Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες

[depoina]

Το «επιστέγασμα» μιας τρελής κούρσας - που άρχισε από τις αρχές της δεκαετίας και συνεχίζεται - είναι το ρεκόρ υπερχρέωσης των Ελλήνων.
Αποτέλεσμα: περίπου 200.000 νοικοκυριά να βρίσκονται σήμερα «στο κόκκινο» και να μην μπορούν να αποπληρώσουν τα χρέη τους.

Σύμφωνα με τα στοιχεία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και τις προβλέψεις του Οικονομικού Επιμελητηρίου, στο τέλος του 2008 τα χρέη των ελληνικών νοικοκυριών θα φτάσουν το 67% του ΑΕΠ, ξεπερνώντας τον μέσον όρο της Ευρωζώνης που εκτιμάται στο 66%. Στο τέλος του 2006 τα χρέη των νοικοκυριών αντιστοιχούσαν στο 41,15% του ΑΕΠ, ενώ ο μέσος όρος της Ευρωζώνης ήταν 60%. Πρόκειται για άλμα άνευ προηγουμένου, αν αναλογισθεί κανείς ότι το 2000 τα χρέη των νοικοκυριών προς τις τράπεζες αντιστοιχούσαν μόλις στο 14% του ΑΕΠ, για να εκτιναχθούν στο 31% το 2004.

Διπλασιασμός στην τριετία
Στεγαστικά δάνεια, πιστωτικές κάρτες, καταναλωτικά και προσωπικά δάνεια έχουν εκτινάξει τα χρέη των νοικοκυριών, τα οποία διπλασιάσθηκαν μόλις σε μία τριετία. Ενώ στο τέλος του 2003 οι Έλληνες ιδιώτες χρωστούσαν 40,2 δισ. ευρώ στις τράπεζες για δάνεια κάθε τύπου, στο τέλος του 2006 το χρέος των νοικοκυριών εκτινάχθηκε στα 80,2 δισ. ευρώ. Πρόκειται για αύξηση της τάξης του 99,5%! Ειδικότερα, τα χρέη σε στεγαστικά δάνεια αυξήθηκαν κατά 98,11% και αυτά σε καταναλωτικά κατά 106,4%, οδηγώντας πάνω από 200.000 νοικοκυριά στα όρια της υπερχρέωσης. Συνολικά, σύμφωνα με τα πιο πρόσφατα στοιχεία έρευνας από την Τράπεζα της Ελλάδος, σχεδόν ένας στους δύο Έλληνες - περίπου 5.000.000 άνθρωποι - χρωστούν με τον έναν ή με τον άλλον τρόπο χρήματα σε κάποια τράπεζα.

Καταιγίδα νέων αιτήσεων
Ενδεικτικό της φρενίτιδας που επικρατεί είναι πως καθημερινά κατατίθενται στις τράπεζες 2.500 αιτήσεις για καταναλωτικά και 500 για στεγαστικά δάνεια.

Χρέη άνω των 4,5 δισ. ευρώ
Ολοένα και περισσότεροι είναι πλέον οι δανειολήπτες που αδυνατούν να φανούν συνεπείς όσον αφορά τις οφειλές τους. Ενδεικτικό είναι ότι - όπως ανέφερε πρόσφατα ο διευθύνων σύμβουλος της Eurobank κ. Νικόλαος Νανόπουλος - τον Σεπτέμβριο του 2006 τα μη εξυπηρετούμενα δάνεια των νοικοκυριών ανέρχονταν στο 6% του συνόλου, ποσοστό που μεταφράζεται σε χρέη άνω των 4,5 δισ. ευρώ, τα οποία δεν εξοφλούνται στην ώρα τους. Και όσο τα επιτόκια του ευρώ συνεχίζουν την ανοδική τους πορεία, τόσο εντείνεται η πίεση σε όσους βρίσκονται «στα όρια», βλέποντας τις μηνιαίες δόσεις τους να ξεπερνούν το 30% του καθαρού εισοδήματός τους, ποσοστό που θεωρείται οριακό για την έγκαιρη εξυπηρέτηση των οφειλών.

Την αλγεινή εικόνα της οικονομικής κατάστασης δεκάδων χιλιάδων νοικοκυριών συμπληρώνουν τα στοιχεία για τη βουτιά στα υπόλοιπα των καταθέσεών τους. Ενώ το 2000 τα χρήματα που οι Έλληνες είχαν «στην άκρη» αντιστοιχούσαν στο 7,3% του ακαθάριστου διαθέσιμου εισοδήματός τους, στο τέλος του 2006 το ποσοστό αυτό είχε πέσει στο 4,4%, ενώ σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του Οικονομικού Επιμελητηρίου θα μειωθεί περαιτέρω στο 3,3% μέχρι το τέλος του 2008. Στοιχείο που αποδεικνύει ότι τα νοικοκυριά όχι μόνο δανείζονται περισσότερο από ποτέ, αλλά και «ροκανίζουν» τις οικονομίες τους, προκειμένου να αντεπεξέλθουν στις αυξημένες ανάγκες τους.

ta.nea.dolnet.gr

[Κασσάνδρα]

Ένας λαός απρόβλεπτος, που λατρεύει τον πρωινό ύπνο και το αραλίκι, αλλά έρχεται δεύτερος σε εργατικότητα στον κόσμο μετά τα Τζαπόνια. Ένα έθνος καταχρεωμένο, με καταθέσεις όμως στην Ελβετία. Ένας λαός που πεινάει (θεωρητικά), αλλά το καλοκαίρι μένει σε πολυτελές ξενοδοχείο, στην διπλανή σουίτα με τον Άγγλο που έκανε οικονομίες όλο τον χρόνο για να έρθει εδώ που είναι καλά και φθηνά (ή τουλάχιστον φθηνότερα απ' ό,τι για εμάς)... και του πηδάμε και τη γκόμενα και τον σπάμε και στο ξύλο άμα ζητήσει τα ρέστα. Για να μας εκδικηθούν βέβαια κατεβάσανε όλα τα χουλιγκάνια, αλλά τον στήνουμε και στο αεροδρόμιο μερικές μέρες για να εμπεδώσει την δύναμη του Εργατικού κινήματος στην Ελλάδα, που διεκδικεί περισσότερα λεφτά και λιγότερη δουλειά.

Η Ευρώπη θέλει να βάλει την Ελλάδα στο ένα της παπούτσι, αλλά το πιο πιθανό είναι να καταλήξει η ίδια να περπατάει ξυπόλυτη. Ποιος άλλος λαός θα έβγαζε ποτέ άσμα με ενδεικτικούς για την ψυχολογία της βαριεστιμάρας στίχους: "Θα πουλήσω το ρολόι και θα πάρω κομπολόι"; Που αν το πεις αυτό σε κανένα Γερμανό, θα πέσει κάτω λιπόθυμος και θα κάνεις ένα μικρό Παγκόσμιο για να τον συνεφέρεις. Την ρεμαλοσύνη μην την κλαις. Αλλά να τη φοβάσαι, γιατί δεν ξέρεις ποτέ τι θα σου ξημερώσει...

Τα ρεμάλια είναι παντοτινά κι εμείς χρόνια τώρα επιβιώνουμε ως έθνος χάρη στην τσαχπινιά και την ρεμάλια μας. Ο Έλληνας έχει την νοοτροπία του αμετανόητου ρεμαλιού γραμμένη στο DNA του (επιστροφές δεν γίνονται δεκτές-ουδέν λάθος αναγνωρίζεται μετά της απομακρύνσεως εκ του ταμείου). Εγωιστές, καλοπερασάκηδες, ζαμανφουτίστες, τεμπέληδες (έχουμε και τις αρετές μας!), άστατοι, απρόβλεπτοι (προσέχεις για να έχεις), τσαμπουκάδες, αιώνια ανώριμοι και παρ' όλα αυτά γοητευτικοί… μια χώρα φτωχή, που τα παίρνει από τους πλούσιους συγγενείς της, για να πληρώσει τα βερεσέδια στον μπακάλη και καταλήγει να τρώει στα μπουζούκια λογαριασμούς ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, για τα μάτια της απέναντι ξανθιάς.

Εμείς είμαστε Βαλκάνιοι και αν κάτι θα είχαμε να υποστηρίξουμε ως μοντέλο, θα ήταν αυτό που έχουμε γραμμένο στο DNA μας. Γι' αυτό εκνευρίζομαι με τους απέξω - και με τους μέσα μερικές φορές - όταν δεν δείχνουν το σέβας που έχουν υποχρέωση να εκφράζουν. Γονυπετείς, δηλαδή και με ταπεινότητα. Και δεν είναι ότι δε μας γουστάρουν, κάθε άλλο. Είναι το Αιώνιο Κόμπλεξ που θα νιώθουν πάντα οι ετερόφωτοι αστέρες μπροστά στον Ήλιο που τους φωτίζει.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Κατρίν, δημοσιογράφος εκ Παρισίων, διαμένουσα εν Ελλάδι, πίνοντας την φραπεδιά της κάτω από μουριά στην Πλάκα, ακουμπώντας τα ποδαράκια της σε δύο καρέκλες και τα χεράκια της σε άλλες δύο, έβριζε με τα σπαστά ελληνικά της την Ελλάδα και τους Έλληνες. Τα καμάκια, τους σερβιτόρους, τους ταξιτζήδες, τις συνήθειές μας, εμένα, τον γκόμενό της και έχουν περάσει από τότε 10 χρόνια και ακόμη ζει και δουλεύει στην Αθήνα. Στην χώρα της δεν θα τόλμαγε να απλώσει την ποδάρα της στην καρέκλα και τον καφέ της δεν θα τσακίζονταν να της τον κεράσουν. Στην χώρα της ο Γάλλος είναι Γάλλος και ο ξένος... ξένος.

Όταν οι Ευρωπαίοι κοιμούνται και ονειρεύονται τις καλοκαιρινές διακοπές τους στην Ελλάδα, εμείς αναστενάζουμε πάνω σε τραπέζια, έχουμε κυκλοφοριακό 4 η ώρα τα ξημερώματα στην παραλιακή, παρκάρουμε μέσα στην μέση της Ομόνοιας για να πάρουμε εφημερίδες, πλακωνόμαστε με τους γνωστούς μας στα φιλιά ή με άγνωστους στις σφαλιάρες. Όλοι θέλουμε να είμαστε Πρωθυπουργοί, γιατί εκτός από τη δόξα θα βάζαμε και σε τάξη αυτόν τον τόπο και όλοι μας έχουμε άποψη για όλα. Πουθενά στον κόσμο δεν βγαίνουμε στους δρόμους να πανηγυρίσουμε οι γαύροι που έχασε ο Παναθηναϊκός από τον Άγιαξ και δυο γειτονιές παραπέρα οι βάζελοι επίσης να πανηγυρίζουν γιατί μπορεί μεν να χάσανε αλλά φθάσανε πολύ κοντά στην νίκη δε.

Εκτός όλων αυτών των αρετών, πίνουμε, καπνίζουμε - είμαστε τα φουγάρα της Ευρώπης - βρίζουμε, ζούμε έντονα και μάλιστα ζούμε και παραπάνω από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους. Θεοί; Θεοί.

Όποια πέτρα κι αν σηκώσεις σε όλο τον κόσμο, βρίσκεις από κάτω έναν Έλληνα να διαπρέπει. Δεν ξέρω αν φταίει το κύτταρό μας αλλά αυτόν ακριβώς που διαπρέπει τον φθονούμε, σπανίως τον στηρίζουμε - εκτός αν έχει γίνει μακαρίτης - και συνήθως πριν διαπρέψει έξω, εδώ τον έχουμε πετροβολήσει. Στα μεγαλύτερα ινστιτούτα ερευνών, στα πανεπιστήμια, στα καζίνα, ακόμη και στις φυλακές οι καλύτερες μούρες που κάνουν καριέρα είναι οι ελληνικές.

Γι' αυτό γουστάρω που είμαι Έλληνας και Βαλκάνιος, που λιάζομαι στο Αιγαίο, που κλαίω με τον Πύρρο Δήμα, που γελάω με τον Χατζηχρήστο στον Ηλία του 16ου, με την καφετζού Βασιλειάδου. Γουστάρω τις ΔΕΛΤΑ στις γειτονιές που εκτός από την αγελαδίτσα και το ντοματάκι Κύκνος ρίχνεις και μια πολιτική ανάλυση. Γουστάρω τα θερινά σινεμά, που έχουμε σαν χώρα τα χιλιάδες μπαρ, ταβέρνες, σουβλατζίδικα, γουστάρω που έχουμε ταξιτζήδες με πτυχίο αρχιτέκτονα, που ακόμα κουτσομπολεύουμε, που έχουμε τέλεια φέτα. Γουστάρω ούζα στο Πλωμάρι στην Μυτιλήνη, ρακές στου Ψαραντώνη στ' Ανώγεια, τις πίπιζες στο πανηγύρι του Μεσολογγίου και γουστάρω που στα Σάλωνα σφάζουν αρνιά και στο Χρυσό κριάρια και στης Μαρίας την ποδιά σφάζονται παλικάρια. Γουστάρω τον φαντάρο που χορεύει την "Ευδοκία" ζεϊμπέκικο, γουστάρω που πήρα πτυχίο με σκονάκια, γουστάρω τον ψαρά στα ανοιχτά της Καλύμνου, γουστάρω που είμαι από την ίδια χώρα με τον Ελύτη, που πάνε και έρχονται τα κεράσματα στο σύστριγκλο τις νύχτες, γουστάρω που συνήθως ψηφίζω λάθος και που είμαι στην μέση ανάμεσα σε Ανατολή και Δύση και στην γυναίκα μου και την μαμά μου. Γενικά γουστάρω πολύ που είμαι Έλληνας και Βαλκάνιος… κι όποιος δεν καταλαβαίνει δεν ξέρει που πατά και που πηγαίνει!!!

[depoina]

Αρχικό μήνυμα απο Κασσάνδρα

Ένας λαός απρόβλεπτος, που λατρεύει τον πρωινό ύπνο και το αραλίκι, αλλά έρχεται δεύτερος σε εργατικότητα στον κόσμο μετά τα Τζαπόνια.

Χλωμό εώς κίτρινο...

[Astrolabos]

Βασικά το post της Κασσάνδρας μου θυμίζει κάτι posts του στυλ "100+1 λόγοι που είναι φανταστικό που είσαι Έλληνας". Απλά είναι το χαπάκι για να μην γκρινιάζουμε. Εγώ από όσους ξέρω σφίγγονται χειμώνα καλοκαίρι και δεν κάνουν διακοπές πηγαίνοντας σε σουίτα. Δεν κάνουν διακοπές καθόλου. Διακοπές και καλή ζωή κάνουν τα λαμόγια που είναι κοντά στην εξουσία ή είναι η εξουσία η ίδια (δεν κάνω διαχωρισμό, όλοι την πάρτη τους κοιτάνε). Οι υπόλοιποι μεροδούλι μεροφάι είναι.
Θα πρότεινα να κοιτάγαμε λίγο τι ψηφίζουμε και τι αποδοχές σε χρήμα και σε είδος έχουν οι εκλεγμένοι από το λαό. Μας δουλεύουν μπρος τα μάτια μας και εμείς λέμε και ευχαριστώ.

[Κασσάνδρα]

Τι επιλογές έχεις δηλαδή, εκτός από το να μετακομίσεις σε βραχονησίδα και να μη σ' ενδιαφέρει τίποτα πέραν του πόσα ψάρια θα ψαρέψεις και πού θα βρεις πόσιμο νερό;
Έχεις βρει τον τρόπο να αντιδράσεις ουσιαστικά, δηλαδή, στο δούλεμα που τρως;

[Astrolabos]

Μπορείς να ξεκινήσεις, γνωστοποιώντας στους άλλους τις απόψεις σου.
Να κυνηγήσεις όποιον πάει να σε πλησιάσει να σου προσφέρει ανταλλάγματα για την ψήφο σου.
Να μην βλέπεις τηλεόραση
Να μην διαβάζεις φυλλάδες.

Αν για αρχή όλοι το κάνανε αυτό, τότε θα έβλεπες πως θα άλλαζε λίγο η κατάσταση.

[aitherovamon]

Αρχικό μήνυμα απο Astrolabos

Μπορείς να ξεκινήσεις, γνωστοποιώντας στους άλλους τις απόψεις σου.
Να κυνηγήσεις όποιον πάει να σε πλησιάσει να σου προσφέρει ανταλλάγματα για την ψήφο σου.
Να μην βλέπεις τηλεόραση
Να μην διαβάζεις φυλλάδες.

Αν για αρχή όλοι το κάνανε αυτό, τότε θα έβλεπες πως θα άλλαζε λίγο η κατάσταση.

και να τα κανεις δεν νομιζω οτι θα πετυχεις κατι σε συλλογικο επιπεδο...
ωραιες ολες οι προτασεις,αλλα σκεψου μονο ποσοι ειναι διατεθιμενοι να κανουν μονο ΕΝΑ απο ολα αυτα...Δηλαδη σκεψου ποσο ετοιμοι ειναι ολοι να αφησουν τις τηλεορασεις τους...

[Astrolabos]

Καλύτερα να προσπαθήσεις και να αποτύχεις παρά να μην προσπαθήσεις καθόλου

[aitherovamon]

H ακομη καλυτερα να προσπαθεις με πιο πειστικα-δραστικα μετρα...

[Karmakosmik]

Καλά το πόσο ψέμα είναι το ποστ της Κασσάνδρας, εντάξει... Τι να λέμε.

Ο ελληνικός λαός είναι εργατικός (τώρα με τα στοιχεία δεν τα πάω καλά) στο σύνολό του. Περνάει το ψέμα ότι "κάθεται" -που συμβαίνει σε περιπτώσεις, σίγουρα λίγες σε σχέση με το σύνολο- γιατί βολεύει. Και το πιστεύει ο κυρίαρχος (που είσαι ρε johvo).

Το έθνος είναι καταχρεωμένο και σίγουρα το έθνος δεν έχει καταθέσεις στην Ελβετία.

Ο λαός πεινάει και σίγουρα δεν κάνει διακοπές (πόσο μάλλον σε σουίτες).

Συμφωνώ με Αστρολάβο.