Καρκίνος : Αυξάνονται αυτοί που γιατρεύονται..

[depoina]

Περίπου επτά στους δέκα ανθρώπους με καρκίνο ζουν σήμερα φυσιολογικά και για πολλά χρόνια, σε σύγκριση με τους τέσσερις στους δέκα που επιβίωναν από τη νόσο πριν από μερικές δεκαετίες.

Η πενταετής επιβίωση από τον καρκίνο στις ανεπτυγμένες χώρες (χώρες Ευρωπαϊκής Ένωσης και Βόρειας Αμερικής) έχει αυξηθεί από 40% τη δεκαετία του 1960 σε 50% περίπου το 1975, 54% το 1985 και σε πάνω από 60% κατά τη δεκαετία που ζούμε.

«Από τις πιο σημαντικές αυξήσεις στην επιβίωση, αναφέρω την αύξηση της επιβίωσης σε περίπτωση καρκίνου του όρχεος, που χτυπά νέους άνδρες, η οποία έχει ξεπεράσει το 90%», τονίζει ο κ. Δημόπουλος. «Σημαντική αύξηση στην επιβίωση έχει διαπιστωθεί στους αρρώστους που πάσχουν από λέμφωμα. Τα πιο πρόσφατα δεδομένα δείχνουν, επίσης, ότι πάνω από το 80% των γυναικών με διάγνωση καρκίνου του μαστού θα επιβιώσουν χωρίς υποτροπή της νόσου για περισσότερο από πέντε χρόνια. Επίσης, συνολικά περισσότερο από το 75% των αρρώστων με μελάνωμα δέρματος, νόσο του Χότζκιν, καρκίνο της ουροδόχου κύστης, καρκίνο του τραχήλου της μήτρας, του θυρεοειδούς, της μήτρας και του προστάτη, θα επιβιώσουν τουλάχιστον πέντε χρόνια ή και περισσότερα».

Ο χρόνος επιβίωσης αλλάζει, πάντως, εντυπωσιακά από τη μία μορφή καρκίνου στην άλλη. Σχετίζεται με την πρωτοπαθή εστία και κυμαίνεται από περίπου 4% για τον καρκίνο του παγκρέατος σε 97% στον καρκίνο του θυρεοειδούς. «Σε ορισμένους καρκίνους, η βελτίωση είναι μεγάλη: Στα παιδιά με καρκίνο, η θνητότητα ήταν πριν από τριάντα χρόνια 70%, ενώ σήμερα το 70% επιζούν», τονίζει ο καθηγητής Χειρουργικής του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Βασίλης Γολεμάτης. «Ειδικά στη χειρουργική, η επιβίωση από τον καρκίνο βελτιώθηκε από 30% το 1950 σε 45% το 1980 και σε 55% το 1995».

Ο καρκίνος του μαστού είναι ένα πολύ αισιόδοξο παράδειγμα προόδου: «Χαρακτηριστικά αναφέρουμε ότι για τον Καναδά ασθενείς οι οποίες διαγνώσθηκαν με καρκίνο του μαστού την περίοδο 1976-1980 παρουσίαζαν 10ετή επιβίωση 73%, ενώ ασθενείς που διαγνώσθηκαν κατά την περίοδο 1991-1995 παρουσίαζαν επιβίωση 81%», μας πληροφορεί ο χειρουργός-ογκολόγος κ. Γιάννης Κακλαμάνος. «Τα ποσοστά αυτά επιβεβαιώνονται με στατιστικές μελέτες τόσο στην Ευρωπαϊκή Ένωση όσο και στις ΗΠΑ».

Άλλες μορφές καρκίνου, όμως, όπως του ήπατος, του παγκρέατος, του οισοφάγου και του πνεύμονος, αν και έχουν σήμερα καλύτερη πρόγνωση, παραμένουν με χαμηλά ποσοστά επιβίωσης.

«Δυστυχώς, παρά τη βελτίωση στην επιβίωση σε πολλές μορφές καρκίνου, κάποιοι άλλοι, όπως ο καρκίνος του παγκρέατος, συνεχίζουν να έχουν πολύ κακή πρόγνωση, λόγω κυρίως ανθεκτικότητας των όγκων», λέει ο κ. Δημόπουλος. «Είναι επιτακτική ανάγκη για περαιτέρω ερευνητική προσπάθεια, ώστε να βρεθεί κάποια αποτελεσματική θεραπεία».

Τα ποσοστά της Ελλάδας
Τα ποσοστά των ΗΠΑ, όμως, ή των βορειοευρωπαϊκών χωρών είναι τα ίδια με αυτά της Ελλάδας;
«Δυστυχώς, στην Ελλάδα δεν έχουμε αντίστοιχα στατιστικά στοιχεία», λέει η αναπληρώτρια καθηγήτρια Επιδημιολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών κ. Παγώνα Λάγιου. «Θεωρούμε, όμως, ότι η Ελλάδα συγκαταλέγεται στις χώρες του δυτικού κόσμου και έχει σήμερα περίπου τα ίδια ποσοστά επιβίωσης με τις χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης και τις ΗΠΑ».

Και ο κ. Δημόπουλος διαβεβαιώνει ότι, «σύμφωνα με τα δεδομένα του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας, η Ελλάδα, συγκριτικά με άλλες χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης, έχει αντίστοιχα ποσοστά επιβίωσης. Είναι σημαντικό ότι στη χώρα μας διενεργούνται τα τελευταία χρόνια κλινικές μελέτες, που ελέγχουν την αποτελεσματικότητα των αντινεοπλασματικών φαρμάκων».
Υπάρχει, όμως, και η διαφορετική άποψη.

«Συγκεκριμένα για τον καρκίνο του μαστού, χρησιμοποιώντας ειδικές στατιστικές μεθόδους που επεξεργάζονται φυλετικά στοιχεία πληθυσμών παρόμοιας σύνθεσης με τον ελληνικό, υπολογίζεται ότι για τη δεκαετία 1990-2000 υπάρχει μια μείωση της θνησιμότητας από καρκίνο του μαστού στην Ελλάδα της τάξεως του 5-6%», λέει ο κ. Κακλαμάνος. «Η μείωση αυτή είναι μικρότερη του μέσου ευρωπαϊκού όρου, που είναι περίπου 9%».