα του αρχειακού πλούτου της χώρας και της ιστορικής και πολιτισμικής μας κληρονομιάς, όπως είναι τα Γενικά Αρχεία του Κράτους».