WORLD.gr - Πέθανε ο Μπόρις Γέλτσιν

Ο ρώσος πρώην πρόεδρος Μπόρις Γέλτσιν, που ηγήθηκε της χώρας του στα πρώτα χαοτικά έτη ανεξαρτησίας της μετά τη μακρά σοβιετική περίοδο, απεβίωσε στη Μόσχα, ανέφερε το Κρεμλίνο. Ρωσικά μέσα αναφέρουν ότι ο θάνατος του 76χρονου πρώην προέδρου προήλθε από ανακοπή καρδιάς. Ο Γέλτσιν είχε υποβληθεί σε αρκετές σοβαρές καρδιολογικές επεμβάσεις.

Από πολιτικούς αναλυτές επισημάνθηκε πως η θεραπεία του "σοκ" με την οποία αντιμετώπισε την τότε άναρχη κατάσταση της ρωσικής οικονομίας ο Γέλτσιν, "έρριξε" εκατομμύρια Ρώσων στη φτώχεια.

Κατά τα τελευταία έτη προεδρίας του, μάλιστα, η κατάσταση από την οικονομική πλευρά στη Ρωσία περιγραφόταν από σημαντικούς οικονομικούς αναλυτές της εποχής ως "χαοτική". Επίσης, ο αριθμός των αλκοολικών είχε αυξηθεί κατά τρόπον αισθητό, ενώ ο πόλεμος στην Τσετσενία είχε εισέλθει σε μία ιδιαίτερα αιματηρή "καμπή" του

Βιογραφικό

Το Μάιο του 1991είναι υποψήφιος για το αξίωμα του Προέδρου της Ρωσικής Ομοσπονδίας, στις άμεσες λαϊκές εκλογές που θα γίνουν τον Ιούνιο όπου τελικά εκλέγεται Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, κερδίζοντας το 57,3% των ψήφων. Στις 10 Ιουλίου του 1991 ορίζεται ο πρώτος άμεσα εκλεγμένος Πρόεδρος της Ρωσικής Ομοσπονδίας, ενώπιον του Μιχαήλ Γκορμπατσόφ και πλειάδας πολιτικών και θρησκευτικών προσωπικοτήτων, παραιτούμενος παράλληλα από το αξίωμα του Προέδρου του ρωσικού ανωτάτου σοβιέτ. Στις 20 Αυγούστου του έτους εκδίδει διάταγμα, βάσει του οποίου αναλαμβάνει τον πλήρη έλεγχο και τη διοίκηση των Ενόπλων Δυνάμεων επί ρωσικού εδάφους.

Στις 22 Αυγούστου διατάζει τη διάλυση των οργανώσεων του ΚΚΣΕ στις στρατιωτικές μονάδες που βρίσκονται στο ρωσικό έδαφος. Την επόμενη μέρα με ανακοίνωση του Γκορμπατσόφ, στην αίθουσα του κοινοβουλίου, καθίσταται ο δεύτερος στην ιεραρχία της ΕΣΣΔ, αντικαθιστά δηλαδή αυτομάτως τον σοβιετικό Πρόεδρο στα καθήκοντά του, σε περίπτωση που αυτός κωλύεται να τα ασκήσει. Την ίδια μέρα, υπογράφει διάταγμα, αγνοώντας τις αντιρρήσεις του Γκορμπατσόφ, με το οποίο αναστέλλονται οι δραστηριότητες του Κομμουνιστικού Κόμματος στη Ρωσία και σφραγίζονται τα γραφεία του στη Μόσχα. Επίσης, αναστέλλει προσωρινώς την έκδοση της εφημερίδας Πράβδα και άλλων πέντε κομμουνιστικών εφημερίδων, καθώς και του ειδησεογραφικού πρακτορείου ΤΑΣΣ, επειδή υποστήριξαν το πραξικόπημα. Με απόφαση του ρωσικού κοινοβουλίου, αποκτά την έκτακτη εξουσία να κυβερνά με διατάγματα στον οικονομικό και κοινωνικό τομέα, για να εφαρμόσει τη ριζοσπαστική οικονομική του πολιτική, που προβλέπει μεταξύ άλλων, απελευθέρωση των τιμών και ιδιωτικοποιήσεις.

Στις 7 Νοεμβρίου του 1991, με διάταγμα, που υπογράφει ο ίδιος, αναλαμβάνει πρωθυπουργός της ρωσικής κυβέρνησης, μέχρις ότου εφαρμοστεί το πρόγραμμα οικονομικής μεταρρύθμισης. Στις 8 Δεκεμβρίου συνυπογράφει με τους ηγέτες της Ουκρανίας και της Λευκορωσίας κοινή διακήρυξη για την ίδρυση Κοινοπολιτείας ανεξάρτητων κρατών. Στις 13 Απριλίου του 1992 παραιτείται σύσσωμη η ρωσική κυβέρνηση, μετά την καταδίκη του οικονομικού μεταρρυθμιστικού προγράμματος από τη Βουλή. Στις 7 Μαΐου του '92 υπογράφει διάταγμα για τη δημιουργία ανεξάρτητου ρωσικού στρατού και διορίζει εαυτόν Γενικό Διοικητή.

Στις 20 Μαρτίου του 1993 ανακοινώνει την απόφασή του να κυβερνήσει τη χώρα με προεδρικά διατάγματα, εκμηδενίζοντας έτσι τη λειτουργία του Κοινοβουλίου.

Στο δημοψήφισμα πού διεξάγεται, κερδίζει με 58,7% στο ερώτημα εάν ο λαός τον εμπιστεύεται και με 53% στο ερώτημα εάν εγκρίνεται η μεταρρυθμιστική του πολιτική. Στις 28 Απριλίου του '93 εκδίδει διάταγμα με το οποίο αναλαμβάνει καθήκοντα επικεφαλής στην Επιτροπή Ερευνών για τη Διαφθορά, απομακρύνοντας από τη θέση αυτή τον αντίπαλό του, Ρουτσκόι.

Στις 21 Σεπτεμβρίου του 1993 με διάγγελμά του στην τηλεόραση, ανακοινώνει τη διάλυση της Βουλής και την προκήρυξη εκλογών για τις 11-12 Δεκεμβρίου, ενέργεια που καταδικάζεται ως αντισυνταγματική και πραξικοπηματική από τους πολιτικούς του αντιπάλους, οι οποίοι καταλαμβάνουν το κτίριο του Κοινοβουλίου. Προκηρύσσει προεδρικές εκλογές και ανακοινώνει την υποψηφιότητά του για τρίτη φορά. Η κρίση κλιμακώνεται και επικρατεί δυαρχία καθώς πρόεδρος και βουλευτές διεκδικούν την εξουσία. Τα ξημερώματα της 4ης Οκτωβρίου κηρύσσει τη Μόσχα σε κατάσταση εκτάκτου ανάγκης, καθώς οι απόπειρες διαλόγου και συμβιβασμού με τους έγκλειστους στη Βουλή, αποτυγχάνουν και εν συνεχεία, κάνει χρήση στρατιωτικής βίας για να διαλύσει τους διαδηλωτές τερματίζει την κατάληψη της Βουλής και οι πρωταίτιοι της εξέγερσης εναντίον του συλλαμβάνονται.
Στις 22 Δεκεμβρίου ανακοινώνει ότι αναλαμβάνει τον έλεγχο όλων των ΜΜΕ. Στις 11 Δεκεμβρίου του '94 ρωσικά στρατεύματα εισβάλλουν στη ρωσική δημοκρατία της Τσετσενίας. Ο ίδιος δηλώνει ότι η στρατιωτική επέμβαση αποσκοπεί στην ''εξεύρεση πολιτικής λύσης'' στην αποσχισθείσα αυτή δημοκρατία.

Στις 17/12/95 διεξάγονται βουλευτικές εκλογές. Πρώτο αναδεικνύεται το Κομμουνιστικό Κόμμα του Γενάντι Ζουγκάνοφ. Στις εκλογές του Ιουνίου του '96
λαμβάνει το 35,28% των ψήφων, έναντι 32,04% του Ζουγκάνοφ και 14,52% του στρατηγού Λέμπεντ. Την επομένη των εκλογών προσεταιρίζεται το στρατηγό Λέμπεντ, χρίζοντάς τον Γραμματέα του Συμβουλίου Εθνικής Ασφαλείας. Απολύει επίσης τον υπουργό Αμυνας, και άλλους αξιωματούχους.
Στο δεύτερο γύρο των προεδρικών εκλογών υπερισχύει άνετα του Ζουγκάνοφ με 54% έναντι 40% των ψήφων και αναθέτει την εντολή σχηματισμού νέας κυβέρνησης στον πρωθυπουργό Τσερνομίρντιν. Το CNN μεταδίδει ότι ο Γέλτσιν υπέστη κρίση στηθάγχης, γεγονός που απεκρύβη επιμελώς από τη ρωσική κοινή γνώμη ενώ στις 9 Αυγούστου ορκίζεται πρόεδρος. Στις 10 Σεπτεμβρίου του '96 παραδίδει τη διακυβέρνηση στον Τσερνομίρντιν, ενόψει της εγχείρησης μπαϊπάς στην οποία πρόκειται να υποβληθεί, διατηρεί όμως το ''κόκκινο κουμπί'', δηλαδή τον έλεγχο των πυρηνικών όπλων.
Στςι 19 Ιουνίου του 1998 η Δούμα ψηφίζει τη σύσταση κοινοβουλευτικής επιτροπής που θα διερευνήσει τις καταγγελίες εναντίον του για το ρόλο που διαδραμάτισε στη διάλυση της ΕΣΣΔ το 1991 και τη χρήση βίας κατά της Βουλής και των μελών της το 1993.

Τον Αύγουστο αποπέμπει ολόκληρη την κυβέρνηση και τον πρωθυπουργό Κιριγένκο, ενώ η χώρα διέρχεται βαθειά οικονομική κρίση η οποία έχει οδηγήσει, μεταξύ άλλων, στην ντε φάκτο υποτίμηση του εθνικού νομίσματος. Διορίζει ως προσωρινό πρωθυπουργό τον Τσερνομίρντιν τον οποίον την επομένη χρίζει υποψήφιο διάδοχό του στην προεδρία της Ρωσίας το 2000. Το Μάιο του '99 διεξάγεται η συζήτηση στη Δούμα για την καθαίρεσή του. Το Σώμα απορρίπτει μία προς μία όλες τις κατηγορίες εναντίον του: της γενοκτονίας εναντίον του ρωσικού λαού, της διάλυσης της ΕΣΣΔ, της κατάρρευσης του στρατού, της επίθεσης εναντίον του Κονοβουλίου το 1993 και της κήρυξης πολέμου στην Τσετσενία. Παραμονές του 2000 παραιτείται αιφνιδίως από το προεδρικό αξίωμα, μεταβιβάζοντας την εξουσία στον πρωθυπουργό Βλαντιμίρ Πούτιν ο οποίος υπογράφει διάταγμα που εγγυάται την ασυλία, την κοινωνική θέση και την ασφάλειά του.

Το 1996 είχε βραβευθεί με το Χρυσό Μετάλλιο της πόλης των Αθηνών ενώ πραγματοποίησε και αρκετές δημοσιεύσεις.