Η «κρυψώνα» του AIDS

[Xavier]

Θεωρία σύμφωνα με την οποία ο ιός του AIDS ενδημεί στα τοιχώματα του εντέρου και από εκεί προκαλεί τις βλάβες στο ανοσοποιητικό σύστημα, παρουσίασαν επιστήμονες από τις ΗΠΑ. Σε σχετικό άρθρο που δημοσιεύεται στην "Επιθεώρηση της Ιολογίας", η Δρ Σάτια Νταντεκάρ, πρόεδρος του τμήματος ιατρικής μικροβιολογίας και ανοσολογίας του πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, τονίζει ότι η μελέτη αυτή είναι η πρώτη που εξηγεί γιατί τα κοκτέιλ φαρμάκων που λαμβάνουν οι ασθενείς που έχουν προσβληθεί από τον ιό HIV δεν δρουν αποτελεσματικά. "Η πραγματική μάχη μεταξύ του ιού και των ατόμων που έχει προσβάλει ο ιός δίδεται στο βλεννογόνο του εντέρου αμέσως μετά τη μόλυνση" αναφέρει η Δρ. Νταντεκάρ, εξηγώντας πως ο συνδεόμενος με το έντερο λεμφικός ιστός ευθύνεται για το 70% του ανοσοποιητικού συστήματος του οργανισμού. "Η αποκατάσταση της λειτουργίας του είναι θεμελιώδους σημασίας για την απαλλαγή του οργανισμού από τον ιό", συμπληρώνει.

Δεν υπάρχει θεραπεία για τον ιό HIV, αλλά τα φάρμακα, γνωστά ως ισχυρά αντιρετροϊκά ή HAART, μπορούν να κρατούν τον ιό υπό έλεγχο. Αρχικά οι γιατροί ήλπιζαν ότι μια πολυετής θεραπεία ίσως να εξόντωνε τον ιό, αλλά 25 χρόνια μετά την εμφάνιση της ασθένειας του AIDS έχει καταστεί σαφές ότι κάτι τέτοιο δεν είναι εφικτό. Αυτό οφείλεται στο γεγονός ότι ο ιός "κρύβεται ήσυχα" σε χώρους συντήρησης, μέσα στους οποίους περιέχονται συγκεκριμένα ανοσοποιητικά κύτταρα. Το έντερο είναι ένα σημείο εξαιρετικής σημασίας, τονίζει η Νταντεκάρ. "Εντοπίσαμε μια ουσιαστική καθυστέρηση στο χρόνο που απαιτείται για την αποκατάσταση του ανοσοποιητικού συστήματος του βλεννογόνου του εντέρου σε άτομα με χρόνιες φλεγμονές. Σ’ αυτούς τους ασθενείς το έντερο ενεργεί ως δεξαμενή του ιού που μας εμποδίζει να απαλλάξουμε τους ασθενείς από τον ιό", συνεχίζει η ίδια επιστήμων.

Η ομάδα της Νταντεκάρ μελετά ασθενείς που έχουν προβληθεί από τον ιό HIV, οι οποίοι ακόμα και χωρίς να ακολουθούν θεραπευτική αγωγή έχουν κατορθώσει να επιβιώσουν 10 χρόνια έχοντας ένα υγιές ανοσοποιητικό σύστημα, περιλαμβανομένων και των κυττάρων Τ τα οποία έχουν τη δυνατότητα να "επιτίθενται" στον ιό. "Εξετάσαμε τον εντερικό λεμφικό ιστό και δεν εντοπίσαμε εκεί απώλεια των κυττάρων Τ. Το γεγονός αυτός συνδέεται με καλύτερα κλινικά αποτελέσματα" τονίζει η Νταντεκάρ. Έτσι ξεκίνησαν την παρούσα μελέτη, παρακολουθώντας στενά 10 ασθενείς που βρίσκονταν υπό αγωγή HAART, από τους οποίους πήραν δείγμα αίματος από το έντερο πριν και μετά από τριετή θεραπεία. Εντόπισαν στοιχεία φλεγμονής, τα οποία παρεμποδίζουν την ορθή λειτουργία του εντέρου, προκαλούν το θάνατο των κυττάρων και διαταράσσουν τη φυσιολογική ισορροπία των βακτηρίων του εντέρου. Η δόκτωρ Νταντεκάρ δηλώνει ότι τα ευρήματα αυτά καταδεικνύουν ότι η χρήση ισχυρών αντιφλεγμονοδών φαρμάκων μπορεί να βοηθήσει στην αποτελεσματικότερη δράση των φαρμάκων HAART.