Τροχαίο με... λύκο

[depoina]

Ενας αρσενικός λύκος, στην προσπάθειά του να φάει μια νεκρή γίδα, βγήκε στο οδόστρωμα της Εγνατίας Οδού, με αποτέλεσμα να τον χτυπήσει κάποιο αυτοκίνητο και να χάσει τη ζωή του. Το άτυχο ζώο εντόπισε θηροφύλακας της Κυνηγετικής Ομοσπονδίας Μακεδονίας - Θράκης, ο οποίος και ενημέρωσε τα μέλη της περιβαλλοντικής οργάνωσης «Καλλιστώ».

«Ο λύκος φαίνεται πως μυρίστηκε τα πτώματα από δύο γίδες και δύο πρόβατα που ήταν σε μια περιφραγμένη έκταση και δεν δίστασε να διασχίσει κάθετα την Εγνατία Οδό στο τμήμα Γρεβενά - Σιάτιστα. Τα αυτοκίνητα εκεί κινούνται με μεγάλες ταχύτητες, γιατί είναι ένας κλειστός δρόμος και στο 7ο χιλιόμετρο του δρόμου ένα ΙΧ τον χτύπησε και τον τραυμάτισε θανάσιμα», εξήγησε στο «Εθνος» ο υπεύθυνος εκστρατειών της «Καλλιστώ», Νίκος Νικήσιανης.

Στο σημείο από όπου βγήκε στον δρόμο, η περίφραξη είναι χαμηλή, ο φράχτης είχε χαλάσει -πιθανόν από το πέρασμα και άλλων άγριων ζώων-, ενώ το άτυχο ζώο χτυπήθηκε στο κεφάλι και το αυτοκίνητο του διέλυσε το κρανίο.
Οταν τα μέλη της «Καλλιστώ» έφτασαν στο σημείο του δυστυχήματος, ο λύκος είχε απομακρυνθεί και ταφεί από τους υπευθύνους συντήρησης αυτοκινητοδρόμων της Εγνατίας Οδού.

«Αυτή είναι μια δύσκολη περίοδος για τον λύκο που βρίσκεται στη μεγάλη του κινητικότητα. Διανύει μεγάλες αποστάσεις για να βρει τροφή και δεδομένου ότι έχουν περιοριστεί οι φυσικοί του πόροι στα ορεινά, κατεβαίνει χαμηλά, με αποτέλεσμα να κινδυνεύει από τους ανθρώπους», μας είπε ο κ. Νικήσιανης.

Ο Νομός Γρεβενών έχει σημαντικό πληθυσμό λύκου, αλλά και καφέ αρκούδας, για τον λόγο αυτό η Εγνατία Οδός σε πολλά τμήματά της έχει υπόγεια τούνελ και σήραγγες ώστε να διευκολύνεται η μετακίνηση των ζώων.

Ωστόσο, δεν λείπουν τα τροχαία δυστυχήματα που περιορίζουν ακόμη περισσότερο τον έτσι κι αλλιώς μειωμένο πληθυσμό. Στην Ελλάδα ο λύκος εξαφανίστηκε εντελώς από την Κρήτη και την Πελοπόννησο ήδη από τη δεκαετία του 1930 και απέμεινε μόνο σε ορεινές και ημιορεινές περιοχές της Βόρειας και Κεντρικής Ελλάδας, όπου υπολογίζεται ότι υπάρχουν μόλις 500-700 άτομα.

Ετσι ο «κακός λύκος» των παραμυθιών έπαψε πια να θεωρείται επιζήμιο είδος και από το 1991 δεν είναι παρά ένα τρωτό είδος που χρειάζεται προστασία. Αλλά και σε ολόκληρη την Ευρώπη ο λύκος προστατεύεται από τη νομοθεσία με τη Σύμβαση της Βέρνης και την Οδηγία 92/43 της Ευρωπαϊκής Ενωσης.

Οι παλιές -καλές για τον λύκο- εποχές που κυκλοφορούσε σε αγέλες έχουν περάσει. Σήμερα μεμονωμένα μόνο άτομα περιφέρονται στα βουνά και σπάνια βρίσκονται σε ομάδες των 3-4 ατόμων.
Ο περιορισμός της φυσικής του λείας τον έχει οδηγήσει στο να αλλάξει και τις διατροφικές του συνήθειες.

Ετσι ο λύκος τρέφεται πλέον με κτηνοτροφικά ζώα (πρόβατα, γίδια...), γεγονός που τον φέρνει συχνά αντιμέτωπο με τον άνθρωπο. Οι παγάνες και τα δηλητηριασμένα δολώματα εξακολουθούν να αποτελούν διαδεδομένες πρακτικές θανάτωσης λύκων στα ορεινά χωριά, αν και ο νόμος απαγορεύει αυστηρά τη χρήση τους από το 1993.

Οι απειλές για τον λύκο είναι ο φόνος από τους κτηνοτρόφους, η χρήση δολωμάτων, ενώ τα άλλα άγρια ζώα αρπάζουν τα μικρά λυκάκια από τις φωλιές και τα κατασπαράζουν. (ethnos.gr)