Ώρα του Πρωθυπουργού - Ερώτηση για τα κοινωνικά & ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων
 

Απάντηση του πρωθυπουργού κ. Κώστα Καραμανλή σε επίκαιρη ερώτηση του βουλευτή του ΚΚΕ κ. Σπ. Χαλβατζή για τα κοινωνικά και ασφαλιστικά δικαιώματα των εργαζόμενων

Κυρίες και κύριοι συνάδελφοι,


Δυστυχώς, η Επίκαιρη Ερώτηση του Κομμουνιστικού Κόμματος για το Ασφαλιστικό ζήτημα μοιάζει με “διακήρυξη’’, που απλώς επιχειρεί να δικαιολογήσει την άρνηση στο διάλογο. Άρνηση στο διάλογο για ένα ζήτημα που αφορά ολόκληρη την κοινωνία, αφορά όλους τους πολίτες. Αυτή, λοιπόν, η “διακήρυξη”, αυτή η γενικότερη άρνηση εγείρει πολύ απλά, αλλά καίριας σημασίας, ερωτήματα:

- Πρώτον: Το Ασφαλιστικό Σύστημα της Πατρίδας μας χαρακτηρίζεται – ναι ή όχι; - από στρεβλώσεις, υπερβολές, αδικίες;
- Δεύτερον: Εάν το Ασφαλιστικό Σύστημα φτάσει σε ένα σημείο που δεν θα μπορεί να ανταποκριθεί στις υποχρεώσεις του, ποιοί θα θιγούν πρώτοι, ποιοί θα θιγούν περισσότερο; Οι ‘’έχοντες’’ και οι ‘’κατέχοντες’’, ή οι οικονομικά ασθενέστεροι;
- Τρίτον: Μ’ αυτά τα δεδομένα, μ’ αυτές τις προοπτικές, χρειάζονται -ναι ή όχι;- αλλαγές και μεταρρυθμίσεις; Και,
- Τέταρτον: Ποιά είναι η πιο δημοκρατική, η πιο προοδευτική, η πιο αποτελεσματική διαδικασία, μπροστά σε μια τέτοια κατάσταση; Οι αλλαγές, ή η άρνηση της πραγματικότητας; Η συμμετοχή, ή η αντίδραση στο διάλογο;

Η δική μας θέση, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρη. Τα ασφαλιστικά συστήματα-και αυτό ισχύει, όχι μόνο στη δική μας χώρα- για να επιβιώσουν και να γίνουν πιο δίκαια, χρειάζεται να ακολουθήσουν μια μακρόπνοη και διαρκή μεταρρυθμιστική διαδικασία. Χρειάζονται μεταρρυθμίσεις. Γι’ αυτές λοιπόν τις μεταρρυθμίσεις εμείς πάντως προτείνουμε συνεννόηση. Επιδιώκουμε ουσιαστικό διάλογο. Διάλογο με όλες τις πολιτικές δυνάμεις, με όλους τους κοινωνικούς εταίρους. Διάλογο χωρίς όρους και προαπαιτούμενα, χωρίς δογματισμούς, χωρίς προειλημμένες αποφάσεις. Θέλουμε να συμμετέχει, η ίδια, η Κοινωνία στην αντιμετώπιση των προβλημάτων που την αφορούν και μάλιστα άμεσα. Θέλουμε να παραδώσουμε στις επόμενες γενιές, που ήδη εργάζονται και εισφέρουν, ένα Σύστημα απαλλαγμένο από τις παθογένειες του παρελθόντος. Και σ’ αυτό πρέπει, οφείλουμε, να συμβάλλουμε όλοι. Σήμερα! Όχι αύριο! Όσο μεταθέτουμε την επίλυση προβλημάτων, τόσο η κατάσταση επιβαρύνεται, τόσο η αντιμετώπισή τους γίνεται δυσχερέστερη.

Οι προτάσεις μας έχουν αναπτυχθεί, τόσο προεκλογικά, όσο και μετεκλογικά. Εν τάχει:

1ον: Αναδιάρθρωση των ασφαλιστικών φορέων και εξορθολογισμός της διαχείρισής τους.
2ον: Ενοποίηση Tαμείων και Kλάδων, που σήμερα φτάνουν τους 155, προκειμένου να εξασφαλιστεί οικονομία κλίμακος και να περιοριστεί η σπατάλη.
3ον: Αποτελεσματική αξιοποίηση της ακίνητης και της κινητής περιουσίας τους, για την οποία ψηφίστηκε πρόσφατα νέο θεσμικό πλαίσιο.
4ον: Αποφασιστική αντιμετώπιση της ανασφάλιστης εργασίας και της εισφοροδιαφυγής.
5ον: Κάρτα Κοινωνικής Ασφάλισης, ώστε να διευκολύνεται ο έλεγχος και η διασταύρωση στοιχείων.
6ον: Εξυγίανση των Κλάδων Ασθένειας.
7ον: Κίνητρα για την προαιρετική παραμονή στην εργασία, όσων επιθυμούν, και πέραν των ορίων συνταξιοδότησης. Όποιος το επιθυμεί, με κίνητρο την καλύτερη τελική σύνταξη, να παραμένει, με μερική ή πλήρη απασχόληση, δύο ή τρία χρόνια προαιρετικά στην εργασία του.
8ον: Θωράκιση του συστήματος για να εκλείψει, μια για πάντα, το φαινόμενο των πλασματικών αναπηρικών συντάξεων.
9ον: Εξυγίανση του θεσμού των βαρέων και ανθυγιεινών επαγγελμάτων. Δεν μπορεί, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, να ισχύει σήμερα μια παρωχημένη νομοθεσία της δεκαετίας του ’60. Με δεδομένες τις νέες μορφές, τις νέες συνθήκες εργασίας, την τεχνολογική εξέλιξη, ο εκσυγχρονισμός του σχετικού καταλόγου είναι αδήριτη αναγκαιότητα. Και, βέβαια, πρόκειται να χαρακτηριστούν βαρέα και ανθυγιεινά ορισμένα επαγγέλματα, που δεν εντάσσονται σήμερα στο σχετικό κατάλογο.
10ον: Η δημιουργία μόνιμου μηχανισμού αυτόματης ενίσχυσης των οικονομικά ασθενέστερων συνταξιούχων. Υπογραμμίζω την καθιέρωση, από το 2009, Κατώτατης Εθνικής Σύνταξης, πάνω από τα όρια της φτώχειας.

Πέρα από τους άξονες αυτούς, ο διάλογος μπορεί να συμπεριλάβει ό,τιδήποτε άλλο προταθεί υπεύθυνα από τις πολιτικές δυνάμεις και τους κοινωνικούς εταίρους.

Μια διευκρίνηση: Προτάσεις, μελέτες, διαπιστώσεις, που αναπτύσσονται από πρόσωπα, φορείς, ή οργανισμούς, είναι στοιχεία προς συνεκτίμηση και τίποτε περισσότερο. Δεν εκφράζουν ούτε τις θέσεις, ούτε τις προθέσεις της Κυβέρνησης. Δεν ωφελούν λοιπόν οι παραποιήσεις. Δεν ωφελούν οι στρεβλώσεις.

Πέρα απ’ αυτά, η χρηματοδότηση του Ασφαλιστικού Συστήματος από τον Κρατικό Προϋπολογισμό, μια πολιτική που συνεχίζεται αταλάντευτα, εξασφαλίζεται με τη σταθερά ανοδική πορεία της Οικονομίας, χωρίς πρόσθετες εισφορές, χωρίς αύξηση των ορίων ηλικίας και χωρίς μείωση των συντάξεων. Τονίζω ότι διατηρούμε τα τρία επίπεδα χρηματοδότησης του Συστήματος, το βασικότερο από τα οποία, είναι η συμμετοχή του Κράτους. Αυτή είναι η στρατηγική μας. Στρατηγική που επιτρέπει στους ασφαλισμένους και τους συνταξιούχους, να είναι σίγουροι, απόλυτα σίγουροι, ότι παροχές και συντάξεις που καταβάλλονται δεν πρόκειται να θιγούν, σε καμία περίπτωση. Αυτές είναι οι δεσμεύσεις που έχουμε αναλάβει. Εργαζόμαστε και θέλουμε να συνεργαζόμαστε με όλες τις πολιτικές και κοινωνικές δυνάμεις, για να δημιουργήσουμε, μαζί, ένα σύγχρονο, δίκαιο, βιώσιμο ασφαλιστικό σύστημα.



ΔΕΥΤΕΡΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ

Όπως τόνισα και στην αρχική μου τοποθέτηση, υπάρχουν προβλήματα και στρεβλώσεις. Αναφερθήκατε, για παράδειγμα, στο ζήτημα της εισφοροδιαφυγής. Βεβαίως, είναι ζήτημα. Αλλά και αυτό -και όλα τα άλλα -πώς αντιμετωπίζονται; Με άρνηση διαλόγου; Αυτό είναι το πρόβλημά μας σήμερα.

Είναι γεγονός ότι πολλοί από τους συνταξιούχους έχουν χαμηλές συντάξεις. Γι’ αυτό ακριβώς:
- Πρώτον, από την 1η Ιανουαρίου του 2008 κάνουμε ένα ακόμα βήμα για την βελτίωση των αποδοχών τους. Αυξάνονται, όπως ακριβώς δεσμευτήκαμε, τόσο το ΕΚΑΣ, όσο και οι συντάξεις του ΟΓΑ.

- Δεύτερον, προετοιμάζουμε, όπως είπα, την Κατώτατη Εθνική Σύνταξη, από το 2009, πάνω από το όριο της φτώχειας. Και,

- Τρίτον-το -επιδιώκουμε έναν ουσιαστικό, γόνιμο, εποικοδομητικό διάλογο για το Ασφαλιστικό Σύστημα. Να το κάνουμε πιο σύγχρονο. Να το κάνουμε πιο δίκαιο. Να το κάνουμε βιώσιμο, σε βάθος χρόνου. Αυτό είναι το συμφέρον των εργαζόμενων.

Μ’ αυτούς τους στόχους ανοίγει, την επόμενη εβδομάδα, ο πρώτος κύκλος διαλόγου. Ξεκινούμε με συγκεκριμένη ημερήσια διάταξη, με συγκεκριμένα θέματα:
- Χρηματοδότηση του Συστήματος.
- Εισφοροδιαφυγή και αδήλωτη εργασία.
- Αποτελεσματική αξιοποίηση της περιουσίας των Ταμείων.

Το συμπέρασμα, κυρίες και κύριοι, συνάδελφοι, είναι ξεκάθαρο. Έχουμε χρέος να μην αφήσουμε τα πράγματα να φτάσουν, ποτέ πια, σε αδιέξοδο. Να νοιαστούμε για το αύριο όλων των εργαζόμενων. Να μεριμνήσουμε για τους οικονομικά ασθενέστερους. Και αυτό κάνουμε. Στην πράξη όμως, όχι στα λόγια. Χωρίς αιφνιδιασμούς, αλλά με διορατικότητα, σύνεση, αποτελεσματικότητα.

Ισχυρίζεται το Κομμουνιστικό Κόμμα ότι ο διάλογος που ξεκινούμε είναι “προσχηματικός”. Είναι η εύκολη πρόφαση, για μια προαποφασισμένη άρνηση συμμετοχής. Είναι η εύκολη στάση απέναντι σε δύσκολα προβλήματα. Είναι άρνηση συμβολής στη λύση των προβλημάτων. Και η άρνηση αυτή, κυρίες και κύριοι συνάδελφοι, δεν είναι κατανοητή. Κάθε πολιτική δύναμη, που νοιάζεται για τους εργαζόμενους, οφείλει να μετέχει στην αναζήτηση λύσεων. Αυτή είναι η πολιτική ευθύνης μπροστά σε μεγάλα κοινωνικά ζητήματα. Αυτή είναι η πολιτική ευθύνης απέναντι στους εργαζομένους.