Η εξαφάνιση των δασών

[Κασσάνδρα]

Σε όλον τον κόσμο, τα δάση του πλανήτη μας εξαφανίζονται με τρομακτικούς ρυθμούς: κάθε χρόνο καταστρέφεται έκταση δασών ανάλογη με το μέγεθος της Ελλάδας!
Η Κίνα, με τους ταχείς αναπτυξιακούς της ρυθμούς, έχει μεγάλο μερίδιο ευθύνης γι’ αυτήν την καταστροφή. Με την ακόρεστη όρεξή της σε πρώτες ύλες ωθεί την τιμή του ξύλου σε υψηλότερα επίπεδα με αποτέλεσμα όσοι καταστρέφουν τα δάση να έχουν ένα ακόμη κίνητρο. Εξάλλου, ο κύκλος εργασιών της υλοτομίας ανέρχεται σε πολλά δισεκατομμύρια δολάρια ετησίως και η μαύρη αγορά ξύλου θεωρείται από τους λίγους τόσο θολούς εμπορικούς τομείς.
Βεβαίως οι Κινέζικες εταιρίες δεν είναι αυτές που υλοτομούν τα τροπικά δάση… Τα πρωτεία κατέχουν η Γερμανία, η Πορτογαλία το Βέλγιο, η Σιγκαπούρη και (μαντέψτε ποιος?) οι ΗΠΑ. Η Greenpeace διεξήγε μια έρευνα που αποκάλυψε πως οι εν λόγω χώρες απέκτησαν 150.000.000 στρέμματα τροπικών δασών στο Κογκό με αντάλλαγμα δώρα όπως σακιά αλάτι, κιβώτια μπύρας και εργαλεία (η παλιά γνωστή αποδοτική μέθοδος! )
Σύμφωνα με ανακοίνωση του ΟΗΕ, το 98% των δασών της Ινδονησίας θα εξαφανιστεί πριν το 2022 αν δε ληφθούν δραστικά μέτρα για τον περιορισμό της καταστροφής των τροπικών δασών! Το αποτέλεσμα βέβαια αυτής της εξάλειψης είναι προφανές και για τους ντόπιους πληθυσμούς και για πολλά είδη ζώων και για την ενίσχυση του φαινομένου του θερμοκηπίου και για τη διάβρωση της γης και για την αύξηση του κινδύνου από πλημμύρες και για τη μείωση στην παραγωγή οξυγόνου.
Από την όλη καταστροφή δεν ξέφυγε ούτε η Ελλάδα! Σήμερα καλύπτεται κατά 19% από δασικές εκτάσεις (μόνο το 8% είναι «αληθινά» δάση) έναντι του 50% δασοκάλυψης πριν από έναν αιώνα! Η τραγική αυτή μείωση οφείλεται αφ’ ενός στις καταστροφικές πρακτικές που ακολουθήθηκαν και αφ’ ετέρου στην έλλειψη αποτελεσματικότητας από πλευράς νόμου.
Καταλήγοντας, το Παγκόσμιο Ταμείο για τη Φύση πραγματοποίησε μελέτη που αναφέρει ότι το 8% της ξυλείας που εισήχθη στην Ε.Ε. το 2004 ήταν προϊόν παράνομης υλοτομίας!!!
Ένας τρόπος καταπολέμησης της παράνομης υλοτομίας είναι η ενημέρωση των καταναλωτών ώστε να αγοράζουν είδη φτιαγμένα από καλλιεργήσιμη ξυλεία (ανανεώσιμη πηγή).