[Xavier]

Ανθρωποι εμπιστοσύνης

Κάθε λαός έχει χαρακτηριστικά που έχουν δοκιμαστεί και αντέξει στο χρόνο. Στην πορεία τα χαρακτηριστικά αυτά γίνονται τα «σημάδια» του, με τα οποία «ταξιδεύει» στον υπόλοιπο κόσμο, και στα οποία ανατρέχει οποιοσδήποτε θέλει να τον «ακτινογραφήσει». Κάποια από αυτά –η αλήθεια να λέγεται- είναι στερεοτυπίες, χοντροκομμένες παπαριές που εκπορεύονται από τη ζήλια των άλλων. Υπάρχουν κι άλλα όμως, που είναι τόσο αληθινά και τόσο σαφή όσο ένα μαχαίρι στο λαιμό.

Για παράδειγμα, αν υπάρχει ένα πράγμα για το οποίο δεν μπορείς να κατηγορήσεις τους Άγγλους είναι η ακρίβεια στα ραντεβού τους. Το αντίστοιχο προτέρημα των Πολωνών (και δη των ποδοσφαιριστών) είναι η τιμιότητα. Τιμιότητα αγνή, ανεπιτήδευτη, ατελείωτη, γνήσια, που τρέχει από τα μπατζάκια τους αδιακρίτως παραλήπτη. Μια τιμιότητα ανεπανάληπτη και αφοπλιστική, γενναιόδωρο κομμάτι της οποίας έχει κατατεθεί στα ελληνικά γήπεδα. Πάνω σ’ αυτό το παχύ και αδιαπέραστο στρώμα τιμιότητας έρχεται –κατά τις φήμες- να προστεθεί αυτή του 31χρονου αριστερού χαφ Γιάτσεκ Κρζινόβεκ.

Αν ο Ολυμπιακός ολοκληρώσει με επιτυχία τη μεταγραφή, ο διεθνής Πολωνός δε θα κάνει τίποτα περισσότερο ή λιγότερο από το να κοσμήσει με την παρουσία του τη λίστα που έχουμε εδώ και χρόνια πλάσει στο μυαλό μας. Αυτή, στην οποία ψάχνουμε κατά καιρούς να εμπιστευθούμε σε κάποιον ό,τι πολυτιμότερο έχουμε - και καταλήγουμε πάντα να το εναποθέτουμε στα χέρια ενός Πολωνού (σ.σ. εξαιρούνται ο Βαζέχα ως ο εφευρέτης του «τιμιόμετρου», ο Σιμπνιέφσκι λόγω «βίδας» και ο Ολιζαντέμπε για προφανείς λόγους), γιατί μόνο σ’ αυτά ξέρουμε ότι είναι απολύτως ασφαλές. Γιατί η ζωή μας έχει διδάξει ότι αν…

Εμπιστευθούμε τη μικρή μας αδερφή στα τίμια χέρια του Μίχαλ Ζεβλάκοφ, αυτός θα: Παρατήσει προπονήσεις και αγώνες για να την προσέχει σαν τα μάτια του. Αν, δε, είναι σε ηλικία γάμου θα ψάξει με όλες του τις δυνάμεις να της «βρει ένα καλό παλικάρι» κι αν -στη χειρότερη- αυτό δε βρεθεί, θα την παντρευτεί ο ίδιος για να μη μας κακοκαρδίσει.

Εμπιστευθούμε όλες μας τις τραπεζικές καταθέσεις στα τίμια χέρια του Μίροσλαβ Σνάουτσνερ, αυτός θα: Τις κάνει μασούρι και θα τις φυλάει καλύτερα κι απ’ ότι η λέαινα τα μικρά της. Παράλληλα θα ξεκοκαλίζει τις οικονομικές εφημερίδες, θα κάνει «κονέ» με δικούς του ανθρώπους που έχουν επενδυτικές γνώσεις και την κατάλληλη στιγμή θα κάνει την κίνηση μέσω της οποίας θα τις διπλασιάσει. Κι όλα αυτά χωρίς να ζητήσει φράγκο, εννοείται.

Εμπιστευθούμε τα κλειδιά του καινούριου μας αυτοκινήτου στα τίμια χέρια του Γιόζεφ Βάντσικ, αυτός θα: Το πλύνει (δύο χέρια), θα το κερώσει, θα του βάλει ειδικό γυαλιστικό και αρωματικό στο εσωτερικό. Στα καπάκια θα το πάει μια χαλαρή βόλτα (στην επιστροφή θα φουλάρει το ντεπόζιτο) κι αν τυχόν αντιληφθεί ότι κάτι δεν πηγαίνει καλά θα το πάει με τα χεράκια του στο συνεργείο.

Εμπιστευθούμε τη συλλογή μας με cd και συλλεκτικά βινύλια στα τίμια χέρια του Μίροσλαβ Οκόνσκι, αυτός θα: Τα ταξινομήσει ανά είδος, συγκρότημα και χρονιά. Θα τα κοιτάξει ένα προς ένα για τυχόν γρατσουνιές και μετά θα τα σκουπίσει με μαλακό πανί πριν μας τα επιστρέψει, επαινώντας μας για το γούστο μας.

Το ίδιο ακριβώς θα έκαναν με οτιδήποτε δικό μας οι Καζιμιέρσκι, Πις, Κουκιέλκα, Κούκλα, Γιουσκόβιακ, Μίετσελ, Γκμοχ, Κούζμπα, Μάλαρτζ, Κμίετσικ, Μπικόφσκι, Άνταμτσικ, ακόμα κι ο Μιελκάρσκι. Γιατί αυτοί είναι οι Πολωνοί και δεν αλλάζουν:
Τίμιοι σαν πρόσκοποι και αξιόπιστοι σαν Lada σε λασπωμένο, επαρχιακό δρόμο.


Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr