Νέα μελέτη καταρρίπτει την ισχύουσα θεωρία για την ερμηνεία του Dejavu

[Κασσάνδρα]

Το Dejavu δεν αφορά μόνο την όραση
Η πρωτοφανής μελέτη της περίπτωσης ενός τυφλού ανθρώπου που είχε συχνά την εμπειρία dejavu, ανέτρεψε παραδοσιακές θεωρίες σχετικές με τον τρόπο που συμβαίνει το φαινόμενο αυτό. Προγενέστερα υπήρχε η άποψη ότι το dejavu μπορούσε να προκληθεί όταν εικόνες από το ένα μάτι έφταναν στον εγκέφαλο λίγα μικροδευτερόλεπτα μετά την άφιξη εικόνων από το άλλο μάτι, προκαλώντας έτσι την αίσθηση ότι κάτι γινόταν ορατό για δεύτερη φορά. Ωστόσο, ερευνητές από το πανεπιστήμιο του Leeds μόλις ανακοίνωσαν την περίπτωση ενός τυφλού ανθρώπου, που βίωνε dejavu μέσω όσφρησης, ακοής και αφής!
Οι ερευνητές Akira O'Connor και Chris Moulin, από το Ινστιτούτο Ψυχολογικών Επιστημών του πανεπιστημίου, δημοσίευσαν πρόσφατα την εργασία τους σχετικά με το μη-οπτικό dejavu στο περιοδικό «Brain and Cognition». Στο άρθρο συζητούν τον τρόπο που καθημερινές εμπειρίες, όπως το να ξεκουμπώσει το φερμουάρ από το σακάκι του την ώρα που ακούει ένα συγκεκριμένο μουσικό κομμάτι, ή να ακούσει κάποια λόγια από μια συζήτηση την ώρα που κρατά ένα δίσκο στο εστιατόριο της σχολής, προκαλούσαν την εμπειρία του dejavu στο τυφλό υποκείμενο.
"Η καθυστέρηση της οπτικής οδού είναι μια σχετικά απαρχαιωμένη θεωρία, αλλά ακόμη χαίρει ευρείας πίστης και εκτίμησης και αποτέλεσε τη βάση για τις συνέχειες στο μυθιστόρημα του Joseph Heller 'Catch-22'. Αλλά αυτό το νέο συμβάν μας εφοδιάζει με δυνατές μαρτυρίες ότι η καθυστέρηση της οπτικής οδού δεν είναι η εξήγηση για το dejavu. Τα ευρήματα είναι τόσο προφανή και με τέτοια διαισθητικότητα, που καθιστά αξιοσημείωτο το γεγονός ότι αυτή η έρευνα δεν είχε ξαναγίνει στο παρελθόν", είπε ο O'Connor.
Οι ερευνητές προσδοκούν να εργαστούν και με άλλους ανθρώπους με προβλήματα όρασης, για να αποτιμήσουν το πόσο συνηθισμένο είναι το φαινόμενο. Θα ήθελαν ακόμη να προχωρήσουν την έρευνα παραπέρα: "Θα ήταν πραγματικά αποτελεσματικό αν γίνονταν κάποια πειράματα απεικόνισης της νευρικής λειτουργίας σε ανθρώπους, κατά τη διάρκεια γνήσιων και αυθόρμητων εμπειριών dejavu, αλλά είναι πολύ δύσκολο να συμβεί το φαινόμενο αυτό "κατά παραγγελία" μέσα στις πειραματικές συνθήκες", παρατήρησε ο O'Connor.
Ο O'Connor ακόμη πειραματίζεται με την πρόκληση dejavu μέσω ύπνωσης. "Πιστεύουμε τώρα ότι η εμπειρίες τύπου dιjΰ προκαλούνται όταν μια περιοχή του εγκεφάλου που σχετίζεται με την οικειότητα διαρρηγνύεται", είπε. Σε ένα πείραμα, στα υποκείμενα ζητήθηκε να θυμηθούν λέξεις, έπειτα υπνωτίστηκαν ώστε να ξεχάσουν τις λέξεις αυτές και μετά τους έδειξαν ξανά τις ίδιες λέξεις, ώστε να τους προκαλέσουν την αίσθηση ότι τις έχουν κάπου ξαναδεί. Περίπου οι μισοί από τους συμμετέχοντες στο πείραμα ανέφεραν ότι είχαν μια αίσθηση παρόμοια με το dejavu.

Πηγή: University of Leeds

[aitherovamon]

παντως, μεγαλη μπινια αυτο οταν το παθαινεις. Νομιζεις οτι οντως εχεις ξαναζησει το ιδιο πραγμα αλλα δεν μπορεις με τιποτα να θυμηθεις ποτε...

[Κασσάνδρα]

Οπότε χαλαρώνεις και το απολαμβάνεις, έστω κι αν κρατάει λίγο...

[aitherovamon]

δεν νομιζω να το απολαμβανεις τελικα.
κοιτα,κραταει πολυ ελαχιστο χρονο και μετα μπορει να παιδευεσαι για κανενα μισαωρο και να προσπαθεις να θυμηθεις!

[Κασσάνδρα]

Κύκλωμα του εγκεφάλου εξηγεί το μυστηριώδες deja vu
Το deja vu -η σπάνια, αλλόκοτη αίσθηση ότι μια εμπειρία έχει επαναληφθεί στο παρελθόν- οφείλεται σε στιγμιαία αστοχία μιας περιοχής του εγκεφάλου που αναλαμβάνει ορισμένες από τις λειτουργίες της μνήμης, ανακοίνωσαν Αμερικανοί νευροεπιστήμονες. Η ανακάλυψη ίσως οδηγήσει σε νέες θεραπείες για διαταραχές της μνήμης.

Η περιοχή που ευθύνεται για το deja vu είναι ο ιππόκαμπος, ο οποίος δημιουργεί νοητικούς χάρτες με νέα μέρη και εμπειρίες και τους αποθηκεύει για μελλοντική χρήση, γράφουν στο περιοδικό Science ερευνητές του MIT (Τεχνολογικό Ινστιτούτο Μασαχουσέτης).
Όταν δύο εμπειρίες μοιάζουν πολύ μεταξύ τους, οι νοητικοί χάρτες του ιππόκαμπου αρχίζουν να επικαλύπτονται και τα όρια ανάμεσα στις εμπειρίες θολώνουν.
«Το deja vu εκδηλώνεται όταν αυτή η ικανότητα συναντά προκλήσεις» σχολιάζει στο Reuters ο καθηγητής Βιολογίας και Νευροεπιστήμης Σουσούμου Τονεγκάουα, επικεφαλής της ομάδας.
Ο Τονεγκάουα και οι συνεργάτες του μελέτησαν ποντίκια από τα οποία είχε αφαιρεθεί ένα γονίδιο που λειτουργεί στην οδοντωτή έλικα, μια περιοχή του ιππόκαμπο με κρίσιμο ρόλο στην ταξινόμηση νέων εμπειριών.
Οι ερευνητές μετέφεραν τα γενετικά τροποποιημένα πειραματόζωα από το κλουβί τους σε ένα άλλο κλουβί και στη συνέχεια πίσω στο πρώτο. Σε ένα από τα δύο κλουβιά, τα ποντίκια δέχθηκαν επώδυνα ηλεκτροσόκ.
Τα πειραματόζωα δεν μπορούσαν να ξεχωρίσουν ποιο ήταν το «επικίνδυνο» κλουβί και πάγωναν από το φόβο σε όποιο κλουβί και αν βρίσκονταν. Τα κανονικά ποντίκια, αντίθετα, πάγωναν από φόβο μόνο όταν βρίσκονταν στο κλουβί όπου είχαν υποστεί ηλεκτροσόκ. Αντίστοιχες διαφορές καταγράφηκαν και στα εγκεφαλογραφήματα των δύο ομάδων πειραματόζωων.
Oι ερευνητές επισημαίνουν ότι η ικανότητα της μνήμης να ξεχωρίζει γρήγορα διαφορετικά πρόσωπα και μέρη εξασθενίζει στους ανθρώπους με την πάροδο του χρόνου, μια έκπτωση ιδιαίτερα έντονη στους ασθενείς με νόσο του Αλτσχάιμερ.
«Δεδομένου ότι γνωρίζουμε το μοριακό και κυτταρικό μονοπάτι που σχετίζονται με τα αποτελέσματά μας, ίσως είναι πιθανό να χρησιμοποιηθούν αυτοί οι μοριακοί στόχοι στην ανάπτυξη φαρμάκων που βελτιώνουν αυτές τις συνδέσεις», εκτιμά ο Τονεγκάουα.

in.gr

[Pantoleon]

Μου συμβαίνει κι όταν λαβαίνει μέρος αμέσως χαίρομαι (σα να έχω ξυπνήσει μετά από ένα ωραίο όνειρο και το θυμάμαι για λίγο) και προσπαθώ να "θυμηθώ τί θα γίνει αμέσως μετά". Ακόμα κι όταν καταφέρνω να θυμηθώ τί είχε γίνει στην παρ'όμοια κατάσταση εύχομαι να μην επαναληφθούν ακριβώς τα ίδια. Κι έτσι γίνεται.

Επίσης μου αρέσει να δηλώνω σε όλους τους παρευρισκόμενους όταν μου συμβαίνει αυτό.

Υποθέτω ότι αυτό είναι και η δικλείδα ασφαλείας μου.