Γρεβενά: Ανακάλυψη απολιθωμένου βάλτου 20 εκατομμυρίων ετών

[Panagioths]

Έναν απολιθωμένο βάλτο που πριν από 20 εκατομμύρια χρόνια φιλοξενούσε σπάνια είδη φυτών ανακάλυψαν πρόσφατα σε περιοχή του Νομού Γρεβενών επιστήμονες από το Τμήμα Παλαιοντολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών.
Ήταν ένας βάλτος που ευδοκιμούσε κάτω από το τροπικό έως υποτροπικό κλίμα που επικρατούσε εκείνη την εποχή στον ελλαδικό χερσαίο χώρο. Η μέση θερμοκρασία κυμαινόταν στους 18 με 20 βαθμούς και οι βροχές ήταν συχνό φαινόμενο. Κάτω από τέτοιες συνθήκες, η περιοχή στα Γρεβενά είχε μετατραπεί σε μια υποτροπική ζούγκλα όπου θεόρατα κωνοφόρα δέντρα (πεύκα, σεκόγιες) και φοίνικες περιέκλειαν μια τεράστια περιοχή από φτέρες, δαφνίδες (κανέλα) και άλλα δέντρα που προσέφεραν καταφύγιο σε μια άγνωστη ως επί το πλείστον πανίδα.
Οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Αθηνών διενήργησαν ανασκαφές σε διάφορα σημεία του Νομού Γρεβενών. «Μάλιστα την ιδέα για να πραγματοποιήσουμε παλαιοντολογικές ανασκαφές στα Γρεβενά, μάς έδωσε μια επίσκεψή μας στο Μουσείο Φυσικής Ιστορίας της Βιέννης, όπου σε περίοπτη θέση εκτίθεντο παλαιολιθικά ευρήματα από την περιοχή Δοτσικό», λέει στα «ΝΕΑ» ο καθηγητής Ευάγγελος Βελιτζέλος που ήταν επικεφαλής των ανασκαφικών εργασιών.
Η έκταση του βάλτου είναι πολύ μεγάλη και οι επιστήμονες του Πανεπιστημίου Αθηνών εικάζουν ότι στα βαθύτερα πετρώματα της περιοχής μπορεί να βρεθούν απολιθώματα ερπετών και κροκοδείλων που ζούσαν τότε σε βαλτώδεις περιοχές. Εκτός από τα απολιθωμένα φυλλώματα, οι ειδικοί εντόπισαν στο πλαίσιο των ανασκαφών τους απολιθωμένα μαλάκια, κοχύλια και εχίνους.
Τα απολιθωμένα φυλλώματα δέντρων βρέθηκαν πάνω σε πετρώματα που η ηλικία τους χάνεται μέσα στον χρόνο. Τα παλαιότερα πετρώματα στα Γρεβενά ανήκουν στην Πελαγονική ζώνη και αποτελούνται από σχιστόλιθους, γνεύσιους, μάρμαρα, μεταψαμμίτες και μεταβασάλτες. Πάνω σε αυτά έχουν επικαθήσει πετρώματα ηλικίας 180 εκατομμυρίων ετών που αποτελούν το γνωστό οφιολιθικό σύμπλεγμα του Βούρινου το οποίο προέρχεται από πετρώματα ωκεάνιου φλοιού, όπως περιδοτίτες, πυροξενίτες, γάββρους, διορίτες, βασάλτες και ασβεστόλιθους. Τα οφιολιθικά αυτά πετρώματα πήραν την ονομασία τους από την αρχαία ελληνική λέξη «όφις» που σημαίνει φίδι, διότι μεταξύ αυτών υπάρχουν πολλά πετρώματα που μοιάζουν με δέρμα φιδιού, γνωστά επίσης ως σερπεντίνες (serpent=ερπετό).
Τα νεώτερα ιζήματα της περιοχής έχουν ηλικία από 5 εκατομμύρια χρόνια και ύστερα και αποτελούνται από παλιές αποθέσεις του ποταμού Αλιάκμονα. Τα ιζήματα αυτά καλύπτουν επιφανειακά σημαντική έκταση στην περιοχή των Γρεβενών. Με το πέρασμα του χρόνου η κοίτη του ποταμού μετατοπίστηκε στη σημερινή της θέση και άρχισε η διάβρωση των παλαιότερων αυτών αποθέσεων από τα νερά της βροχής και από τα νέα ρυάκια που δημιουργήθηκαν στην περιοχή. Ακολούθως δημιουργήθηκαν βαθιά ρέματα και χαράδρες μέσα στα μαλακά ιζήματα και αποκαλύφθηκαν τα κατώτερα, παλαιότερα στρώματα που περιείχαν τα απολιθωμένα φυλλώματα. (Πηγή: Ναυτεμπορική, Τα Νέα)