[Xavier]

Ερχεται η Δευτέρα Παρουσία

Το είπαν οι γέροντες, το επιβεβαίωσε ο Λιακόπουλος, το δείχνουν ξεκάθαρα τα σημάδια των καιρών. Κι όποιος δεν τα βλέπει, συγνώμη κιόλας, αλλά χάνει το ρεζερβέ τραπεζάκι στην βασιλεία των ποδοσφαιρικών ουρανών.

Η ατράνταχτη απόδειξη των κοσμογονικών αλλαγών που είναι ontheway, είναι ο φθινοπωρινός Ολυμπιακός. Η ομάδα της οποίας η εικόνα έχει αλλάξει άρδην από τις αρχές του Σεπτεμβρίου μέχρι τα τέλη του Οκτώβρη. Γίνονται ποτέ αυτά τα πράγματα; Αμέ, αρκεί να έχεις τα μάτια ανοικτά για να δεις τα επτά σημάδια της «Αποκάλυψης»:

ΣΗΜΑΔΙ 1 – Το αποτέλεσμα
Όχι μόνο έγινε το πρώτο «διπλό» στο Τσάμπιονς Λιγκ, όχι μόνο έγινε με εμφατικό τρόπο, αλλά ακολουθήθηκε από μία ακόμα πιο συγκλονιστική εμφάνιση στη Μαδρίτη – έστω κι αν αυτή συνοδεύτηκε από «τιμητική» ήττα.

ΣΗΜΑΔΙ 2 – Η «κάθαρση»
Η «κηλίδα» του 7-0 που βάραινε τις πλάτες του και αποτελούσε το μόνιμο άλλοθι και τη σταθερή αφορμή για καυλάντισμα από τους αντιπάλους του, μεταφέρθηκε κατά το ήμισυ στις πλάτες των δύσμοιρων Τσέχων της Σλάβια Πράγας (οι οποίοι, bytheway, μας πρόσφεραν μία από τις συγκλονιστικότερες σκηνές όλων των εποχών όταν –μετά το τέλος του αγώνα στο Emirates- γονάτισαν ομαδικά μπροστά στους φιλάθλους τους, ζητώντας με το δικό τους τρόπο «συγνώμη» για την εμφάνισή τους).

ΣΗΜΑΔΙ 3 – Οπροπονητής
Είναι ο Τάκης Λεμονής ο Αντίχριστος; Ο «προπονητής του Κωστέα-Γείτονα» κατάφερε σε λιγότερους από δύο μήνες, όχι μόνο να αναρριχηθεί από τον πάτο του βαρελιού της γκρίνιας και της αμφισβήτησης, αλλά να παρουσιάσει μια ομάδα ομοιογενή, αποφασισμένη, τακτικά προετοιμασμένη και, κυρίως με mentalité «κωλοπετσωμένη» και ευρωπαϊκά συνειδητοποιημένη. Μια ομάδα της οποίας η ψυχολογία άλλαξε και ταυτοχρόνως ανακάλυψε το σημαντικότερο: ότι όταν το συναισθηματικό κίνητρο για νίκες και διακρίσεις έχει μία πρακτική βάση για να σταθεί και να πατήσει, η υλοποίησή τους είναι πλέον κοντά.

ΣΗΜΑΔΙ 4 – Ο τερματοφύλακας
Στον Αντώνη Νικοπολίδη έχει μάλλον πιστωθεί μικρότερο κομμάτι από αυτό που πραγματικά του αναλογεί, για τα όσα έχει πετύχει ο ΟΣΦΠ μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα, ο 36χρονος «κίπερ» έχει λειτουργήσει μέχρι στιγμής όχι μόνο ως «κυματοθραύστης» των αντιπάλων επιθέσεων, αλλά σαν την οπισθοφυλακή στο στρατό: Είναι σημαντικό γι’ αυτούς που μάχονται στην πρώτη γραμμή της μάχης, να ξέρουν ότι πίσω τους υπάρχει φαγητό, νερό και εκπαιδευμένοι τραυματιοφορείς για να τους περιθάλψουν όταν τους χρειαστούν.

ΣΗΜΑΔΙ 5 – Της αμύνης τα παιδιά
Οι «πολυθεσίτες» που τόσο κριτικαρίστηκαν για την (ενδεχόμενη) έλλειψη συντονισμού και «δεσίματος» αίφνης έχουν γίνει «αξιόπιστοι». Με primusinterparesτον Παρασκευά Άντζα που είναι ταυτοχρόνως επιστάτης και κλειδοκράτορας της οπισθοφυλακής, να εφαρμόζει με μεγάλη συνέπεια το «ψεκάστε-σκουπίστε-τελειώσατε» σε ό,τι κινείται στο χώρο ευθύνης του, τον Ζούλιο Σέζαρ να έχει σταματήσει τη «μίρλα» και να πιάνει τα περσινά, υψηλά στάνταρ του, τον Ραούλ Μπράβο να εγκλιματίζεται σιγά-σιγά (με αδυναμία του το να βγάζει οφσάιντ τον αντίπαλο), τον Τοροσίδη και τον Πατσατζόγλου να απέχουν ένα «κλικ» από το να χαρακτηριστούν «κορυφαίοι fullback». Μέχρι κι ο Ντιντιέ Ντομί φαίνεται καλός (κι αυτό χωρίς να έχουμε πάρει παραισθησιογόνα)!

ΣΗΜΑΔΙ 6 – Το κέντρο
Το ιδανικό «4» των ποδοσφαιρικών εγχειριδίων. Δύο αμυντικά χαφ, ο ένας αφοσιωμένος στα ανασταλτικά του καθήκοντα (Λεντέσμα), ο άλλος με εξαιρετικές αμυντικές αρετές, αλλά ικανός να βοηθήσει και επιθετικά, είτε σκοράροντας είτε πασάροντας (Στολτίδης), ο δεξιός χαφ άρτιος τεχνικά, με εξαιρετικής ακριβείας σέντρα, αποτελεσματική κοφτή ντρίμπλα και επαφή με τα δίχτυα (Γκαλέτι) και ο αριστερός χαφ με όλα τα προηγούμενα, συν την αρχηγική «στόφα» (Τζόρτζεβιτς). Όταν όλοι αυτοί λειτουργούν αρμονικά, δε χρειάζεται καν η μπαγκέτα του μαέστρου για να τους καθοδηγήσει ή «να κρατήσει το μέτρο». Όνειρο!

ΣΗΜΑΔΙ 7 – Η επίθεση
Τα ετερόκλητα χαρακτηριστικά των βασικών κυνηγών του Ολυμπιακού αποδείχτηκαν και το μεγάλο του ατού μέχρι τώρα. Κι αυτό γιατί η ταχύτητα και η «αναρχία» του Λούα-Λούα αποδεδειγμένα συμπληρώνονται αντί να ακυρώνονται από το εκτόπισμα, το καταπληκτικό timing στις μονομαχίες και την ικανότητα στο τελείωμα των φάσεων, που «κουβαλάει» μαζί του ο Κοβάσεβιτς. Όταν προς όφελος της ομάδας μπουν στο κλίμα της κι ο Νούνιες με τον Μήτρογλου (μόλις δηλαδή παίξουν λίγο κι αρχίσουν να σκοράρουν, για να νιώθουν κι αυτοί πρωταγωνιστές και όχι «συμπλήρωμα») μοιραία θα συμβεί αυτό που ήδη αχνοφαίνεται στον ορίζοντα: η ποδοσφαιρική καλαισθησία θα σφιχταγκαλιαστεί με την αποτελεσματικότητα.




Κώστας Βαϊμάκης και Γιάννης Τσαούσης

http://www.sportnet.gr