Άπό το Little Big Horn στο Κρυφό Σχολειό

[Cesar]

Πρόσφατα είχα την ευκαιρία να συνομιλήσω σε ένα φόρουμ ιστορικών θεμάτων για τους μύθους και τις πραγματικότητες και πως οι σύγχρονές πολιτικές αντιλήψεις μπορούν να αλλάξουν την ιστορία κατά το δοκούν .
Ένα μικρό παράδειγμα είναι η Μάχη του Little Big Horn στα 1876 όταν ο Στρατηγός Custer οδήγησε στο θάνατο 268 στρατιώτες και παράλληλα σε μια από τις πιο περήφανες νίκες των ινδιάνων.
Σε εκείνη τη μάχη λοιπόν ο μύθος λέει πως τόσο ο Custer όσο και οι στρατιώτες του όντας το 1/6 της δύναμης των Ινδιάνων, σταμάτησαν την διαφυγή τους για να ολοκληρώσουν ένα κύκλο και εκείνο το σημείο ονομάστηκε ως Last Stand όπου έπεσαν ηρωικά. Ιστορικοί που δηλώνουν περήφανα πως είναι δημοκρατικοί αμφισβητούν τον ηρωισμό των στρατιωτών του Custer και του ίδιου και επιμένουν πως Last Stand δεν υπήρξε και πως σφαγιάστηκαν προσπαθώντας να διαφύγουν. Οι Ρεπουμπλικάνοι με την σειρά τους θεωρούν τέτοιες απόψεις αντιπατριωτικές που πληγώνουν τον ηρωισμό που επέδειξαν στη συγκεκριμένη μάχη ο Custer και οι στρατιώτες του και που ενέπνευσε χιλιάδες άλλους σε μελλοντικές μάχες.
Άναυδος διάβασα πως ερευνητές επισκέφθηκαν τον συγκεκριμένο χώρο πρόσφατα προσπαθώντας να φτάσουν σε κάποιο συμπέρασμα
Αυτό που γνωρίζεις ψηλαφίζοντας την ιστορία είναι πως αυτή γράφεται πάντα από τους νικητές και πως καμία πράξη ηρωισμού δεν έχει αντίκρισμα αν δεν υπάρχει κάποιος να την διηγηθεί. (Θυμηθείτε στους «300» που ο Λεωνίδας έστειλε τον Δήλιο στην Σπάρτη να διηγηθεί τι είχε συμβεί. Πιθανότατα να είχε δόσεις υπερβολής η διήγηση του αλλά αν δεν υπήρχε εκείνος κανείς δεν θα ήξερε τι συνέβη.) Η ιστορία γράφεται από τους νικητές και οι ιστορικοί μύθοι προκύπτουν από υπερβολές πραγματικών γεγονότων.
Όπως και στο κρυφό σχολειό. Πράγματι υπήρχαν μαρτυρίες, κυρίως την εποχή της φιλελεύθερης πολιτικής των Σουλτάνων, πως επίσημη απαγόρευση ίδρυσης και λειτουργίας Ελληνικών Σχολείων δεν υπήρξε και εκεί στάθηκε η συντακτική ομάδα του βιβλίου ιστορίας για να ζωντανέψει αυτό που οι Τούρκοι έλεγαν χρόνια και όπως κατ' επέκταση υποστηρίζουν πως επανάσταση δεν έγινε ποτέ αλλά απόσχιση (Υπάρχει άρθρο σχολιαστή Μεγάλου καναλιού πως το παραδέχεται ανοικτά αλλά πέρασε στα ψιλά).
Ο σκοταδισμός και ο εθνικός φανατισμός όμως ήταν δύο στοιχεία που χαρακτήριζαν αρκετούς κατά τόπους πασάδες όπου ήλεγχαν την περιοχή τους και είναι μονάχα λογικό όταν αφθονούν οι μαρτυρίες για τρομοκρατία σε εκείνες τις περιοχές τα Ελληνόπουλα να μην απολάμβαναν ελληνικής παιδείας. Και όσο και αν αμφισβητούνται οι μαρτυρίες για τα κρυφά σχολειά (πως η σύνταξη τους έγινε αργότερα, άρα στερούνται ιστορικής αξίας) είναι μονάχα λογικό ένα σχολειό που ΕΠΡΕΠΕ να είναι κρυφό να μην έχει χιλιάδες αναφορές. Άλλωστε το θέμα δεν είναι αν πράγματι υπάρχουν αναφορές αλλά αν μπορούσε σε συγκεκριμένες περιοχές και με συγκεκριμένους «ηγεμόνες» που σαν μοναδικό στόχο είχαν την αφαίρεση κάθε ελληνικού στοιχείου (παράδειγμα των γενίτσαρων) να λειτουργούσε άφοβα και απρόσκοπτα ένα Ελληνικό Σχολείο. Από εκεί και πέρα ένα σχολείο κρυφό προκύπτει σαν ιστορικό συμπέρασμα.
Μπορεί η πίνακας του Νικόλαου Γύζη να απεικόνιζε ένα πραγματικό κρυφό σχολειό, μπορεί να περιείχε υπερβολές.
Άλλωστε η ιστορία γράφεται από τους νικητές.