Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Προφανώς ξεχνάτε το τι ουρές σχηματίζονται στα διόδια σε κάθε αργία, το ότι για να κλείσεις αεροπορικό εισιτήριο για οπουδήποτε τις μέρες των εορτών θα πρέπει να το έχεις οργανώσει κανά τρίμηνο πριν, το ότι κάθε Σαββατόβραδο οι μπουζουκερί είναι σαρδελοκούτια... Το Μ. Σάββατο, μάλλον, δεν περάσατε έξω από κρεοπωλείο για να δείτε τις ουρές που σχηματίζονταν στα ψυγεία και στα ταμεία ούτε από super market, ούτε, βέβαια, από το Jumbo! Πιθανότατα, έχετε και πολύ καιρό να περάσετε έξω από κανένα Δημοτικό, όπου όλα τα παιδάκια τρώνε και πίνουνε τις μπούρδες που πουλάει το κυλικείο και ελάχιστα έως κανένα έχουν σαντουιτσάκι από το σπίτι σε αλουμινόχαρτο! Να μην αναφερθώ βέβαια στις καλοκαιρινές διακοπές... Που μπορεί να μειώθηκαν οι μέρες των διακοπών, αλλά πόσοι από σας πάτε σε camping το καλοκαίρι αντί να σπρώχνετε 50 και 60 ευρώ τη βραδιά για αποθήκες που τις έχουν μετατρέψει σε δωμάτια;
Το όλο κείμενο μπορεί σε ορισμένα σημεία του να είναι υπερβολικό, αλλά, υποθέτω, πως ο γράφων ήθελε να τονίσει πως ο Έλληνας πάντα βρίσκει τον τρόπο να περνάει καλά, είτε με λίγα είτε με πολλά και είναι και καυστικό σε κάποια σημεία! Ας μην κολλήσουμε μόνο στις σουίτες... :)

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Και πάλι γυρίζουμε στο αρχικό μου ποστ...

''Ενδεικτικό της φρενίτιδας που επικρατεί είναι πως καθημερινά κατατίθενται στις τράπεζες 2.500 αιτήσεις για καταναλωτικά και 500 για στεγαστικά δάνεια.''

Πιστεύω πως ο παραπάνω αριθμός αιτήσεων λύνει τυχόν απορίες για τα λίγα και τα πολλά του Έλληνα και για το πως καταφέρνει να είναι κάθε βράδυ στα μπουζούκια ή να ταίζει τα παιδιά του σκατά...
Και το τραγικό είναι πως το παίρνεις άνετα το δανειάκι και ας μην έχεις να βάλεις βρακί... Με αυτή τη λογική λοιπόν όχι σουίτα αλλά και όροφο ξενοδοχείου νοικιάζεις... Και όταν θα έρθει η ώρα να το ξεχρεώσεις...έχει ο θεός...

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Το πρόβλημα είναι οτι επικρατεί μεγάλη ανασφάλεια και αβεβαιώτητα στον κόσμο για τον εαυτό του τον ίδιο. Δεν είναι δυνατόν αλλιώς τα κίνητρα της πλειοψηφίας των συνανθρώπων μας να ασχολούνται με το τι αυτοκίνητο πήρε ο δίπλα, τι γκόμενα κυκλοφορεί, τι σπίτι έχτισε και έαν είναι εξοχικό κοκ. Τα κίνητρα του καθενός είναι κίνητρα μούρης, να δειχτεί στον διπλανό του, συναισθήματα κατωτερισμού και κομπλεξισμού. Πιο πολύ θέλεις να πας στα μπουζούκια επειδή είναι In και για να το λες την άλλη μέρα στην δουλειά σου, στους φίλους σου. Γιατί ρε κακομοίρη πας στα μπουζούκια αφού δεν χορεύεις και δεν σου αρέσει ο τζερτζελές; Γιατί κάνεις το ταξίδι στην Ταϋλάνδη αφού σκούζεις και κακομοιριάζεις στο ξένο μέρος για το οτιδήποτε; Γιατί κάθεσαι και ασχολείσαι με πράγματα που δεν μπορείς να έχεις π.χ. το καλό καινούριο αυτοκίνητο του απέναντι; Οι περισσότεροι δεν σκέφτονται πως θα αποκτήσουν αυτό που πραγματικά χρειάζονται αλλά διαμαρτύρονται γιατί ο διπλανός κατάφερε να αποκτήσει κάτι και προσπαθούν με κάθε τρόπο να το μειώσουν... Διανείζονται για να αποκτήσουν πράγματα που δεν χρειάζονται τόοσο πολύ! Απλά νιώθουν ωραία να τα έχουν, ικανοποιούν την μικρότητα και το κόμπλεξ τους. Έχω ακούσει άτομα να πηγάινουν να παίρνουν δάνειο και να μην ξέρουν τι επιτόκιο έχει αυτό που υπογράψαν. Και να λένε οτι ο υπάλληλος της τράπεζας τους είπε "έχει μικρό επιτόκιο".

Και γιαυτό που έγραψε ο Αντώνης: νομίζεις οτι είναι πολλοί που θα βάλουν το προσωπικό μικρό και άμεσο συμφέρον τους πίσω από το συμφέρον όλων, που θα γίνει και για αυτούς συμφέρον αλλά όχι άμεσα; Γιατί τόσα χρόνια επανεκλέγονται οι ίδιοι παρτάκηδες και βρωμεροί άνθρωποι που τρώνε 100 και δίνουν 2; Εαν θέλαμε σαν λαός θα τους είχαμε στείλει στον διάολο αλλά είμαστε τόσο μικρόψυχοι, και φτηνά εξαγοράσιμοι που είναι τόσο εύκολο πλέον να μας αγοράσουν...kalo!!!

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Η φωτιά ξεκινάει από μία σπίθα. Πολλές σπίθες μαζί θα κάνουν παρανάλωμα;D

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Αυτά είναι ωραία αλλά θεωρητικά και αόριστα! Το θέμα είναι τι μπορεί να γίνει στην πραγματικότητα, γιατί εαν βλέπουμε οτι σκεπτόμενοι είναι 10 στους 10000 τότε ό,τι και να λέμε στα λόγια θα μείνει...

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Μα αν είσαι σκεπτόμενος και δεν κάνεις τίποτα γιατί "είμαστε τόσο μικρόψυχοι, και φτηνά εξαγοράσιμοι που είναι τόσο εύκολο πλέον να μας αγοράσουν..." τότε έχεις διπλό κρίμα στο λαιμό σου

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Επειδή αιώνες επί αιώνων οι ίδιοι προβληματισμοί και σκέψεις υπάρχουν και επί της ουσίας δε γίνεται κάτι, διερωτώμαι "γιατί άραγε"; Δεν είναι αφελής η ερώτηση... Απλά καταλήγω στο ότι όλοι είμαστε παρτάκηδες (όπως αναφέρθηκε) τελικά και αυτό για το οποίο παλεύουμε, ο καθένας με τον τρόπο του και σύμφωνα με τις αξίες του, είναι να περνάμε - ατομικά - όσο το δυνατόν καλύτερα και να μη μας αγγίζει το δεινό που συμβαίνει δίπλα μας. Εξ' ου και η γνωστή ρήση: ένα πόντο από τον κ-λο μας και όπου θέλει ας είναι!
Κάποτε τα ΝΕΑ πρόσεφεραν ένα λεύκωμα με τα πρωτοσέλιδα της εφημερίδας των τελευταίων 75 ετών... Ε, ναι κύριοι: τα ίδια ακριβώς προβλήματα υπήρχαν και τότε, με την οικονομία, την παιδεία, τη θρησκεία και όλα τα συναφή. Δεν αλλάξαν και πολλά πράγματα! Σαφώς και είναι λίγο πιο δύσκολα τώρα, εξάλλου αυτός είναι και ο σκοπός: φτωχός λαός για να ελέγχεται και να κατευθύνεται! Αλλά πάντα έτσι δεν ήταν, λίγο πολύ;
Και, ρε συ Αντώνη, πώς γίνεται και πάντα όταν συζητούν οι άνθρωποι (καλή ώρα σαν εμάς) να λένε ότι "κάτι πρέπει να γίνει", "να τους μαυρίσουμε τους χαραμοφάηδες", "δεν πάει άλλο με το σφίξιμο στο ζωνάρι" και ποτέ, μα ΠΟΤΕ, κανείς βρέθηκε να φέρει μια ανατροπή και να καλυτερέψει την καθημερινή μας ζωή;
Μήπως να το σκεφτείς να οργανωθείς λίγο; ;p
Λες να είσαι ο "εκλεκτός"; :rofl: :hehe:

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Πιστεύω στη συλλογική δύναμη του λαού. Απλά.

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Ναι, όλοι αυτό πιστεύουμε πάνω κάτω! Πού κρύβεται αυτή η δύναμη όμως δε μας λες και δεν ξεπροβάλει τόσα χρόνια;
P.S. Καλό το λακωνίζειν, αλλά ενίοτε δε δίνει ώθηση στο διάλογο...
Ούτως ή άλλως, αυτό μόνο κάνουμε στην πράξη!!

Απάντηση: Χρεωμένοι όσο ποτέ οι Έλληνες
 

Κοιμάται η δύναμη Κασσάνδρα μου. Δυστυχώς κοιμάται.

Υ.Γ. Όταν δεν έχω να πω πολλά πράγματα, προτιμώ να λακωνίζω ;P