Είναι ο ίδιος καναπές αλλά κοστίζει περισσότερο!
 

Πόλος έλξης για ευρωπαϊκές αλλά και αμερικανικές αλυσίδες επίπλων, ειδών ένδυσης αλλά και ηλεκτρικών συσκευών έχει γίνει η εγχώρια αγορά. Ωστόσο σε αρκετές περιπτώσεις ο Έλληνας καταναλωτής καλείται να βάλει πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη από τους υπόλοιπους Ευρωπαίους για τα ίδια ακριβώς προϊόντα.

Για παράδειγμα, καναπές γνωστής ξένης αλυσίδας επίπλων κοστίζει στην Ελλάδα 1.386 ευρώ ενώ ο Γάλλος μπορεί να τον αποκτήσει με 969 ευρώ μόνο, δηλαδή θα δώσει 417 ευρώ λιγότερα, ενώ οι Άγγλοι αποδεικνύονται ακόμη πιο τυχεροί αφού μπορούν να αγοράσουν το συγκεκριμένο έπιπλο με μόλις 784 ευρώ.

Τραπεζάκι για την τηλεόραση σε κατάστημα μεγάλης αλυσίδας οικιακών ειδών στην ελληνική πρωτεύουσα κοστίζει 169 ευρώ, ενώ το ίδιο ακριβώς έπιπλο στο Λονδίνο κοστίζει μόλις 78 ευρώ.

Μικρότερες είναι οι αποκλίσεις σε σχέση με την Ελλάδα σε άλλες ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Το συγκεκριμένο έπιπλο θα κοστίσει στον Γάλλο καταναλωτή 50 ευρώ φθηνότερα απ΄ ό,τι στον Έλληνα, δηλαδή 119 ευρώ και στον Γερμανό 20 ευρώ φθηνότερα, δηλαδή 149 ευρώ.

Η διαφορά γίνεται ακόμη πιο δυσβάσταχτη αν λάβει κανείς υπόψη όχι μόνο την οικονομική κρίση αλλά και την παγιωμένη πλέον διαφορά μεταξύ των κατώτατων ελληνικών μισθών σε σύγκριση με την πλειονότητα των ευρωπαϊκών χωρών. Αρκεί να αναλογιστεί κανείς ότι ο Έλληνας, που καλείται να πληρώσει 1.386 ευρώ για έναν καναπέ παίρνει τον μήνα 668 ευρώ ως κατώτατο μισθό, ενώ ο Γάλλος βάζει στην τσέπη του 1.254 ευρώ και ο Άγγλος 1.361 ευρώ.

Τα ηλεκτρικά
Ανάλογη είναι η κατάσταση και στα ηλεκτρικά είδη, όπου μια τηλεόραση Sony LCD 40 ιντσών στο κατάστημα γνωστής βρετανικής εταιρείας στο Λονδίνο ο αγοραστής θα τη βρει με 628 ευρώ, ενώ σε κάποιο από τα αθηναϊκά καταστήματα της αντίστοιχης αλυσίδας θα πρέπει να δώσει παραπάνω από τα διπλάσια χρήματα αφού η τιμή της είναι στα 1.337 ευρώ, δηλαδή 709 ευρώ παραπάνω.

Βέβαια υπάρχουν και αλυσίδες όπου οι τιμές των ηλεκτρικών συσκευών από τη μια χώρα στην άλλη δεν διαφέρουν σημαντικά και η διαφορά μπορεί να είναι απλά ένα ευρώ. Για παράδειγμα, φορητός υπολογιστής Αcer Αspire κοστίζει σε κατάστημα γνωστής ξένης αλυσίδας στην Ελλάδα 1.900 ευρώ και το ίδιο μοντέλο στην Γερμανία κοστολογείται στα 1.899 ευρώ.

Περίπου ίδια τα πράγματα και στα είδη ένδυσης και υπόδησης, με τις διαφορές όμως μεταξύ της χώρας μας και των μεγάλων ευρωπαϊκών κρατών να είναι πολύ μικρότερες.

Για ένα ζευγάρι γυναικεία αθλητικά παπούτσια γνωστής αμερικανικής αλυσίδας η Ελληνίδα θα κληθεί να πληρώσει 104,90 ευρώ ενώ στη Γερμανία και στη Γαλλία θα μπορούσε να βρει το ίδιο ζευγάρι με 100 ευρώ και στη Μεγάλη Βρετανία η τιμή πέφτει σχεδόν στο μισό και είναι μόλις 51 ευρώ.

Στα ρούχα όμως υπάρχουν και περιπτώσεις όπου ο Έλληνας αγοραστής μπορεί να βγει κερδισμένος σε σχέση με τους Ευρωπαίους.

Χαρακτηριστική είναι η περίπτωση μεγάλου καταστήματος ειδών ένδυσης το οποίο είναι μέλος μεγάλου ξένου ομίλου, όπου στην Αθήνα για ένα μακό γυναικείο μπλουζάκι αναγράφεται στην ταμπέλα ως τιμή πώλησης 7,95 ευρώ- και ίδια είναι η τιμή και για Πορτογαλία και Ισπανία- ενώ αν το αγοράσει κανείς σε Γερμανία, Γαλλία και στη γειτονική Ιταλία θα πρέπει να δώσει 10,90 ευρώ.

Ακόμη μεγαλύτερη είναι η διαφορά για ένα παλτό, το οποίο στην πρώτη ομάδα χωρών όπου συμπεριλαμβάνεται η Ελλάδα κοστίζει 55 ευρώ και στη δεύτερη η τιμή ανεβαίνει στα 69,90 ευρώ.

Το φαινόμενο της υπερτιμολόγησης των προϊόντων που πωλούν οι πολυεθνικές εταιρείες στην Ελλάδα σε σύγκριση με τα αντίστοιχα σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες είναι μια πραγματικότητα.

Κι αυτό παρά το ότι ο ΟΟΣΑ έχει εισηγηθεί συγκεκριμένο μέτρο για την αντιμετώπιση των αδικαιολόγητων διαφορών στις τιμές ίδιων προϊόντων από χώρα σε χώρα, το λεγόμενο «transfer pricing», το οποίο ήδη εφαρμόζεται σε 16 από τα κράτη-μέλη της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

Ωστόσο η χώρα μας δεν συμπεριλαμβάνεται ακόμη σε αυτές. Το εν λόγω μέτρο πάντως αναμένεται να τεθεί σε ισχύ και εδώ από την 1-1-2009 σύμφωνα με το υπουργείο Ανάπτυξης. Η λογική του θα είναι η εξής: αν διαπιστωθεί ότι η θυγατρική μιας πολυεθνικής διαθέτει ένα προϊόν σε τιμή διαφορετική από αυτήν που πωλείται σε κάποια άλλη χώρα της Ευρώπης, θα κληθεί να τεκμηριώσει τη διαφορά, δίνοντας μια σειρά στοιχείων όπως κόστος καυσίμων, μεταφορικών και βιοτικού επιπέδου χώρας.

Αν δεν κατορθώσει να αποδείξει ότι είναι δικαιολογημένη η υπερτιμολόγηση του προϊόντος, θα πρέπει να καταβάλει πρόστιμο ίσο με το 10% του τζίρου που κάνει από το συγκεκριμένο προϊόν. (tanea.gr)