Τα Σύνορα Της Μοναξιάς

[fineas]

ΚΡΙΤΙΚΗ - ΣΠΥΡΟΣ ΘΩΜΟΠΟΥΛΟΣ
Ένα τροχόσπιτο τυλίγεται στις φλόγες σε μια ερημική περιοχή στο Νέο Μεξικό, βάζοντας τέλος στις ζωές δύο παράνομων εραστών, της Gina και του Carlos, και βυθίζοντας σε πένθος τις οικογένειές τους. Παράλληλα, στο Όρεγκον, η Sylvia, μια νεαρή γυναίκα που εργάζεται σε εστιατόριο και ξοδεύει τις μέρες της πέφτοντας στο κρεβάτι με τυχαίες γνωριμίες, συνειδητοποιεί ότι την παρακολουθεί ένας άντρας. Πίσω στο Νέο Μεξικό, ο Santiago προσπαθεί να βγάλει τα προς το ζην για να μεγαλώσει μόνος του τη 12χρονη κόρη του, ψεκάζοντας χωράφια με το αεροπλάνο του.

Τον Guillermo Arriaga τον γνωρίσαμε ως σεναριογράφο σε ταινίες του μεξικανού σκηνοθέτη Alejandro Inarritu («Χαμένες Αγάπες», «21 Γραμμάρια», «Βαβέλ»). Τώρα, μετά από μια έντονη διαφωνία που χώρισε το αυτό επιτυχημένο δίδυμο, ο Arriaga υπογράφει την πρώτη του σκηνοθετική δουλειά «Τα Σύνορα Της Μοναξιάς» («The Burning Plain»), σε δικό του σενάριο φυσικά. Πατώντας στα θεμέλια ενός κοινωνικού δράματος ή ενός σύγχρονου μελοδράματος, ο Arriaga κάνει κι εδώ αυτό που, λίγο πολύ, έχει γίνει η συγγραφική του υπογραφή: Χρησιμοποιεί πολλούς χαρακτήρες, τους οποίους μοιράζει σε δυο-τρεις ιστορίες που τις μπλέκει μεταξύ τους με κοινό άξονα ένα συγκεκριμένο συμβάν. Το έκανε αριστοτεχνικά στις «Χαμένες Αγάπες», το συνέχισε στα «21 Γραμμάρια» και το επανέλαβε στη «Βαβέλ», σε οικουμενική κλίμακα που δε λειτούργησε και τόσο καλά.
Στα «Σύνορα Της Μοναξιάς» δοκιμάζει μια νέα παραλλαγή του ίδιου σεναριακού κορμού, με κάποια (ή κάποιες) από τις ιστορίες να εκτυλίσεται σε διαφορετικό χρονικό πλαίσιο. Έτσι, πάντα με δεδομένο ένα στάνταρ ποιοτικό επίπεδο γραφής, ο Arriaga δεν έχει κάτι νέο να επιδείξει στις ιστορίες που αφηγείται, μιας και τα θέματα της απώλειας, του στιγματισμού από το χαμό ενός αγαπημένου προσώπου και των ενοχών που κουβαλάμε μέσα μας παρουσιάζονται με τρόπο αρκετά συνηθισμένο και προφανή. Ακόμα και το «εύρημα» της παλινδρόμησης σε παρόν και παρελθόν εξαντλείται την ίδια στιγμή που γίνεται αντιληπτό από το θεατή και η φωτογραφία είναι αναμενόμενα «θερμή» στις σκηνές των ηλιοκαμμένων ερημότοπων στο Νέο Μεξικό και «ψυχρή» στις σκηνές του βροχερού Όρεγκον. Το ίδιο μπορεί να πει κανείς και για τις ερμηνείες, με τις γυναικείες να ξεχωρίζουν εμφανώς (Charlize Theron, Kim Basinger, Jennifer Lawrence), αλλά να μην κατορθώνουν να απογειωθούν στα επίπεδα που θα τους άξιζε. Ίσως να έχει έρθει η στιγμή να αφήσει ο Arriaga αυτό το σεναριακό μοτίβο να ξεκουραστεί λίγο και να ακολουθήσει άλλα, πολλά υποσχόμενα, συγγραφικά μονοπάτια, όπως έκανε προσφάτως με το εκπληκτικό νεο-γουέστερν «Οι Τρεις Ταφές Του Μελκιάδες Εστράδα».
Nooz.gr

The Burning Plain - Official Trailer (2009)

Close

You need to upgrade your Flash Player