|
Απάντηση: Μαντινάδες
Εβρόντηξε στον ουρανό, σειούνται τση γης τα βάθη
κι ήτο μια βρύση εκεί κοντά και το νερό εθολάθη…* |
Απάντηση: Μαντινάδες
Κι εγώ σα ντο Ρωτόκριτο με δέκα θα τα βάλω,
γιατί κι εγώ ’χω στη γ-καρδιά κουρφό σεβντά μεγάλο. |
Απάντηση: Μαντινάδες
Τα πάθη μου δεν τά ’παθε μηδέ η Αρετούσα,
που ’γάπα το Ρωτόκριτο και την ετυραγνούσα’ Ως φέγγει η σπίθα η λαμπερή στη στάχτη πεσιμένη, έτσι είχα την αγάπη σου κρουφή και μπιστεμένη. Εγώ ’λεγα, βρυσούλα μου, πως έτρεχες για μένα μα συ έτρεχες και πότιζες όλα τα διψασμένα. Στρογγυλομηλοπρόσωπη, λακκουδοπηγουνάτη, την πέτρα σκίζεις, κάνεις δυο, με το δεξί σου μάτι.(Κύθηρα, προφορική καταγραφή) Ε χρυσολαμπαδόκορμη, φεγγαρολαμπυρούσα, χρυσοδαχτυλιδόστομη κι ανθοδροσομιλούσα! Μέσα στο καρδιοπάλατο, μέσ’ στο σπλαχνόκηπό μου, εφυτοριζοάνθισες, τριανταφυλλόκρινό μου |
Απάντηση: Μαντινάδες
Από την πόρτα σου περνώ
και μου πετάς μια γλάστρα κάτσε καλά μην ανεβώ και σου γ@#$^ω τ' άστρα. Οταν περνάς απ'το στενό να μη γλακάς με φόρα γιατί δεν έχεις ΑΒS και είναι κατηφόρα! |
Απάντηση: Μαντινάδες
ΟΠΑ!!!
Δεν το είχα πάρει χαμπάρι το τόπικ! Αρχίζω... Το μαύρο το πουκάμισο έχει μεγάλη αξία γιατι το φόριε κι ο Θεός στου γιου ντου τη κηδεία. Το μαύρο το πουκάμισο ποτέ μου δε το βγάνω, με κεινονά τη γνώρισα με κεινονά τη χάνω. Το μαύρο το πουκάμισο ένα καλό Armani 220 ευρώ το γ@μημένο κάνει! |
Απάντηση: Μαντινάδες
Ω τη μπαντέρμη τη βραδιά και πως θα την περάσω
που πάλι με τα μάτια μου μόνο θα σ’ αγκαλιάσω Κάθε βραδιά στο όνειρό μου σε περιμένω να ‘ρθεις μα σαν θα φύγεις απ’ αυτό γίνεται εφιάλτης. Φεύγει μου η σκέψη τσι βραδιές και μου χαλάει τον ύπνο κι όπου κι αν ψάξω να τη βρω σ’ τσ’ αγκάλες σου τη βρήχνω |
Απάντηση: Μαντινάδες
Και 2 για το χωριό μου στην επαρχία Αποκορώνου. Λέγεται Αλίκαμπος και έχει ιστορία που χάνεται παλιά στο χρόνο.
Πάντα οπλαρχηγοί κι αντάρτες βγαίναν απ' το τόπο μου. Άχι και χιόνι να 'μουνα στα όρη τ' Αλικάμπου, να λιώνω να ποτίζουνται τα λούλουδα του κάμπου! Ω Μυριοκεφαλίτισσα κι εσύ Τζιτζιφιανή μου, παρακαλώ προσέχετε την Αλικαμπιανή μου... |
Απάντηση: Μαντινάδες
Κι ο κοτσυφός που 'ναι πουλί κι εκείνος έχει πίκρα,
γι' αυτό του τα δωκ' ο Θεός τα μαύρα και φορεί τα... Ρεθεμνιανέ μου καντιφέ, Μυσιριανέ μου κρίνε, σα το καημό τσ' αγάπης σου άλλος καημός δεν είναι... |
Απάντηση: Μαντινάδες
Γίνου τσ' αγάπης σύνεφο, να βγω σ' ένα κορφάλι,
μες τη βροχή για να μπω, ν' αγκαλιαστούμε πάλι... |
Απάντηση: Μαντινάδες
-Αν μ' αρνηθείς να μου το πεις πρωτύτερα δυο μέρες
να κάμω τα κουμάντα μου, να πα γυρεύω σφαίρες. |
| Όλες οι ώρες είναι GMT +3. Η ώρα τώρα είναι 12:50. |
WORLD.gr Copyright ©2004 - 2026 | Powered by vBulletin