Και εσύ στο κλαρί...;;
 

Η έκθεση της Διεθνής Αμνηστίας για την προάσπιση των δικαιωμάτων γυναικών και κοριτσιών, θυμάτων εμπορίας με σκοπό τη σεξουαλική εκμετάλλευση, κάνει λόγο για σοβαρό κενό ανάμεσα στην επίσημη θέση της Ελλάδας και σε ό,τι πραγματικά συμβαίνει.

Τα στοιχεία αποδεικνύουν πως στην Ελλάδα, η εμπορία ανθρώπων για καταναγκαστική πορνεία έχει δεκαπλασιαστεί την τελευταία δεκαετία. Το 2007 το 40% των εκδιδόμενων γυναικών στο κέντρο της Αθήνας προέρχονται από τη Νιγηρία, το 25% είναι Ελληνίδες, το 15% είναι από την Αλβανία, το 10% από τη Ρουμανία και το 10% από χώρες της πρώην ΕΣΣΔ.

Η Επιτροπή κάνει λόγο για κενά στην ελληνική νομοθεσία, έλλειψη σεβασμού και προστασίας των δικαιωμάτων των γυναικών θυμάτων εμπορίας, και υποστηρίζει πως οι πρακτικές που εφαρμόζονται, υπονομεύουν τις προσπάθειες βοηθείας των γυναικών που ήδη έχουν γίνει αντικείμενο εμπορίας.

Οι υπηρεσίες τηλεφωνικής βοήθειας είναι ανεπαρκείς, με αποτέλεσμα να μην υπάρχει εμπιστοσύνη στην αποτελεσματικότητα της Δικαιοσύνης όσον αφορά την άσκηση διώξεων κατά των εμπόρων και την προστασία που θα λάβουν κατά των αντιποίνων από τους εμπόρους.
Οι δικαστικές διαδικασίες συνήθως δεν ολοκληρώνονται λόγω των συνεχών καθυστερήσεων και οι κρατικοί φορείς δεν είναι ενήμεροι για την προστασία και αρωγή που χρειάζεται να προσφέρουν στα θύματα.

Καλά οργανωμένες ομάδες αντι-τράφικινγκ στην αστυνομία είναι μόνο της Αθήνας και της Θεσσαλονίκης, σε αντίθεση με τις περιφερειακές υπηρεσίες όπου διαπιστώνεται αδυναμία αναγνώρισης των θυμάτων και χειρισμού των υποθέσεων.

Οι περισσότεροι αστυνομικοί δεν έχουν τη συνείδηση του ενδεχομένου ότι οι γυναίκες μπορεί να είναι θύματα εμπορίας και όχι, για παράδειγμα, γυναίκες που εκδίδονται χωρίς άδεια ή παράτυπες μετανάστριες. Σε αρκετές περιπτώσεις, οι γυναίκες-θύματα εμπορίας δεν γνωρίζουν τι σημαίνει εμπορία ανθρώπων με αποτέλεσμα να μη μπορούν να το περιγράψουν και για το λόγο αυτό να απελαύνονται.

Επομένως η ανάγκη εκπαίδευσης των αστυνομικών όσον αφορά την αξιολόγηση των γυναικών και η ανάγκη καταπολέμησης αρνητικών στερεοτύπων και αντιλήψεων είναι αναγκαίες.


Πρόκειται για ένα πολύ μεγάλο πρόβλημα το οποίο και δύσκολα αντιμετωπίζεται. Όταν το κράτος δε τους παρέχει καμία απολύτως προστασία και δέχονται απειλές για την ζωή τους ή αντίποινα εις βάρος της οικογένειας τους, λογικό είναι να μην υπάρχει καμία βελτίωση.
Η αστυνομία είναι ανίκανη, η δικαιοσύνη ασχολείται με πιο σοβαρά θέματα τύπου πως-θα-αθωώσουμε-τον-κακομοίρη-τον-Κεδίκογλου, και το κράτος κοιτάζει να επενδύσει τα χρήματά του στους αγροφύλακες για να μη μετακινηθεί το χώμα στα αγροτεμάχια...

world.gr

Απάντηση: Και εσύ στο κλαρί...;;
 

Όσο για το ρόλο της πολιτείας είμαι σίγουρος ότι αν οι εκδηδώμενες αλλοδαπές γυναίκες ήταν ψηφοφόροι, κάτι θα γινόταν. Τώρα είναι ένα πρόβλημα το οποίο δεν ενδιαφέρει κανένα.